Οι κυκλωτικές κινήσεις που κάνει το Πεκίνο στην Ευρώπη για να προωθήσει τις εξαγωγές του δεν φαίνεται να αποδίδουν. Η αύξηση του μεριδίου και της επιρροής τους στο λιμάνι του Αμβούργου, μοιάζουν να προσκρούουν στις ενδοκυβερνητικές αντιδράσεις που προκάλεσε μια τέτοια προοπτική στο Βερολίνο. Αμφότεροι οι κυβερνητικοί εταίροι των Σοσιαλδημοκρατών, Πράσινοι και Ελεύθεροι Δημοκράτες, μέσα σε ένα κρεσέντο ατλαντισμού έβαλαν στον πάγο τα σχέδια του καγκελάριου Όλαφ Σολτς να αποκτήσει η Cosco μερίδιο 24,9% στο μετοχικό κεφάλαιο του μεγάλου γερμανικού λιμανιού.
Εν προκειμένω τον πάγο τον έβαλε το γερμανικό Ομοσπονδιακό Γραφείο για την Ασφάλεια των Πληροφοριών. Μια υπηρεσία αρμόδια για την ασφάλεια των ηλεκτρονικών επικοινωνιών μέσω Διαδικτύου και για την κυβερνοασφάλεια εν γένει, η οποία χαρακτήρισε το λιμάνι του Αμβούργου ως «κρίσιμη κρατική υποδομή». Πρόκειται για μια «αναπάντεχη αξιολόγηση», σύμφωνα με τους ανταποκριτές του Reuters και του Politico από το Βερολίνο, η οποία ουσιαστικά μπλοκάρει τη συμφωνία στην οποία κατέληξε ο Σολτς με τους Κινέζους κατά την επίσκεψή του στο Πεκίνο τον περασμένο Οκτώβριο να αποκτήσει η Cosco μερίδιο «έως 25%» του μεγαλύτερου λιμανιού της Γερμανίας – και τρίτου στην Ευρώπη σε διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων μετά από αυτά του Ρότερνταμ και της Αμβέρσας.
Η «σφήνα» Μπέρμποκ
Κάποιος ευφάνταστος και με ροπή στην πολιτική συνωμοσιολογία θα παρατηρούσε ότι η «αναπάντεχη αξιολόγηση» του λιμανιού από την κρατική υπηρεσία έγινε λίγες ημέρες μετά την επίσκεψη που πραγματοποίησε η γερμανίδα υπουργός Εξωτερικών Αναλένα Μπέρμποκ στην Κίνα, στα μέσα Απριλίου.
Η συμπρόεδρος του Κόμματος των Πρασίνων – ενός κόμματος με πολιτικά ακτιβίστικες καταβολές και σχεδόν αριστερίστικο παρελθόν – πέρασε σαν σίφουνας από το Πεκίνο για να διαμηνύσει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο στην κινεζική νομενκλατούρα ότι η Ευρώπη είναι… ΝΑΤΟ! «Ενδεχόμενη ανάφλεξη με την Ταϊβάν θα είχε ανατρεπτικές επιπτώσεις για την παγκόσμια ειρήνη», προειδοποίησε τους Κινέζους η Μπέρμποκ.
Και όμως, το Ομοσπονδιακό Γραφείο για την Ασφάλεια των Πληροφοριών υπάγεται υπηρεσιακά στο γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών που έχει επικεφαλής τη Νάνσι Φάεζερ, παλαιό στέλεχος των Σοσιαλδημοκρατών στο κρατίδιο της Έσσης. Δεν έχουν οι ατλαντιστές Πράσινοι μεγάλη επιρροή στα ζητήματα εσωτερικής ασφάλειας της Γερμανίας. Και εξάλλου ακόμα και οι φανατικοί υποστηρικτές της συμφωνίας Σολτς για την πώληση στους Κινέζους μοιάζουν να έχουν σοκαριστεί από την εκτίμηση του Γραφείου.
Ο Σοσιαλδημοκράτης δήμαρχος του Αμβούργου και στενός συνεργάτης του Σολτς Πέτερ Τσέντσερ, για παράδειγμα, υποστήριξε ότι η Κίνα «δεν θα μπορούσε και δεν θα έπρεπε να αποκτήσει πρόσβαση σε κρίσιμες υποδομές της χώρας». Σημειωτέον ότι αρχικά η σκέψη ήταν να πωληθεί μερίδιο έως 35% της εταιρείας Tollerort, που διοικεί το λιμάνι, αλλά για να καταπραϋνθούν οι διαφωνούντες ο Σολτς μείωσε το ποσοστό στο 25%.
Γεωπολιτική διελκυνστίνδα
Η συμμετοχή στην Tollerort εντάσσεται όμως στο στρατηγικό σχέδιο του Πεκίνου για την επέκταση της «Πρωτοβουλίας της Μιας ζώνης και του ενός Δρόμου» του Πεκίνου, του νέου κινεζικού «Δρόμου του Μεταξιού» δηλαδή, που έχει σχεδιάσει και θέσει σε εφαρμογή ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ.
Είναι η στρατηγική του Πεκίνου να φέρει πιο κοντά τις κινεζικές βιομηχανίες και προϊόντα στις πλούσιες αγορές της Δύσης. Είναι η ιδέα από την οποία θέλει να αντλήσει οφέλη για λογαριασμό της χώρας του και της Ευρώπης ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν. Είναι ένα όραμα που η Ουάσιγκτον έχει δαιμονοποιήσει και το οποίο πασχίζει με κάθε τρόπο να ακυρώσει.
Η Cosco ελέγχει το λιμάνι του Πειραιά με το πλειοψηφικό μερίδιο 67% που κατέχει. Έχει επίσης συμμετοχές στα δύο μεγαλύτερα λιμάνια της Ευρώπης, του Ρότερνταμ και της Αμβέρσας, ενώ είναι εκείνη που ενορχηστρώνει και υλοποιεί ένα σχέδιο επέκτασης ενός τερματικού σιδηροδρομικού σταθμού στο Ντούισμπουργκ, όπου συναντώνται οι ποταμοί Ρήνος και Ρουρ. Πρόκειται για έναν σημαντικό κόμβο των χερσαίων εμπορευματικών μεταφορών που φθάνουν από τις μεγάλες βιομηχανικές περιοχές της Κίνας.
«Η δυνητικά αυστηρότερη πολιτική του Βερολίνου έναντι του Πεκίνου έρχεται καθώς η Ευρώπη προσπαθεί να αντιμετωπίσει τις συνέπειες μιας συνέντευξης του Γάλλου προέδρου στο Politico», σημειώνει το αμερικανικό περιοδικό. Στην επίμαχη αυτή συνέντευξη ο Μακρόν είπε ότι οι Ευρωπαίοι «δεν πρέπει να είναι followers των Αμερικανών» και ότι η ΕΕ «δεν πρέπει να εμπλακεί στη δίνη των εντάσεων ΗΠΑ και Κίνας για την Ταϊβάν».
Ο Μακρόν θεωρεί ότι η Ευρώπη θα πρέπει να ασκήσει ανεξάρτητη πολιτική έναντι του Πεκίνου και φαίνεται ότι τη γεωπολιτική άποψή του συμμερίζεται ο γερμανός καγκελάριος. Τον ευρωπαϊσμό του Σολτς, όμως, και κατ’ επέκταση την «Οστπολιτίκ» του έναντι του Πεκίνου, είναι φανερό ότι συγκρατούν και φρενάρουν οι κυβερνητικοί του εταίροι.
