Με την υπ΄αρίθμ. 194/2026 απόφαση του Ζ’ Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου απορρίφθηκε η αίτηση αναίρεσης που άσκησαν οι καταδικασθέντες στη γνωστή υπόθεση του θανατηφόρου εργατικού δυστυχήματος σε μονάδα ιχθυοκαλλιέργειας στη Ρόδο, που κόστισε τη ζωή στον 26χρονο ιχθυολόγο και δύτη Νίκο Τζανόπουλο από την Κρήτη.
Η αίτηση αναίρεσης των καταδικασθέντων εξετάστηκε στο Ζ’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου στις 14/01/2026, ως συνέχεια της εφετειακής κρίσης που είχε καταλήξει σε καταδίκη για ανθρωποκτονία από αμέλεια κατά παραυτουργία.
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Ευστράτιος Παπαθανασόπουλος, είχε προτείνει την απόρριψη των αιτήσεων αναίρεσης και την επιβολή δικαστικών εξόδων 800 ευρώ στους αναιρεσείοντες.
Με την απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Δωδεκανήσου, οι αναιρεσείοντες καταδικάστηκαν για ανθρωποκτονία από αμέλεια κατά παραυτουργία και τους επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών, με αναστολή για 3 έτη.
Το δυστύχημα τοποθετείται στις πρωινές ώρες της 13/12/2018. Το σκεπτικό που υιοθετήθηκε σε επίπεδο ουσίας περιγράφει ότι ο Νίκος Τζανόπουλος καταδύθηκε μόνος του σε θαλάσσιο βάθος άνω των 8 μέτρων για έλεγχο των δικτύων στους ιχθυοκλωβούς, κατ’ εντολή των κατηγορουμένων.
Οι πραγματικές παραδοχές αναφέρουν ακόμη ότι τα εξωτερικά αντιαρπακτικά δίκτυα δεν ήταν τεντωμένα και στερεωμένα με βαρίδια, ήταν φθαρμένα και έπλεαν ανεξέλεγκτα, ενώ οι ιχθυοκλωβοί περιγράφονται ως παλαιοί και φθαρμένοι, με μικρή απόσταση μεταξύ τους. Κατά την περιγραφή, ο 26χρονος ενεπλάκη στα δίκτυα, δεν μπόρεσε να αναδυθεί έγκαιρα, έχασε τον απαραίτητο καταδυτικό εξοπλισμό για την αναπνοή και κατέληξε από πνιγμό εξ εισροφήσεως ύδατος.
Το θανατηφόρο αποτέλεσμα, θα είχε με βεβαιότητα αποφευχθεί αν δεν είχε δοθεί εντολή να εκτελεστεί το έργο με αυτόν τον τρόπο, δηλαδή χωρίς δεύτερο δύτη ασφαλείας, με την ανάθεση να αξιολογείται ως αμέλεια στην ανάθεση του εγχειρήματος.
Στο δημόσιο αφήγημα της υπόθεσης υπάρχει και μία ακόμη κρίσιμη ψηφίδα, ότι στη μονάδα φέρεται να απασχολούνταν, πέρα από τον 26χρονο, και ακόμη ένας εργαζόμενος πακιστανικής καταγωγής σε καταδυτικές εργασίες, χωρίς να υπάρχουν τα αναγκαία τυπικά προσόντα και χωρίς η επιχείρηση να διαθέτει εξειδικευμένο καταδυτικό συνεργείο. Παράλληλα, στο υλικό που αξιολογήθηκε αναδεικνύεται και η διάσταση της συστηματικότητας, δηλαδή ότι οι καταδυτικές εργασίες δεν αντιμετωπίζονται ως μεμονωμένο περιστατικό μιας ημέρας, αλλά ως πρακτική που είχε επαναληφθεί, με αναφορά ακόμη και στο ημερολόγιο καταγραφής καταδύσεων του θανόντος, χωρίς αυτό να θεωρείται αρκετό για να ανατραπεί η κρίση περί συστηματικών εργασιών κατ’ εντολή.
Η υπερασπιστική γραμμή, επιχειρεί να στηρίξει ότι η κατάδυση έγινε αυτοβούλως, καθ’ υπέρβαση καθηκόντων και μάλιστα κατά παράβαση οδηγιών. Το ίδιο το κείμενο που περιλαμβάνεται στο υλικό της υπόθεσης δείχνει ότι αυτή η εκδοχή τέθηκε, όμως αντιμετωπίστηκε ως προσπάθεια αποφυγής ευθυνών.
Κρίθηκε ότι το Εφετείο διέλαβε ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, καταγράφοντας τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της ανθρωποκτονίας από αμέλεια και εξηγώντας τη νομική υπαγωγή στις σχετικές διατάξεις, χωρίς να απαιτείται κατά νόμο αναλυτική παράθεση του τι προκύπτει χωριστά από κάθε αποδεικτικό μέσο.
Πηγή:www.dimokratiki.gr
