Γράφει ο
Απόστολος Τσουλουβής
Αντιστράτηγος ε.α.
(Αντισθένης 444 π.Χ. – 365 π.Χ., Έλληνας φιλόσοφος, ιδρυτής της σχολής των Κυνικών Φιλοσόφων, μαθητής του Σωκράτη)
Την Κυριακή 5 Ιουλίου 2026, ο ιστότοπος liberal.gr φιλοξένησε άρθρο του ΥΕΘΑ. Ως νομικός φρόντισε να είναι καλά προετοιμασμένο κείμενο, με συγκλονιστικές λέξεις και συναρπαστικές φράσεις, όπως άλλωστε κάθε φορά. Ως έκθεση ιδεών θα μπορούσε να βαθμολογηθεί με άριστα.
Ωστόσο άξιον απορίας είναι γιατί δεν δημοσιεύει επίσης ένα καλογραμμένο κείμενο και για την «Ατζέντα 2030», ώστε να ενημερωθούν οι Έλληνες πολίτες και δει το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ).
Για να συνεχίσω, παρακάτω υπογραμμίζω μερικά λόγια από το άρθρο και ακολούθως παραθέτω μερικά «έργα»:
– …ιστορική υποχρέωση και καθήκον…
Διέλυσε/έκλεισε προφορικά, ξαφνικά και σιωπηλά την IV Μεραρχία Πεζικού και το 11ο ΣΠ στην Τρίπολη, που φέρουν πολεμική Σημαία, χωρίς να πραγματοποιηθούν οι θεσμικές τελετές απόδοσης τιμών.
Αποσυνδέει τις ΕΔ από την ιστορία τους, μετονομάζοντας το Γ΄ Σώμα Στρατού σε ΑΣΔΗΜ και το Δ΄ Σώμα Στρατού σε ΑΣΔΙΘ.
– …ταύτιση με τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας ……….. μετριοπάθεια και σχέση εμπιστοσύνης …… σεμνότητα, αίσθηση ευθύνης και διαρκή αυτοκριτική…
«Σφαγή» 2.000 Αξιωματικών, «υδροκεφαλισμός» στις ΕΔ, Συνταγματάρχες χωρίς Συντάγματα, «παριστάνουν ότι κάνουν εκπαίδευση», απαξίωση του προσωπικού των ΕΔ από το βήμα της Βουλής των Ελλήνων και όχι μόνο.
– …εθνική αυτοπεποίθηση…
«Αιμορραγία» παραγωγικών σχολών, μεγάλος αριθμός παραιτήσεων στελεχών των ΕΔ, μικρός αριθμός υποψηφίων ΕΠΟΠ, χιλιάδες αναβολές στρατευσίμων
– …σε ένα κράτος που θέτει σαφείς κανόνες και εγγυάται ίσες ευκαιρίες για όλους. …Μόνο τότε εμπεδώνεται η εμπιστοσύνη και η αίσθηση δικαιοσύνης. …… ο ρόλος της θεσμικής συμπεριφοράς παραμένει καίριος…
Αποστρατείες στελεχών χωρίς διεξαγωγή θεσμικών κρίσεων.
Αποστρατεία ανώτατων Αξιωματικών σε 10 μήνες με τη δικαιολογία να διευκολύνουν την εξέλιξη Αξιωματικών που ακολουθούν, αλλά διατήρηση άλλων ανώτατων Αξιωματικών επί 4 έτη!
Τοποθέτηση ανώτατου Αξιωματικού με 14 χρόνια υπηρεσίας στην Θράκη, ως Διοικητής Σχηματισμού στην Πελοπόννησο και τοποθέτηση ανώτατου Αξιωματικού που δεν υπηρέτησε ΠΟΤΕ στην Θράκη, ως Διοικητής Σχηματισμού στην Αλεξανδρούπολη!
Οι στρατιωτικοί πληρώνουν εισφορές για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη -που πρέπει να παρέχεται 24 ώρες το 24ωρο- των ιδίων, των μελών των οικογενειών τους, και … αυτός δίνει αυθαίρετα το δικαίωμα και σε … αλλότριους!
– …πολιτικές που υπηρετούν αποδεδειγμένα το κοινωνικό σύνολο και όχι τα συμφέροντα των λίγων ή όποιων έχουν στόχο τη νομή της εξουσίας…
Όλα τα στελέχη των ΕΔ το αντιλήφθηκαν, γι’ αυτό «θα προσυπογράψουν» κατά περίπτωση με την ευκαιρία των επερχόμενων εκλογών.
Ο εμφανιζόμενος ως «Μεσσίας» των ΕΔ, αλλά και ενάρετο υπόδειγμα για την χώρα ολόκληρη, παρουσιάζει ως δικά του επιτεύγματα τα εξοπλιστικά προγράμματα που δρομολογήθηκαν από προκατόχους του.
Διοργανώνει εντυπωσιακές εκδηλώσεις αυτοπροβολής του και εμπλουτισμού του πολιτικού του προφίλ, εκμεταλλευόμενος την Εθνική Άμυνα.
Η Εθνική Άμυνα δεν είναι ατομική επιχείρηση ούτε τσιφλίκι.
Το προσωπικό που υπηρετεί την Εθνική Άμυνα, την Παιδεία, την Υγεία, ασκεί λειτούργημα και όχι επάγγελμα. Το επάγγελμα είναι βιοποριστική εργασία για απόκτηση εισοδήματος. Το λειτούργημα είναι ανιδιοτελής προσφορά στην κοινωνία με κύριο στόχο το κοινό καλό.
Ο άνθρωπος που γνωρίζει τη σημασία των λεγομένων του, που πιστεύει όσα εκστομίζει, που είναι ακόλουθος λόγων και έργων, που σέβεται τον εαυτό του και τους συνανθρώπους του, αποτελεί ηγέτη, δηλαδή χαίρει αποδοχής και σεβασμού, εμπνέει και καλλιεργεί σχέση εμπιστοσύνης. Αποτελεί παιδαγωγό που καθοδηγεί με το παράδειγμα του.
Οπότε ουδεμία ανάγκη διαφήμισης και προβολής έχει.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ), έχοντας εθνική και ιστορική συνείδηση, σεβόμενες την ελληνική παράδοση και τις αξίες του Ελληνισμού, αντιλαμβανόμενες πλήρως το έργο και την αποστολή τους, σχεδιάζουν σύμφωνα με την Πολιτική Εθνικής Άμυνας (ΠΕΑ) που αποφασίζει το ΚΥΣΕΑ και ακολούθως την Εθνική Στρατιωτική Στρατηγική. Ο σχεδιασμός αφορά τη δομή των ΕΔ, τις ανάγκες σε προσωπικό, οπλικά συστήματα, υποδομές, εκπαίδευση, υποστήριξη.
Οι ΕΔ, σε περίοδο ειρήνης, κρίσεων – επιχειρήσεων, συλλέγουν, επεξεργάζονται και αναλύουν πληροφορίες, μελετούν τις ημέτερες και αντίπαλες δυνάμεις (δυνατότητες και περιορισμούς), αναλύουν την κατάσταση, προβαίνουν σε εκτιμήσεις για πιθανούς τρόπους ενέργειας του αντιπάλου, προτείνουν τρόπους ενέργειας αντιμετώπισης του αντιπάλου, προκειμένου η ιεραρχία να αποφασίσει για τον καταλληλότερο τρόπο κάθε φορά εξασφάλισης της εδαφικής ακεραιότητας και εθνικής κυριαρχίας.
Οι ΕΔ, αθόρυβα, μεθοδικά και άοκνα, -από συγκροτήσεώς τους- λειτουργούν και εκτελούν την αποστολή τους επιτυχώς, εφόσον το πολιτικό κατεστημένο -που διακατέχεται από φοβικά σύνδρομα- το επιτρέπει στις ΕΔ.
Τις προηγούμενες δεκαετίες, συντάχθηκαν μελέτες για την αναδιοργάνωση των ΕΔ, για την αναβάθμιση οπλικών συστημάτων, για την αγορά σύγχρονων μέσων, για την προαγωγή της εκπαίδευσης και της υποστήριξης – επιμελητείας, των οποίων η υλοποίηση δεν προχώρησε στον επιθυμητό βαθμό με ευθύνη – απόφαση των πολιτικών προϊσταμένων, προτάσσοντας μάλλον το πολιτικό έναντι του εθνικού συμφέροντος.
Σήμερα, η στρατιωτική ιεραρχία φαίνεται να αποτελεί σχεδόν αποκλειστική επιλογή της πολιτικής ώστε η στρατιωτική να αποδέχεται τις αποφάσεις της πολιτικής, αφαιρουμένης ουσιαστικά κάθε δυνατότητας λόγου, προτάσεων, αντιπροτάσεων, και έχοντας μάλλον διακοσμητικό ρόλο.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν χτίζονται με χαρτιά, φιέστες και θεαματικές δηλώσεις. Χτίζονται με επαγγελματίες, εμπειρία και αξιοπρέπεια. Η θεσμοθέτηση της αποδόμησης των Ενόπλων Δυνάμεων στο πλαίσιο της επιφανειακής «μεταρρύθμισης», από ανθρώπους άσχετους με την στρατιωτική τέχνη, ανθρώπους που γνώρισαν το στράτευμα μέσα από τα κομματικά γραφεία, ανθρώπους με εμφανή εμπάθεια και αλαζονεία, θα προκαλέσει βλάβη στην εθνική άμυνα.
Μία μεταρρύθμιση είναι επιτυχημένη όταν σχεδιάζεται και εκτελείται με σύνεση και σοβαρότητα, όταν είναι αποδεκτή από αυτούς που θα την εφαρμόσουν.
Η αντιγραφή ξένων μοντέλων, χωρίς προσαρμογή στην ελληνική πραγματικότητα, δείχνει προχειρότητα αλλά κυρίως καθίσταται επιζήμια.
Και στο τέλος, ο Έλληνας ουδεμία ανάγκη έχει αντιγραφής ξένων μοντέλων και το έχει αποδείξει διαχρονικά. Αντιθέτως, οι ξένοι παγκοσμίως έχουν βασιστεί στους Έλληνες φιλοσόφους, επιστήμονες, στρατηγούς.
Επιτέλους, οι ιθύνοντες ας σταματήσουν να προκαλούν το κοινό αίσθημα, ας παύσουν να υποτιμούν τη νοημοσύνη του Έλληνα.
