Η ενεργειακή πολιτική που ακολουθήθηκε τα τελευταία χρόνια στην πατρίδα μας, την Ελλάδα, δεν μπορεί παρά να χαρακτηριστεί ως βεβιασμένη και επικίνδυνη. Η βίαιη απολιγνιτοποίηση, χωρίς σχέδιο και χωρίς επαρκείς εναλλακτικές, οδήγησε σε δραματική υποχώρηση της ενεργειακής αυτάρκειας: από το 70% την εποχή του λιγνίτη, σήμερα μετά βίας αγγίζουμε το 10%. Πρόκειται για μια επιλογή που δεν στηρίχθηκε ούτε σε τεχνικά δεδομένα ούτε στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και της οικονομίας.
Η εγκατάλειψη του λιγνίτη έγινε υπό την πίεση ιδεοληψιών και εξωτερικών επιταγών, χωρίς να διασφαλιστεί η ενεργειακή ασφάλεια της χώρας. Το αποτέλεσμα είναι η αυξανόμενη εξάρτηση από εισαγόμενες μορφές ενέργειας, κυρίως φυσικό αέριο, γεγονός που καθιστά την οικονομία μας ευάλωτη σε διεθνείς κρίσεις και γεωπολιτικές εντάσεις. Οι πολίτες πληρώνουν το τίμημα μέσω υψηλών τιμών ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ η βιομηχανία ασφυκτιά.
Εμείς προτείνουμε ένα ρεαλιστικό, μεικτό και ισορροπημένο ενεργειακό μοντέλο. Η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια να απορρίπτει εγχώριες πηγές ενέργειας. Ο λιγνίτης, με σύγχρονες τεχνολογίες και περιβαλλοντικές προσαρμογές, μπορεί και πρέπει να συνεχίσει να αποτελεί βασικό πυλώνα της ηλεκτροπαραγωγής, σε συνδυασμό με το φυσικό αέριο και τις ανανεώσιμες πηγές.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η αξιοποίηση της μονάδας 5 στην Πτολεμαΐδα, μιας επένδυσης στρατηγικής σημασίας για την ενεργειακή επάρκεια της χώρας. Η κυβέρνηση οφείλει άμεσα είτε να νομοθετήσει την αύξηση της παραγωγής της συγκεκριμένης μονάδας είτε, εναλλακτικά, να προχωρήσει σε σχετική πρόβλεψη μέσω Κοινής Υπουργικής Απόφασης. Δεν υπάρχουν περιθώρια καθυστερήσεων.
Η ενεργειακή πραγματικότητα είναι πλέον κρίσιμη. Η χώρα χρειάζεται σταθερότητα, επάρκεια και προσιτές τιμές. Αυτά δεν επιτυγχάνονται με μονοδιάστατες πολιτικές και βεβιασμένες αποφάσεις. Επιτυγχάνονται με ισορροπία, εθνική στρατηγική και αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων πόρων.
Η Ελλάδα οφείλει να ανακτήσει την ενεργειακή της κυριαρχία. Και αυτό δεν είναι ιδεολογική επιλογή , είναι εθνική ανάγκη.
