Οι ευρωεκλογές πλησιάζουν ενώ ελάχιστα πράγματα ουσίας ακούγονται για την Ευρώπη στον δημόσιο διάλογο. Τη στιγμή που τα περισσότερα Μέσα, οι δημοσιογράφοι και οι αναλυτές επικεντρώνουν το ενδιαφέρον τους στο ποια κόμματα θα κερδίσουν μια θέση στο Ευρωκοινοβούλιο και στις συνέπειες που ενδεχόμενα θα υπάρξουν στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό από το αποτέλεσμα της κάλπης, ελάχιστες συζητήσεις γίνονται για τη μορφή που θα πάρει η Ευρώπη μετά τις εκλογές και για τα συναρπαστικά γεγονότα που ήδη σημειώνονται εκεί.
Πριν από λίγα 24ωρα γίναμε μάρτυρες μιας άγριας εγκληματικής ενέργειας εις βάρος του πρωθυπουργού της Σλοβακίας. Ελάχιστο ενδιαφέρον έδειξαν τα ελληνικά ΜΜΕ για το τι ακριβώς γίνεται εκεί και πώς είναι δυνατόν τέτοια πολιτική βία να έρθει στην επιφάνεια στην καρδιά της Ευρώπης. Το ίδιο σιωπηλά είναι τα ελληνικά Μέσα για τις διεργασίες που σημειώνονται στη Γαλλία και τη Γερμανία και που προφανώς θα εκδηλωθούν δυναμικά το βράδυ των ευρωεκλογών. Είναι φανερό, για όσους παρατηρούν τις εξελίξεις, πως τα αποτελέσματα θα είναι εντυπωσιακά και πως θα βρεθούμε μπροστά σε ένα νέο πολιτικό τοπίο.
Θα αναφερθώ εδώ στις πρόσφατες εξελίξεις στην Ολλανδία για να καταλάβουμε πως αλλάζουν όλα γύρω μας. Την εβδομάδα που μας πέρασε ανακοινώθηκε μια συμφωνία για τη δημιουργία ενός καινούργιου κυβερνητικού συνασπισμού εκεί. Στο σχήμα αυτό θα μετάσχει το Κόμμα Ελευθερίας του ακραίου εθνικιστή Γκερτ Βίλντερς (PVV) για πρώτη φορά στην ιστορία της Ολλανδίας. Παρά τις δηλώσεις του, πως θα βάλει για την ώρα τον «αντι-ισλαμισμό» του στο ψυγείο, ο συνασπισμός των τεσσάρων δεξιών κομμάτων (PVV, VVD, NSC, BBB) συμφώνησε σε μια σειρά πολιτικών που θα προκαλέσουν θεμελιακή αναταραχή στις Βρυξέλλες. Παρά τη σχετική πλειοψηφία που κέρδισε το κόμμα του στις τελευταίες εκλογές, συμφωνήθηκε ο Βίλντερς να μην είναι αυτός πρωθυπουργός.
Δήλωσε όμως πως το κόμμα του κατόρθωσε με μια κίνηση, τις τελευταίες εκλογές δηλαδή, να βρεθεί από ισχυρότερο κόμμα της αντιπολίτευσης στο ισχυρότερο κόμμα της κυβέρνησης. Και ουσιαστικά να επιβάλει μεγάλο κομμάτι της πολιτικής του πλατφόρμας. Ενώ δεν ανακοινώθηκε συμφωνημένο κυβερνητικό πρόγραμμα, υπήρξε δέσμευση πάνω σε ένα γενικό κείμενο 26 σελίδων. Ιδιαιτερότητα του
σχήματος είναι πως στη Βουλή θα βρίσκονται οι αρχηγοί των 4 κομμάτων αλλά οι μισοί υπουργοί θα ονομαστούν εξωκοινοβουλευτικοί τεχνοκράτες, οι περισσότεροι προερχόμενοι από τον κόσμο των επιχειρήσεων. Ο πρωθυπουργός θα οριστεί αργότερα.
Oι δεσμεύσεις του κυβερνητικού αυτού σχήματος αφορούν την αυστηροποίηση των διαδικασιών απονομής ασύλου σε μετανάστες, την κατάργηση κάποιων αντιδημοτικών διατάξεων που προέβλεπαν τη διανομή μεταναστών σε αγροτικές περιοχές , όπως και την εξασφάλιση μόνιμης παραμονής στην Ολλανδία σε μετανάστες. Προβλέπονται επίσης μεγάλοι περιορισμοί για είσοδο μελών οικογενειών μεταναστών, οι αιτούντες άσυλο δεν θα έχουν δικαίωμα κοινωνικής στέγασης, όσων οι αιτήσεις ασύλου απορρίπτονται θα εκδιώκονται από τη χώρα, ενώ
η Ολλανδία θα απαιτήσει να εξαιρεθεί από το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Μετανάστευσης. Επίσης, θα ψηφίσουν έναν νόμο περί «κρίσης ασύλου» όπου θα παγώνουν για δύο χρόνια κάθε θεώρηση αιτήσεων για άσυλο.
Πολλά από αυτά θα έρθουν σε σύγκρουση με κανονισμούς αλλά και με πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκαλώντας εντάσεις που θα έχουν ενδιαφέροντα συνακόλουθα. Κυρίως διότι οι επερχόμενες ευρωπαϊκές εκλογές θα θέσουν πολλές τρέχουσες ευρωπαϊκές πολιτικές υπό σοβαρή αμφισβήτηση…
(*) Του κ. Ανδρέα Ανδριανόπουλου
