Μετάφραση-απόδοση κειμένου: «ΛΙΜΕΝΙΚΑ ΝΕΑ»
Η γερμανική κυβέρνηση αναζητά νέους τρόπους αποτροπής της παράτυπης μετανάστευσης, καθώς τα κόμματα του συνασπισμού του Όλαφ Σολτς παρασύρονται από ήττες στις περιφερειακές εκλογές και από μια στροφή του εκλογικού σώματος προς τα δεξιά του πολιτικού φάσματος της χώρας.
Τελευταία, κατατέθηκε νέα πρόταση από τον ηγέτη του κόμματος που έχει υποστεί την πιο δραστική διάβρωση σε ψήφους, κ. Christian Lindner, επικεφαλής του νεοφιλελεύθερου Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (FDP), του οποίου το Υπουργείο Οικονομικών «ελέγχει εάν είναι τεχνικά και νομικά δυνατόν» να σταματήσουν οι αιτούντες άσυλο να στέλνουν τα οφέλη που αποκομίζουν στη Γερμανία πίσω στις χώρες τους.
Όλο και περισσότεροι πολιτικοί στη Γερμανία τάσσονται υπέρ της πληρωμής των επιδομάτων δικαιούχων άσυλο εις είδος μέσω χρεωστικής κάρτας, παρά σε μετρητά. Ο επίτροπος της γερμανικής κυβέρνησης, αρμόδιος για μεταναστευτικές συμφωνίες, κ. Joachim Stamp, έχει ήδη ζητήσει το μέτρο, υποστηριζόμενος από τον Καγκελάριο Scholz καθώς και από όλους τους ηγέτες των κρατιδίων της Γερμανίας.
ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΠΡΟΣ ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΑ ΚΡΑΤΗ
Οι άνθρωποι «θέλουν να εργασθούν»
Ωστόσο, ειδικοί στη μετανάστευση διερωτώνται εάν είναι εφικτή η διακοπή εμβασμάτων ή θα έχει κάποια μετρήσιμη επίδραση στα χρήματα που αποστέλλονται στην πατρίδα τους, καθώς οι παροχές σε αιτούντες άσυλο είναι χαμηλές.
«Νομίζω ότι αυτό δεν έχει εξετασθεί ακόμη», είπε στη DW ο κ. Matthias Lücke, ειδικός στη μετανάστευση στο Ινστιτούτο του Κιέλου για την Παγκόσμια Οικονομία (IfW). «Όταν οι άνθρωποι έρχονται εδώ θέλουν να εργαστούν κανονικά και να στηρίξουν τις οικογένειές τους, αλλά η αντίληψη ότι το πενιχρό επίδομα των αιτούντων άσυλο είναι κάποιου είδους «παράγοντας έλξης» — δεν νομίζω ότι είναι αξιόπιστη».
Ο κ. Lücke είχε επίσης ηθικά προβλήματα με την ιδέα: «Νομίζω ότι είναι ένας πολύ περίεργος ορισμός της ελευθερίας, να πούμε: «Εδώ έχουμε έναν φτωχό άνθρωπο να θέλει να στείλει χρήματα σε ακόμα πιο φτωχούς ανθρώπους, και αυτό θέλουν να το απαγορεύσω!», δεν μπορώ να διανοηθώ πώς αυτό υποτίθεται ότι θα λειτουργήσει νομικά ή πώς θα έχει νόημα, πολιτικά», είπε.
Ο κ. Tobias Heidland, καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Κιέλου, πιστεύει ότι ακόμα κι αν η στέρηση μετρητών από τους αιτούντες άσυλο επιβράδυνε την αποστολή εμβασμάτων, κι αυτί επίσης θα είχε κόστος: «Γνωρίζουμε ότι η δυνατότητα συμμετοχής στην κοινωνία είναι σημαντική για την ένταξη».
Σε κάθε περίπτωση, είπε, “Δεν νομίζω ότι αυτό θα έκανε μεγάλη διαφορά. Νομίζω ότι θα είναι κυρίως μια πολιτική που θα έχει αντίκτυπο ως ένα μήνυμα στον εδώ πληθυσμό ότι κάτι πρέπει να γίνει”.
Εύρεση άλλων μέσων για την αποστολή χρημάτων
Οι ειδικοί ήταν επίσης επιφυλακτικοί κατά πόσον οι κάρτες πληρωμής θα εμπόδιζαν πραγματικά τους αιτούντες άσυλο να αποκτήσουν μετρητά στα χέρια τους, καθώς θα μπορούσαν με τις κάρτες να αγοράσουν αγαθά και να τα πουλήσουν. Η τελικό παρενέργεια τέτοιων περιορισμών, είπε ο κ. Lücke, μπορεί να είναι η ενίσχυση των άτυπων δικτύων μεταφοράς χρημάτων, σαν το σύστημα Hawala, το οποίο διευκολύνει τις διεθνείς μεταφορές χρημάτων μέσω της εμπιστοσύνης μεταξύ των παράνομων διακινητών.
«Και αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να ενθαρρύνουμε», είπε. «Επειδή συχνά αυτά τα δίκτυα πληρωμών μπορεί να βρίσκονται στο μεταίχμιο της εγκληματικότητας και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας».
Το ακροδεξιό κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία-Alternative for Germany (AfD)», το πιο αντιμεταναστευτικό από τα μεγάλα κόμματα της Γερμανίας, ζήτησε φορολόγηση εμβασμάτων, αν και η διεθνής εμπειρία έχει δείξει ότι οι προσπάθειες περιορισμού των πληρωμών στο εξωτερικό δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχείς.
«Κι άλλες χώρες προσπάθησαν να φορολογήσουν την αποστολή εμβασμάτων με μικρή επιτυχία, καθώς αυτές οι χρηματοροές μπορούν επίσης να εμβασθούν μέσω άτυπων μεθόδων, γεγονός που καθιστά δύσκολο τον εντοπισμό τους», δήλωσε η κα. Catalina Amuedo-Dorantes, καθηγήτρια οικονομικών και μετανάστευσης στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Merced. “Στην Αφρική, για παράδειγμα, τα εμβάσματα στέλνονται συχνά ανεπίσημα μέσω του συστήματος hawala. Οι μετανάστες στράφηκαν σε πιο επίσημες μεθόδους, όταν αυτές έγιναν φθηνότερες και ασφαλέστερες. Εάν οι χώρες περιορίσουν την αποστολή εμβασμάτων, ωστόσο, πολλοί μπορεί να επιλέξουν τη χρήση άτυπων μεθόδων.”
Τα ποσά από εμβάσματα είναι περισσότερα από την αναπτυξιακή βοήθεια
Οι στατιστικές της Παγκόσμιας Τράπεζας δείχνουν ότι τα εμβάσματα αποτελούν ένα τεράστιο μέρος της ροής χρημάτων σε όλο τον κόσμο—στην πραγματικότητα, τα εμβάσματα προς τις αναπτυσσόμενες χώρες είναι τώρα τρεις φορές μεγαλύτερα από την αναπτυξιακή βοήθεια από τα κράτη δωρητές. Σύμφωνα με πρόσφατη δήλωση της Παγκόσμιας Τράπεζας, τα εμβάσματα συμβάλλουν στην ανακούφιση της φτώχειας, στη βελτίωση της διατροφής και «σχετίζονται με το αυξημένο βάρος των νεογνών και τα υψηλότερα ποσοστά εγγραφής στο σχολείο για παιδιά σε μειονεκτούντα νοικοκυριά».
Επίσης, τα εμβάσματα σημειώνουν αύξηση. Ο πόλεμος στην Ουκρανία οδήγησε σε τεράστια αύξηση των εμβασμάτων στη χώρα αυτή τον περασμένο χρόνο, ενώ τα τελευταία στοιχεία της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας δείχνουν ότι τα περισσότερα χρήματα αποστέλλονται στην Τουρκία, τη Ρουμανία, την Πολωνία και τη Συρία, με αυτή τη σειρά.
Για πολλές οικογένειες που συγκεντρώνονται για να στείλουν ένα άτομο στο εξωτερικό, η μετανάστευση είναι ένας τρόπος διαφοροποίησης του εισοδήματος για τον μετριασμό των επιπτώσεων των κρίσεων στο εσωτερικό, όπως οι φυσικές καταστροφές που σχετίζονται με το κλίμα ή οι πολιτικές αναταραχές.
«Μπορείτε να φανταστείτε τη μετανάστευση ως ένα χαρτοφυλάκιο επενδυτικών επιλογών», είπε η κα. Heidland. “Η μετανάστευση είναι, για πολλούς ανθρώπους στον κόσμο, η πιο κερδοφόρα επένδυση που μπορούν να κάνουν. Γι’ αυτό αναλαμβάνουν σημαντικούς κινδύνους.”
Βέβαια, οι περισσότεροι μετανάστες πληρώνουν διακινητές για να τους μεταφέρουν σε άλλες χώρες και ένα άλλο κυβερνητικό επιχείρημα που προέβαλε ο κ. Lindner ήταν ότι τα εμβάσματα από τις πληρωμές παροχών μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την εξόφληση των διακινητών.
Αυτό μπορεί να είναι αλήθεια, είπε ο κ. Lücke, αλλά και πάλι, οι διακινητές είναι απλώς ακόμη ένα έξοδο που πρέπει να πληρώσουν οι μετανάστες — και λόγω της παγκόσμιας ανισότητας σε αποδοχές, γι’ αυτούς εξακολουθεί να έχει αξία.
