Δεν ήρθε ακόμη η ώρα για την κυβέρνηση και τα κόμματα της αντιπολίτευσης να μετρήσουν κέρδη και ζημίες από τις καταιγιστικές εξελίξεις γύρω από την τραγωδία των Τεμπών, οι οποίες λόγω συγκυρίας αλλά και προσώπων συνδέθηκαν με έναν ειρωνικό τρόπο και με το ζήτημα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας.
Κάπως έτσι, ενώ η κυβερνητική παράταξη πίστευε ότι η επιλογή του εκλεγμένου Προέδρου Κώστα Τασούλα σφράγισε τα ρήγματα στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας και παράλληλα ανέδειξε το χάσμα που χωρίζει τα προοδευτικά κόμματα της αντιπολίτευσης, στο τέλος της διαδικασίας, που είχε αποβεί ήδη τρεις φορές άκαρπη, βρέθηκε να χειροκροτάει ολομόναχή της την ανάδειξη Προέδρου στα έδρανα της Βουλής, με την κοινωνία απ’ έξω να κρατάει σαφέστατα αποστάσεις από την μονοκομματική εκλογή ενός προσώπου που κατηγορήθηκε για απόκρυψη μιας κρίσιμης δικογραφίας για τα Τέμπη.
Το Μέγαρο Μαξίμου δεν έχει κανένα λόγο να θεωρεί ότι “κρατήθηκε” μετά τον σάλο των τελευταίων γεγονότων που αφορούν στα Τέμπη. Διότι την μεγάλη καταιγίδα κυρίως την κοινωνική θα την βρει μπροστά της η κυβέρνηση. Εξ αυτού του λόγου κι ενώ γνωρίζει ότι το μεγάλο πλέον πρόβλημα είναι η απώλεια της αξιοπιστίας της κυβέρνησης, ο πρωθυπουργός δεν βιάστηκε τελικώς να προχωρήσει σε ανασχηματισμό. Το έλλειμμα αξιοπιστίας θα προκαλούσε τα αντίθετα αποτελέσματα από εκείνα που ενδεχομένως θα προσδοκούσε ο Κ. Μητσοτάκης δρομολογώντας αλλαγές στο κυβερνητικό του σχήμα. Τα προγραμματισμένα για τις 28 Φεβρουαρίου, δηλαδή πάνω στη συμπλήρωση δύο χρόνων από το τραγικό δυστύχημα, συλλαλητήρια, δημιουργούν ήδη αρρυθμίες στο κυβερνητικό επιτελείο, ενώ οι όποιες προσπάθειες της ΝΔ να ρίξει…ευθύνες στα κόμματα της αντιπολίτευσης και πρωτίστως στο ΠΑΣΟΚ λίγη απήχηση έχουν σε όσους κινούνται εκτός πολιτικού συστήματος. Είναι άλλο να κατηγορείται μία κυβέρνηση για συγκάλυψη των στοιχείων ενός τραγικού συμβάντος από την κοινωνία (το αποτυπώνουν απόλυτα οι δημοσκοπήσεις) κι άλλο η ίδια η κυβέρνηση που βρίσκεται υπόλογη κι εκτεθειμένη να προσπαθεί να αλλάξει την ατζέντα κατηγορώντας την αξιωματική αντιπολίτευση ότι καθυστέρησε να καταλ
Ως εκ τούτου ο ανασχηματισμός μετατίθεται για έναν εύλογο χρόνο μετά τη μεγάλη δοκιμασία της 28ης Φεβρουαρίου που κατά κάποιο τρόπο θα αποτελέσει κι ένα κρίσιμο crash test των αντοχών της αλλά και της συνοχής της έπειτα από πεντέμισι ολόκληρα χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Έως τότε ο πρωθυπουργός προσβλέπει στην καλή διάθεση των υπό αποχώρηση υπουργών του να ξαναπιάσουν δουλειά και να ασχοληθούν σοβαρά με τα προβλήματα της κοινωνίας. Δύσκολη υπόθεση για μία κυβέρνηση που εμφανίζει σημαντικά προβλήματα κόπωσης και ανορεξία στην παραγωγή μεταρρυθμιστικού έργου.
Στο μεταξύ θα πρέπει να οριστικοποιηθεί και η ημερομηνία συζήτησης στη Βουλή της πρότασης του ΠΑΣΟΚ για σύσταση επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης για το μπάζωμα στα Τέμπη. Στις 20 Φεβρουαρίου εξαντλείται το χρονικό περιθώριο που προβλέπει ο Κανονισμός της Βουλής καθώς η πρόταση της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ κατατέθηκε στις 5 Φεβρουαρίου. Στη συζήτηση αυτή όμως η κυβέρνηση γνωρίζει καλά ότι θα δεχτεί βολές από όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης που εδώ και δύο χρόνια μιλούν για προσπάθεια της κυβέρνησης να αποποιηθεί τις ευθύνες της για τα Τέμπη και συγχρόνως να εξαφανίσει κρίσιμες παραμέτρους και στοιχεία που αφορούν την περίοδο είτε πριν από την σύγκρουση των δύο τρένων είτε αμέσως μετά. Επομένως, όσο κι αν καθυστερήσει η ολοκλήρωση των δύο επιστημονικών πορισμάτων που εκκρεμούν κάποια στιγμή θα προκύψουν νέα στοιχεία που θα επιτρέψουν την κατάθεση πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης με πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ. Κι αυτό μπορεί να συμβεί εντός του Μαρτίου κάτι που σημαίνει ότι έως τότε και μέχρι να ολοκληρωθούν οι εργασίες της προανακριτικής επιτροπής που θα διερευνήσει πιθανές ποινικές ευθύνες του υφυπουργού Χρήστου Τριαντόπουλου η κυβέρνηση θα πορεύεται με βαριά την σκιά των Τεμπών στην πλάτη της. Επίσης, το πρωθυπουργικό γραφείο οφείλει να ενημερώσει άμεσα το προεδρείο της Βουλής για τον χρόνο διεξαγωγής την προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για τα Τέμπη την οποία έχει αξιώσει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και για την οποία πλέον το Μαξίμου δείχνει μία σχετική απροθυμία.
