ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ, λέει, να πηγαίνατε αύριο σε ένα Δημοτικό Σχολείο σε ένα Γυμνάσιο της Δυτικής Μακεδονίας της Ηπείρου (περιοχές και οι δύο μαστιζόμενες από την ανεργία των νέων) και να ακούγατε τον δάσκαλο να μιλά στα παιδιά για την Εμπορική Ναυτιλία…
ΔΥΣΤΥΧΩΣ, αυτό δεν συμβαίνει και -όπως φαίνεται- δεν πρόκειται να συμβεί. Κάθε τόσο θα ακούμε για το πόσο λιγοστεύουν οι Έλληνες ναυτικοί και πόσο οι νέοι μας αποφεύγουν τα θαλάσσια επαγγέλματα.
ΑΛΗΘΕΙΑ, πόσοι νέοι Έλληνες πληροφορήθηκαν ότι μέσα στα αμέσως επόμενα χρόνια 800.000 ναυτικοί θα χρειαστεί να εκπαιδευθούν στα νέα, εναλλακτικά καύσιμα, αλλά και στις νέες τεχνολογίες; Δεν είναι εντυπωσιακός αυτός ο αριθμός; Δεν είναι εντυπωσιακό ότι σχεδόν ένα εκατομμύριο άνθρωποι θα πρέπει να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις της νέας εποχής, η οποία απαιτεί -επιτακτικά πλέον-την απόλυτη διακοπή της εκπομπής αερίων του θερμοκηπίου από τις μηχανές των πλοίων;
Δεν θα ήταν αυτό το «νέο» μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για μια συζήτηση σε ένα Τεχνικό Λύκειο σε οποιοδήποτε Λύκειο της χώρας; Πώς περιμένουμε, δηλαδή, να πληροφορηθούν οι νέοι, να μάθουν «από πρώτο χέρι» τι σημαίνει ναυτιλία και ποια είναι τα οφέλη για έναν πλοίαρχο, μηχανικό, ηλεκτρολόγο-ηλεκτρονικό στα βαπόρια;
ΕΙΔΑΤΕ εσείς ποτέ στην τηλεόραση μια εκπομπή, ένα «αφιέρωμα» στο ναυτικό επάγγελμα; Είδατε να ακούγεται από τα ΜΜΕ ποιες είναι οι οικονομικές απολαβές των αξιωματικών του Εμπορικού Ναυτικού σε σχέση με εκείνες των επαγγελμάτων της ξηράς;
ΑΚΟΥΣΑΤΕ ποτέ στα ΜΜΕ να λέγεται ότι ο σημερινός ναυτικός κάνει ένα μπάρκο έξι μηνών και ξεμπαρκάρει για ξεκούραση, χωρίς να πάψει να πληρώνεται;
ΑΝΤΙΘΕΤΑ, έχουμε τώρα σίριαλ για το «Ναυάγιο» (με αναφορά στο τρομερό εκείνο ναυάγιο του «Ηράκλειον»), σε μια εποχή, όμως, που τα βαπόρια ουδεμία σχέση έχουν με εκείνα των (πολύ) περασμένων δεκαετιών.
ΦΥΣΙΚΑ, η μυθοπλασία καλά κάνει τη δουλειά της, αλλά πού είναι η προβολή της Ναυτιλίας μας, της προσφοράς της στον τόπο; Πού είναι η προβολή των πλεονεκτημάτων του ναυτικού επαγγέλματος; Πώς γίνεται και από ποιον;
ΜΗΠΩΣ θα έπρεπε οι διοργανωτές των (πολλών και συνεχών) ημερίδων, συνεδρίων και άλλων εκδηλώσεων σχετικών με τη Ναυτιλία, να καλούν σ’ αυτές και κάποιους καθηγητές και μαθητές Λυκείων από όλη την Ελλάδα; Μήπως να οργανώσει το συλλογικό όργανο της πλοιοκτησίας αποστολές που να ενημερώνουν τους νέους της ελληνικής περιφέρειας για το ναυτικό επάγγελμα; «Η ναυτιλία είναι οι αρτηρίες και οι φλέβες της παγκοσμιοποίησης ενώνοντας κράτη, αγορές και ανθρώπους. Πρέπει να δημιουργήσουμε τις ευκαιρίες που θα εμπνεύσουν τη νέα γενιά να έρθει μαζί μας και να συμβάλει στο μέλλον της βιώσιμης ναυτιλίας» ανέφερε, μιλώντας στο Capital Link Forum, η πρόεδρος της HELMEPA και της INTERMEPA, Σεμίραμις Παληού.
ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ πρέπει, αλλά αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο από το βήμα των συνεδρίων και των φόρουμ. Αφού τόσα χρόνια βλέπουμε ότι δεν πάει ο προφήτης στο βουνό, ας φέρουμε πλέον το βουνό στους προφήτες!
