Ωστόσο, αυτή η κίνηση, όσο σημαντική και αν είναι, δεν αρκεί από μόνη της για να επιτύχει τον στόχο της. Με δεδομένο ότι η επικείμενη αύξηση λόγω της αλλαγής καυσίμων από 1ης Μαΐου, αφορά μόνο τα συμβατικά πλοία, μιας και τα ταχύπλοα δεν αλλάζουν καύσιμο, το μεγάλο ερώτημα παραμένει, πως δεν θα αλλάξει η συγκριτική ανταγωνιστικότητα των ταχυπλόων έναντι των συμβατικών που είναι και οι στυλοβάτες της νησιωτικότητας, ειδικότερα αυτές οι εταιρείες που εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον χωρίς επιδότηση.
Οι ακτοπλοϊκές εταιρείες που εκμεταλλεύονται ταχύπλοα οφείλουν να αναλάβουν και αυτές την ευθύνη για την προώθηση γενναίων μειώσεων στις τιμές των εισιτηρίων τους. Διαφορετικά, η όλη προσπάθεια του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής να συγκρατήσει τις τιμές της ακτοπλοΐας κινδυνεύει να αποτύχει, προτού καν φανεί η αρχή της.
Η μείωση των τιμών πρέπει να γίνει συμβατή και ενιαία και όχι προσαρμοσμένη σε «στοχευμένους» ανταγωνισμούς.
Η εικόνα που διαμορφώνεται αυτή τη στιγμή είναι ξεκάθαρη: οι τιμές στις γραμμές των ταχυπλόων είναι συγκρίσιμες με αυτές των αεροπορικών εισιτηρίων υψηλής ζήτησης. Κάποιες διαδρομές, ακόμη και με τη χρήση προσφορών, παραμένουν εκτός πραγματικότητας για πολλές οικογένειες, γεγονός που προκαλεί έντονη ανησυχία.
Ο Υπουργός Ναυτιλίας, Βασίλης Κικίλιας, με την ανακοίνωση της μείωσης των λιμενικών τελών, επιχειρεί να δώσει μια «ανάσα» στις ακτοπλοϊκές εταιρείες, ώστε να περιορίσουν το κόστος για τους επιβάτες.
Όμως, το πραγματικό στοίχημα για την κυβέρνηση είναι να καταφέρει να κινητοποιήσει και τις εταιρείες των ταχυπλόων πλοίων, προς αυτή την κατεύθυνση.
Το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής πρέπει να βρει τρόπους ώστε οι “ευγενικές συστάσεις” να μετατραπούν σε πράξη και για τις ταχύπλοες εταιρείες, διασφαλίζοντας ότι όλες οι ακτοπλοϊκές εταιρείες θα συμμετέχουν στην εθνική προσπάθεια συγκράτησης των αυξήσεων των ναύλων με τους ίδιους κανόνες και τις ίδιες υποχρεώσεις.
Περαιτέρω, η πολιτική ηγεσία του ΥΝΑΝΠ οφείλει να κατανοήσει πλήρως τις συνθήκες και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα συμβατικά πλοία σε σχέση με τα ταχύπλοα.
Μερικά κρίσιμα ερωτήματα που θα μπορούσαν να τεθούν για την λειτουργία των ταχυπλόων περιλαμβάνουν – μεταξύ άλλων – και τα εξής :
- • Πόσο συχνά τηρούνται τα ωράρια στις Κυκλάδες, όπου καταγράφονται καθυστερήσεις που φτάνουν έως και δύο ώρες, χωρίς ουσιαστικές κυρώσεις;
- • Ποιες είναι οι συνθήκες ναυτολόγησης και εργασίας στα ταχύπλοα και αν τηρείται η επτάμηνη υποχρέωση;
- • Εφαρμόζεται το μέτρο των διπλών πληρωμάτων στα ταχύπλοα που εκτελούν συνεχόμενα δρομολόγια;
- • Πόσο αυστηρά τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας κατά την άφιξη και αναχώρηση των ταχυπλόων, ιδίως σε μικρά λιμάνια;
Όλα αυτά τα ερωτήματα εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο πολιτικής αξιοπιστίας. Το φετινό καλοκαίρι δεν είναι απλώς μία ακόμα τουριστική περίοδος, αλλά μια δοκιμασία για την κυβέρνηση και την πολιτική της.
Οι επιβάτες και οι νησιώτες πρέπει να αισθανθούν ότι έχουν πρόσβαση σε ασφαλή και προσιτά μέσα μετακίνησης. Και αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι ακτοπλοϊκές εταιρείες θα πρέπει να λειτουργούν με κοινούς κανόνες, και όχι με ιδιωτικά business plans που εξυπηρετούν το συμφέρον κάθε εταιρείας ξεχωριστά.
Η καλή πρόθεση από την πλευρά της κυβέρνησης και του Υπουργείου Ναυτιλίας δεν αρκεί. Η πολιτική παρέμβαση πρέπει να συνεχιστεί με μεγαλύτερη στόχευση, μεθοδικότητα και, κυρίως, με ορατό αποτέλεσμα για τους πολίτες και τους ταξιδιώτες.
Πηγή: Reporter.gr
