Η Κίνα έχει πλέον τον πρώτο λόγο στην παγκόσμια ναυτιλία, ελέγχοντας τη μεγαλύτερη χωρητικότητα πλοίων διεθνώς. Παράλληλα, το Πεκίνο εφαρμόζει ένα συστηματικό σχέδιο για την οικονομική και εμπορική του κυριαρχία, με στόχο να επαναπροσδιορίσει τις παγκόσμιες αγορές και να εκμεταλλευτεί προς όφελός του τους δασμούς που επέβαλε η Ουάσιγκτον κατά τη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ.
Με φόντο τις εμπορικές εντάσεις και την αβεβαιότητα που δημιούργησαν οι ΗΠΑ, η Κίνα επιταχύνει συμφωνίες με βασικές αγορές και προωθεί μηδενικούς δασμούς σε 53 χώρες, από την Αφρική μέχρι οικονομικά μπλοκ στην Ευρώπη και τον Κόλπο. Στόχος είναι να ενσωματώσει βαθιά τη βιομηχανική της βάση στο παγκόσμιο εμπόριο, ώστε οι εταίροι να μην μπορούν να αποσυνδεθούν εύκολα υπό πίεση των ΗΠΑ.
Η κινεζική στρατηγική δεν περιορίζεται στην αντιμετώπιση των δασμών. Περιλαμβάνει τη στήριξη των εγχώριων εταιρειών, επενδύσεις σε τεχνητή νοημοσύνη και ψηφιακό εμπόριο, καθώς και διεθνείς συνεργασίες που στοχεύουν στην εξομάλυνση των εντάσεων και τη μακροπρόθεσμη δυναμική της οικονομίας. Το Πεκίνο επενδύει περίπου το 4% του ΑΕΠ σε επιδοτήσεις εταιρειών και επιδιώκει να παρουσιάσει το νέο πενταετές σχέδιο ανάπτυξης με έμφαση σε τεχνολογία και στρατηγικές συνεργασίες.
Ωστόσο, η Κίνα αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις. Παρά την ανάπτυξη 5% το 2025, η ιδιωτική κατανάλωση παραμένει χαμηλή, και το ΔΝΤ προειδοποιεί ότι η χώρα πρέπει να προσανατολιστεί σε ένα μοντέλο ανάπτυξης βασισμένο στην εσωτερική ζήτηση. Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει επιφυλακτική, φοβούμενη ότι η εισβολή κινεζικών προϊόντων χαμηλού κόστους θα πλήξει την εγχώρια βιομηχανία.
Συνολικά, η στρατηγική του Πεκίνου δείχνει ότι δεν επιδιώκει μόνο να αντέξει σε έναν εμπορικό πόλεμο, αλλά να επανασχεδιάσει τις διεθνείς αγορές, χτίζοντας ένα νέο μοντέλο παγκόσμιου εμπορίου με κινεζικά χαρακτηριστικά. Το ερώτημα παραμένει αν θα καταφέρει να πείσει τον κόσμο ότι η άνοδός της είναι ευκαιρία και όχι απειλή για τις τοπικές οικονομίες.
ΜΗΝΑΣ ΤΣΑΜΟΠΟΥΛΟΣ
