Σύμφωνα με πληροφορίες, η Κομισιόν εξετάζει ακόμη και το ενδεχόμενο διαδικασίας παράβασης κατά των δύο χωρών. Ωστόσο, νομικές πηγές αναγνωρίζουν ότι κάτι τέτοιο δύσκολα θα στοιχειοθετηθεί, αφού η ψηφοφορία για την αναβολή δεν περιλαμβανόταν ρητά στη συμφωνημένη κοινή θέση των 27. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα και η Κύπρος αναμένεται να υποστηρίξουν ότι δεν παραβίασαν καμία δεσμευτική οδηγία.
Δεν αποκλείεται η Επιτροπή να αναζητήσει έμμεσες μορφές πίεσης, όπως την επανεξέταση εγκρίσεων κρατικών ενισχύσεων για τον ναυτιλιακό τομέα. Οι εγκρίσεις αυτές αφορούν ζητήματα όπως το καθεστώς φόρου χωρητικότητας (tonnage tax) και τα ασφαλιστικά προγράμματα των ναυτικών, που πρέπει να λαμβάνουν πράσινο φως από τις Βρυξέλλες.
Η Αθήνα, πάντως, δεν δείχνει διάθεση υπαναχώρησης. Λίγες μέρες μετά την ψηφοφορία, η ελληνική πλευρά κινήθηκε για να αφαιρέσει κάθε αναφορά στη συμφωνία του ΙΜΟ από το κοινό διαπραγματευτικό κείμενο της ΕΕ ενόψει της Συνόδου για το Κλίμα (COP30).
Η Ελλάδα φέρεται να μπλόκαρε συγκεκριμένη παράγραφο που χαρακτήριζε τα μέτρα του ΙΜΟ ως «πρώτο παγκόσμιο δεσμευτικό κανονισμό για τις εκπομπές της ναυτιλίας». Η φράση αυτή διαγράφηκε τελικά, αφού το κείμενο απαιτούσε ομοφωνία.
Σύμφωνα της ΕΕ, η στάση αυτή σηματοδοτεί σκλήρυνση της ελληνικής γραμμής απέναντι στην κλιματική πολιτική της Ένωσης για τη ναυτιλία. Οι ίδιες πηγές θεωρούν ότι η Αθήνα επιδιώκει να υπερασπιστεί τον ρόλο της ναυτιλίας ως πυλώνα της ευρωπαϊκής οικονομίας και να αποφύγει μέτρα που θεωρεί δυσανάλογα ή πρόωρα.
Για τις Βρυξέλλες, το επεισόδιο αυτό συνιστά σοβαρή δοκιμασία της συνοχής της ΕΕ στον τομέα της ναυτιλίας. Για την Αθήνα, όμως, είναι ένα μήνυμα αυτονομίας απέναντι σε πολιτικές που απειλούν την ανταγωνιστικότητα του ελληνικού στόλου, ενός στόλου που εξακολουθεί να μεταφέρει το 60% του ευρωπαϊκού εμπορίου.
