Με μια επιστολή διαμαρτυρίας, οι δεκαεννέα (19) από τους είκοσι (21) εναπομείναντες Ναυτεργάτες που επανδρώνουν τα σκάφη της Διώρυγας Κορίνθου εκφράζουν την έντονη διαμαρτυρία τους για τη βλαπτική τροποποίηση του επί δεκαετίες καθιερωμένου συστήματος βαρδιών.
Η εν λόγω τροποποίηση, η οποία εφαρμόστηκε μονομερώς και αιφνιδιαστικά από τη Διοίκηση, χαρακτηρίστηκε σε έγγραφο του Προϊσταμένου της Ναυτικής Υπηρεσίας με ημερομηνία (21/02/2025) ως «έκτακτο, προσωρινό και αναγκαίο μέτρο».
Ωστόσο, παρά το σημαντικό χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει, δεν έχει γίνει καμία ενέργεια για την αποκατάσταση της προηγούμενης κατάστασης και την επιστροφή στο σύστημα εργασίας που είχε διαμορφωθεί με τη συμφωνία και συναίνεση των ναυτεργατών και εφαρμοζόταν απρόσκοπτα επί δεκαετίες.
Επισημαίνουμε ότι η ισχύουσα νομοθεσία, όπως αναφέρει η Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού και συγκεκριμένα: το Π.Δ. 152/2003 (ΦΕΚ 124/Α/23.05.2003), ο Ν. 4078/2012 (ΦΕΚ 179/Α/20.09.2012), η Υ.Α. 3522.2/0/2013 (ΦΕΚ Β’ 1553/21.06.2013), καθώς και τα Π.Δ. 3/2017 και 8/2021,
τα οποία ενσωματώνουν τις Οδηγίες 1999/63/ΕΚ και 1999/95/ΕΚ και κυρώνουν τις διατάξεις της MLC 2006, καθιερώνουν ρητά ότι οι Ναυτικοί επιβάλλεται να έχουν τουλάχιστον 10 ώρες ανάπαυσης εντός κάθε 24ώρου.
Στο πλαίσιο αυτό, επισημαίνει η ΠΕΝΕΝ, εξετάσαμε συστηματικά το διάστημα από 11/05 έως και 09/06/2025 και καταγράψαμε τεκμηριωμένα ότι κάθε Δευτέρα, για οκτώ (8) από τους δώδεκα (12) Ναυτεργάτες που εκτελούν φυλακές, παραβιάζεται συστηματικά και ανελλιπώς το ελάχιστο όριο ανάπαυσης και προσθέτει:
“Κατά συνέπεια, οι δικαιολογίες της Διοίκησης περί ευνοϊκότερων συνθηκών από αυτές που προβλέπει η νομοθεσία είναι ανυπόστατα ψεύδη και κοινώς μπαρούφες.
Την ίδια στιγμή η τοπική Λιμενική Αρχή, αν και διαθέτει τόσο την αρμοδιότητα όσο και τα ημερολόγια φυλακών κάθε σκάφους, που αποδεικνύουν τις συστηματικές παραβιάσεις, δεν έχει πραγματοποιήσει καμία αυτοψία, δεν έχει εντοπίσει καμία παράβαση και δεν έχει εφαρμόσει τις προβλεπόμενες κυρώσεις, όπως ορίζει η νομοθεσία.
Θεωρούμε ανεπίτρεπτο να λαμβάνονται αποφάσεις που επηρεάζουν άμεσα την υγεία, την ασφάλεια και την οικογενειακή ζωή των εργαζομένων, πίσω από κλειστές πόρτες χωρίς να ζητείται η γνώμη ή η συναίνεσή τους.
Η απουσία εκπροσώπησης και αντίδρασης από το Επιχειρησιακό σωματείο των εργαζομένων, ανάγκασε τους ίδιους τους Ναυτεργάτες να αναλάβουν την ευθύνη υπεράσπισης των εργασιακών τους δικαιωμάτων όσων, εν πάση περιπτώσει, έχουν απομείνει”.
