ΔΝΤ: Μείωση 26% του κατά κεφαλήν ΑΕΠ των Ελλήνων στα χρόνια της κρίσης

Πηγή: IMF Staff PhotographΣτο συμπέρασμα πως η μείωση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ των Ελλήνων κατά 26% τα χρόνια της κρίσης, από τα 30.055 δολάρια στα 22.241 δολάρια δεν είναι κάτι εξαιρετικά σπάνιο, καταλήγει ανάλυση που εμπεριέχεται στην έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τις Παγκόσμιες Οικονομικές Προοπτικές (World Economic Outlook) που παρουσιάσθηκε σήμερα στο Μπαλί της Ινδονησίας.Η έκθεση αναφέρει πως ορισμένες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, υπέστησαν πολύ μεγάλες μειώσεις του κατά κεφαλήν ΑΕΠ τους μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση. Το ΔΝΤ ξεκαθαρίζει πως αυτά τα υφεσιακά επεισόδια δεν είναι σπάνια, πως έχουν την τάση να είναι παρατεταμένα και να προέρχονται από ποικίλες πηγές και κυρίως πως σε πολλές περιπτώσεις η ανάκαμψη που ακολουθεί είναι ανεπαρκής για να αποκατασταθεί το αρχικό επίπεδο του κατά κεφαλήν ΑΕΠ.Το ΔΝΤ εξέτασε 133 επεισόδια μεγάλης πτώσης του κατά κεφαλήν ΑΕΠ που συνέβησαν κατά την περίοδο 1960-2017 και επηρέασαν 92 χώρες (πολλές από αυτές επανειλημμένα).Η μερίδα του λέοντος των εν λόγω υφεσιακών επεισοδίων πραγματοποιήθηκε στη δεκαετία του ’80, μετά την παγκόσμια οικονομική ύφεση και την κρίση χρέους του 1982. Ο αριθμός των επεισοδίων μειώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1980, αλλά αυξήθηκε και πάλι στις αρχές της δεκαετίας του 1990 λόγω της μείωσης του ΑΕΠ που αφορούσε στην οικονομική μετάβαση των χωρών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης σε νέο οικονομικό μοντέλο. Ο αριθμός των συνεχιζόμενων υφεσιακών επεισοδίων μειώθηκε απότομα στη συνέχεια, παρά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και τα επακόλουθά της.Τα ευρήματα της έρευνας του ΔΝΤ καταγράφουν τέσσερις κύριες αιτίες, συχνά αλληλένδετες, που οδηγούν σε αθροιστική μείωση του ΑΕΠ κάτω από 20%. Σε αυτές συγκαταλέγονται οι συγκρούσεις (πόλεμος, εμφύλιος πόλεμος, ένοπλη εξέγερση), οικονομικά σοκ και εμπορευματικές κρίσεις (συμπεριλαμβανομένων των τραπεζικών κρίσεων, κρίσεις στο ισοζύγιο συναλλαγών κλπ.), αλλά και η μετάβαση από μια κεντρικά προγραμματισμένη αγορά, στην οικονομία της αγοράς. «Οι λανθασμένες μακροοικονομικές πολιτικές κατά τη διάρκεια των επεισοδίων διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο και σε πολλές περιπτώσεις, συχνά αλληλεπιδρούν με άλλους παράγοντες», σημειώνεται στην έκθεση.