Στις 10 Μαρτίου 2023 στα ΛΙΜΕΝΙΚΑ ΝΕΑ («Τέμπη και κρίσεις Λ.Σ. έτους 2023») γράφαμε ότι, στον απόηχο της τραγωδίας των Τεμπών «…αυτό που θα πρέπει να απασχολεί την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία αλλά και κάθε στέλεχος του Σώματος χωριστά δεν είναι η ονοματολογία ή ο προσανατολισμός στην εναλλαγή προσώπων, αλλά η προσήλωση στην αλλαγή δομών και λειτουργιών, που θα αποτρέπουν τα ανθρώπινα λάθη που θα έχουν σαν αποτέλεσμα παρόμοιες τραγωδίες στην θάλασσα…» και πως «…(α)ν δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις, (η στρατιωτική ηγεσία) ας μην κάνει καμιά αξιολόγηση προσώπου, δεν έχει κανένα νόημα…».
Μια βδομάδα μετά και σύμφωνα με το νόμο, η ηγεσία του Σώματος προχώρησε στη διενέργεια ετήσιων τακτικών κρίσεων των Ανωτάτων αξιωματικών της και αποστράτευσε τρία συνολικά στελέχη.
Εμείς θα προσπαθήσουμε να «διερευνήσουμε»(όσο αυτό είναι εφικτό) τα κριτήρια που κυριάρχησαν στην αξιολόγηση αυτή, διότι δεν κρίνονται μόνον οι κρινόμενοι, αλλά κρίνονται και οι κρίνοντες…
Έτσι, λοιπόν, με τη διατιθέμενη σε εμάς γνώση της ανθρωπογεωγραφίας του Λ.Σ., από προχτές βλέπουμε (α) να διακόπτεται η μόλις ενός έτους υπηρεσία Αντιναυάρχου στη θέση του αρχαιότερου Υπαρχηγού που μόλις πέρυσι αποτέλεσε επιλογή της σημερινής φυσικής και πολιτικής ηγεσίας του ΛΣ-ΕΛΑΚΤ, (β) να διακόπτεται η μόλις ενός έτους υπηρεσία Αρχιπλοιάρχου σε θέση ευθύνης Περιφερειάρχη, αφού προηγούμενα υπηρέτησε σε
σημαντικές επιτελικές θέσεις και θέσεις ευθύνης (σε τέσσερις διαφορετικούς Γενικούς Γραμματείς, δυο διαφορετικών κυβερνήσεων), και, (γ) να διακόπτεται η καριέρα ενός Αρχιπλοιάρχου με μακρά θητεία και εμπειρία σε επιτελικές υπηρεσίες και σε περιφερειακές(Λιμεναρχεία, ΑΕΝ ,ΠΕ.ΔΙ.ΛΣ) υπηρεσίες. Επιπρόσθετα ο τελευταίος εκλεγμένος στο ΔΣ και Προέδρος του ανώτατου συνδικαλιστικού οργάνου του εργαζομένων Αξιωματικών ΛΣ(ΠΕΑΛΣ) δηλ. των άμεσων βοηθών του Αρχηγού και της ηγεσίας του Σώματος.
Ποια κοινά χαρακτηριστικά συνδέουν τους αποστρατευθέντες;;;
(α) Ότι έχουν λίγα χρόνια υπηρεσίας και είναι νεότατοι σε ηλικία για απομάκρυνση από την ενεργό υπηρεσία,
(β) Ότι κατά καιρούς όλοι τους ασχολήθηκαν με συγκεκριμένες υπηρεσιακές υποθέσεις και,
(γ) Ότι όλοι τους είχαν άριστα φύλλα ποιότητας.
Ποια λοιπόν «κριτήρια» δεν πληρούσαν για να παραμείνουν στο Σώμα;
Είχαν μήπως υπερσυμπληρωμένα χρόνια υπηρεσίας;
Είχαν αμφίβολη διάθεση προσφοράς στο Σώμα και στον πολίτη;
Είχαν αδιευκρίνιστη επιθυμία παραμονής ή παραίτησης από την ενεργό υπηρεσία;
Επέδειξαν αντιδεοντολογικές συμπεριφορές προς ανωτέρους τους;
Δεν είχαν επιτελική ωριμότητα;
Δεν είχαν υπηρετήσει σε νευραλγικές θέσεις τόσο επί τρέχουσας όσο και επί προηγούμενης διακυβέρνησης;
Αναρριχήθηκαν μήπως στην επετηρίδα με την ευλογία του «Ύψιστου»;
Οι προχθεσινές κρίσεις, για άλλη μια χρονιά, παρήγαγαν πικραμένους και αδικημένους, απαξίωσαν το θεσμικό συμβολισμό των θέσεων που αυτοί είχαν επιλεγεί να κατέχουν και, το κυριότερο, προέβαλαν μη αντικειμενικά κριτήρια για την επιλογή των προς αποστρατεία Αξιωματικών. Έγιναν, δηλαδή, αποστρατείες που περισσότερο παραπέμπουν σε γνωστές καταδικαστέες πρακτικές του παρελθόντος.
Κάπως έτσι, λοιπόν, τέλειωσαν και οι φετινές κρίσεις των Ανωτάτων, επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά, αυτό που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στο Σώμα…
Ότι, δηλαδή, το κράτος και συνακόλουθα το Σώμα δεν υπηρετεί ως οφείλει τον πολίτη και την κοινωνία, αλλά χρησιμοποιείται ως «λάφυρο» εξυπηρέτησης εφήμερων μικροεπιδιώξεων …
Δηλαδή τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου…
Θα κλείσουμε αυτή την παρέμβαση με όσα λέγαμε στον επίλογο της ανάρτησής μας στις 10 Μαρτίου: «…Το μέλημά της θα πρέπει να είναι η αλλαγή νοοτροπίας, η εμμονή σε διαφανείς διαδικασίες που σκοπό θα έχουν ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ του πολίτη.
Κάθε άλλη προσέγγιση είναι βέβαιο ότι δεν θα αλλάξει (ταράξει) λιμνάζοντα νερά και νοοτροπίες.
Και σήμερα είναι αυτό που χρειάζεται περισσότερο η χώρα μας».
Μέχρι να γίνει αυτό, όλες οι κρίσεις Αξιωματικών θα έχουν την «ίδια…πικρή, πικρότατη γεύση»…
