Ο Στάνισλαβ Πετρόφ, ο άνθρωπος που έσωσε τον κόσμο από την πυρηνική καταστροφή, σαν σήμερα το 1983, πριν από 40 χρόνια, είδε τη λέξη «ΕΚΤΟΞΕΥΣΗ» να αναβοσβήνει στο σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης επίθεσης της Σοβιετικής Ένωσης.
Η οθόνη του ανέφερε με υψηλή αξιοπιστία ότι συνολικά πέντε αμερικανικοί διηπειρωτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι (ICBM) είχαν εκτοξευθεί και κατευθύνονταν προς τη Σοβιετική Ένωση.
Ο Πετρόφ έπρεπε να πάρει μια απόφαση: θα έπρεπε να αναφέρει ένα επερχόμενο αμερικανικό χτύπημα ή θα έπρεπε να σταματήσει, βέβαιος ότι αυτό που έβλεπαν ήταν ψευδής συναγερμός;
Αν το ανέφερε, το σοβιετικό πυρηνικό δόγμα απαιτούσε πλήρη πυρηνικά αντίποινα. Δεν θα υπήρχε χρόνος για διπλό έλεγχο του συστήματος προειδοποίησης ή επιδίωξη διαπραγματεύσεων με τις ΗΠΑ.
Αυτό συνέβη κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Ρήγκαν, η οποία είχε λάβει πιο σκληρή στάση εναντίον των Σοβιετικών σε σύγκριση με προηγούμενες κυβερνήσεις. Η κυβέρνηση Ρήγκαν ανέπτυσσε πυρηνικούς πυραύλους Pershing I στη Δυτική Γερμανία και τη Μεγάλη Βρετανία, ικανούς να πλήξουν τη Σοβιετική Ένωση. Δεδομένων αυτών των συνθηκών, ο Πετρόφ είχε κάθε λόγο να πιστεύει ότι η απειλή του Ρήγκαν είχε κλιμακωθεί σε μια πραγματική πυρηνική επίθεση. Ωστόσο, ο Petrov επέλεξε να μην αναφέρει το «επερχόμενο» πλήγμα.
Τελικά η απόφασή του αποδείχθηκε σωστή. Το σύστημα είχε μπερδέψει την αντανάκλαση του ήλιου από τα σύννεφα με έναν πύραυλο. Μια έκθεση του 1979 από το Κογκρέσο είχε υπολογίσει ότι μια πλήρους κλίμακας σοβιετική επίθεση στις ΗΠΑ και μια ενδεχόμενη αντεπίθεση θα είχε ως αποτέλεσμα πάνω από 100 εκατομμύρια θανάτους. Ο Πετρόφ, σχεδόν μόνος του, απέτρεψε αυτούς τους θανάτους. Παρά το ότι είχε δίκιο, ο Πετρόφ ανακρίθηκε απηνώς στη συνέχεια και δεν επιβραβεύθηκε ποτέ για την απόφασή του αυτή.
