Το Υπουργείο Ναυτιλίας σε συνεργασία με το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού άμεσα με την έναρξη του πολέμου εφάρμοσε το σχέδιο «ΘΑΛΑΣΣΙΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ» και ολοκλήρωσε σε διάστημα 2-3 ημερών την κινητοποίηση των πλοίων της ακτοπλοΐας για την άμεση και αποτελεσματική εξυπηρέτηση των μεταφορών.
Επιτάχθηκαν 47 πλοία της Ακτοπλοΐας τα οποία σύμφωνα με αναφορές σε ιστορικά αρχεία ήταν τα εξής: Αγ. Γεώργιος, Αετός, Αθηνά Σ., Αθήναι, Ακρόπολις, Αλμπέρτα, Άνδρος, Αρντένα, Αττική, Αυλίς, Αύρα, Ελβίρα, Ελένη, Ελλάς, Ελλάκι, Ελληνίς, Έλση, Έσπερος, Ζάκυνθος, Θράκη, Ιθάκη, Ιωνία, Καλυδών, Κέρκυρα, Κεφαλληνία, Κορινθία, Κρήτη, Λέσβος, Λέων, Μακεδονία, Μήλος, Μοσχάνθη, Ναυσικά, Ναυτίλος, Νικόλαος Λ., Πέτρος, Πολικός, Πτερωτή, Πύλαρος, Σάμος, Σίφνος, Σοφία, Σπέτσαι, Σωκράτης, Φρίντων, Φωκίων, Χίος.
Τρία από τα παραπάνω πλοία χρησιμοποιήθηκαν ως νοσοκομειακά. Στο μέτωπο της Αλβανίας, οι ανάγκες συνολικά των 500.000 ανδρών του Ελληνικού Στρατού ήταν άμεσες και επιτακτικές και τα εφόδια που χρειάσθηκαν για την υποστήριξη του στρατού διενεργήθηκαν κυρίως από τη θάλασσα με τα ακτοπλοϊκά πλοία. Τα 4/5 του συνόλου των εφοδίων για την υποστήριξη του Στρατού στο αλβανικό μέτωπο μεταφέρθηκαν από τη θάλασσα.
Συγχρόνως, ο ακτοπλοϊκός στόλος, αντιμετώπισε αποτελεσματικά τις ακτοπλοϊκές μεταφορές και κάλυψε τις ανάγκες του επισιτισμού. Ο ακτοπλοϊκός στόλος αφού προσέφερε προς την Πατρίδα τις υπηρεσίες του, καταστράφηκε σχεδόν όλος από τα αεροπορικά πυρά κατά τη διάρκεια της Γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα, μεταξύ της περιόδου της 6ης Απριλίου 1941 και 31ης Μαΐου 1941.
Στην περίοδο αυτή, βυθίστηκαν από τους βομβαρδισμούς των Γερμανικών αεροπλάνων στο λιμάνι του Πειραιά 9 πλοία, στην Κρήτη 17 και αρκετά άλλα ακτοπλοϊκά πλοία σε άλλες παράκτιες περιοχές της χώρας.
Στη διάρκεια του πολέμου, υπολογίζεται με βάση διάφορα και διάσπαρτα στοιχεία ότι η ακτοπλοΐα έχασε το 94% των πλοίων της ή το 86% της χωρητικότητας. Τα μόνα ακτοπλοϊκά που διασώθηκαν σύμφωνα με ιστορικές αναφορές αρχείων ήταν: Κορινθία, Ιωνία , Ελένη, Κεφαλληνία (μετέπειτα Κορυτσά) και Ναυσικά.
ΑΠΩΛΕΣΘΕΝΤΑ ΕΠΙΒΑΤΗΓΑ ΠΛΟΙΑ 1940-1945
Αναφέρονται κάποια καταγεγραμμένα ιστορικά στοιχεία (χωρίς να αποκλείονται αποκλίσεις αυτών)με το όνομα του πλοίου /τον πλοιοκτήτη ή πλοιοκτήτρια εταιρεία και την ημερομηνία απώλειας.
- Άγιος Γεώργιος (Ναυτίλος)/Χ. Καβουνίδης/20.05.1941
- Αετός/Α. Πολέμης/29.04.1941
- Αθήναι/Ακτοπλοΐα της Ελλάδος/06.04.1941
- Αθηνά Σ./Ατμόπλοια Παρνασσίδος/23.04.1941
- Ακρόπολις/Αν. Αντωνίου/07.04.1941
- Αλμπέρτα/Υιοί Δ. Ιγγλέση/23.04.1941
- Άνδρος/Ακτοπλοΐα της Ελλάδος/23.04.1941
- Αρντένα/Ακτοπλοΐα Κ. Ε. Τόγια/27/09/1948
- Αττική/Ακτοπλοΐα της Ελλάδος/04.04.1941
- Αυλίς/Ν. & Χ. Καβουνίδης/22.04.1941
- Αύρα (πρώην Μάνα)/Κ. Γεωργιάδης/24.04.1941
- Ελβίρα/Γ. Ποταμιάνος/23.04.1941
- Ελλάς/Ακτοπλοΐα της Ελλάδος/24.04.1941
- Έλλη/Α. Στάμου/18.04.1941
- Ελληνίς/Ι. Χ. Τσέγκας κ.ά./18.04.1941
- Έλση/Ατμοπλοΐα Κ. Τόγιας/29.04.1941
- Έσπερος/Ατμοπλοΐα Μαρκέτου/21.04.1941
- Ζάκυνθος/Ακτοπλοΐα της Ελλάδος/26.04.1941
- Θράκη/Ακτοπλοΐα της Ελλάδος/22.04.1941
- Ιθάκη/Ακτοπλοΐα της Ελλάδος/20.04.1941
- Ιωνία/Ακτοπλοΐα της Ελλάδος/14.12.1944
- Καλυδών/Σιδ. Β. Δ. Ελλάδος/-.-.1944
- Κέρκυρα/Ακτοπλοΐα της Ελλάδος/23.04.1941
- Κεφαληνία/Ακτοπλοΐα της Ελλάδος/13.08.1941
- Κρήτη/Ακτοπλοΐα της Ελλάδος/23.04.1941
- Κώστας//Ευάγγ. Τόγιας/28.04.1941
- Λευκάς/Ακτοπλοΐα της Ελλάδος/24.04.1941
- Λέων/Σ. Μπιλίνης κ.ά./18.04.1941
- Μακεδονία/Ακτοπλοΐα της Ελλάδος/23.04.1941
- Μήλος/Ακτοπλοΐα της Ελλάδος/-.09.1944
- Μοσχάνθη/Αλκ. Τόγιας/22.04.1941
- Ναυσικά/Ατμοπλοΐα Παρνασσίδος/27.05.1941
- Νικόλαος Λ./ Ν. Λυκούδης/25.04.1941
- Πατρίς/Ετ. Ι. Χανδρή/06.04.1941
- Πέτρος/Ηπειρωτική Γ. Ποταμιάνος/24.04.1941
- Πτερωτή/Π. Σαχτούρης/20.04.1941
- Πύλαρος /Χ. Μαρκέτος/22,04.1941
- Σάμος/Υιοί Δ. Ιγγλέση/07.10.1941
- Σίφνος/Ακτοπλοΐα της Ελλάδος/04.03.1944
- Σουλτάνα/Τεργιάζος – Λυκούδης/
- Σοφία/Ι. Τόγιας/25.04.1941
- Σωκράτης/Αφοί Γιαννουλάτου/22.04.1941
- Τάσος/Ηπειρωτική Γ. Ποταμιάνος/27.04.1941
- Ύδρα/Π. Α. Πρωτόπαππας/23.04.1941
- Φρίντων/Υιοί Δ. Ιγγλέση/22.04.1941
- Φωκίων/Ηπειρωτική Γ. Ποταμιάνος/18.04.1941
- Χίος/Ακτοπλοΐα της Ελλάδος/18.04.1941
Μετά τον πόλεμο και σε ένα χρόνο οι κατεστραμμένες ακτοπλοϊκές εταιρείες χωρίς καμία κρατική ενίσχυση για άλλη μια φορά ανέλαβαν την κάλυψη του ακτοπλοϊκού δικτύου μεταφορών της χώρας με μικρά επιβατηγά πλοία και «φορτηγοποστάλια». Για την άμεση κάλυψη των αναγκών οι ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες διενεργούνταν αρχικά με Ι/Φ – Π/Κ (ιστιοφόρα – πετρελαιοκίνητα) και με Π/Κ.
Το Ελληνικό κράτος δεν αποζημίωσε τους «ακτοπλόους», γιατί ούτε είχε προβλέψει την ασφάλιση των επιταγμένων πλοίων σε μεγάλους ασφαλιστικούς οργανισμούς του εξωτερικού, ούτε έλαβε πρόνοια για ουσιαστική βοήθεια.
Το κράτος με την απελευθέρωση προσπαθούσε όπως και προπολεμικά να ελέγχει τις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες, συχνά σε βάρος των εταιρειών. Ζητούσε την παροχή δημόσιας υπηρεσίας δωρεάν, εισέπραττε αυξημένους φόρους από την διακίνηση επιβατών και εμπορευμάτων, πέραν της φορολογίας των εταιρειών κατά 50% περίπου.
Η ακτοπλοΐα από το 1947, εξακολουθούσε να είναι ένας κλάδος μεταφορών με αυστηρές ρυθμίσεις και εμπόδια από το κράτος. Το κράτος έλεγχε πολλές πτυχές του τομέα της ακτοπλοΐας µέσω των αδειών δρομολόγησης που εξέδιδε. Στην Ελλάδα, οι ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες µε τη σημερινή μορφή είναι δημιούργημα των τελευταίων 20- 25 ετών.
Για την Ελλάδα, η ακτοπλοΐα αποτελεί το βασικό μέσο θαλάσσιας μεταφοράς. Η Ελλάδα της εκτεταμένης ακτογραμμής και των νησιωτικών συμπλεγμάτων με μικρά και μεγάλα νησιά, που αντιπροσωπεύουν το 19% της ελληνικής επικράτειας και κατοικεί το 14% του ελληνικού πληθυσμού αυτά καθόρισαν και την ιστορική πορεία της ακτοπλοΐας.
Το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει το 17,4% της ευρωπαϊκής ακτοπλοϊκής κίνησης σε σχέση με το 2,2% του πληθυσμού της, αναδεικνύει την ιδιαίτερη σημασία της ακτοπλοΐας.
Οι ακτοπλοϊκές εταιρείες συνέβαλαν και εξακολουθούν να συμβάλλουν με ίδιους πόρους χρηματοδότησης, στην ανάπτυξη, στον τουρισμό, στη συνοχή, στην εθνική και κοινοτική γεωγραφική συνέχεια, να συμμετέχουν στην εθνική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη των νησιωτικών περιοχών μας.
Η ακτοπλοΐα έχει την ουσιαστική ευθύνη της νησιωτικότητας, της συνοχής και της γεωγραφικής συνέχειας της χώρας και η συνεισφορά της στην Ελληνική Οικονομία ξεπερνάει κατά πολύ την οικονομική δραστηριότητα του ιδίου του κλάδου.
Κωνσταντίνος Γκώνιας
Υποναύαρχος Λ.Σ (ε.α.)



