Στην αποδρομή της εν όψη και των επερχόμενων εκλογών, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι σε πλήρη αδυναμία συντονισμού των χωρών για κοινή στάση και δράση για την αντιμετώπιση του εντεινόμενου συνεχώς μεταναστευτικού προβλήματος.
Αριθμός Επιτρόπων κάνουν ό,τι μπορούν για ΤΗΝ ΜΗ ΣΥΓΚΛΙΣΗ ΑΠΟΨΕΩΝ των κ-μ για ενιαία στάση αντιμετώπισης του χρόνιου προβλήματος της μεταναστευτικής κρίσης. Με την Πρόεδρο της Ε. Επιτροπής Ούρσουλα Γκέρτρουντ φον ντερ Λάιεν να αδυνατεί (;) να συντονίσει ενωτικές πρωτοβουλίες και δράσεις…
Ίσως και η Ευρωπαϊκή Ένωση να ακολουθεί πιστά τα χνάρια των λοιπών Διεθνών Οργανισμών, που τα όργανά τους αδυνατούν πλέον να εφαρμόσουν τις Αποφάσεις τους, που εδράζονται στο Διεθνές Δίκαιο, σερνόμενα πίσω από αποφάσεις κάποιων ισχυρών μελών τους ή βαλτώνοντας στην πλήρη αδράνεια.
Πώς αλλιώς θα μπορούσε να ερμηνεύσει κανείς τη στάση του ισχυρότερου μέλος της ΕΕ, που αρνείται να συνδράμει ΜΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ τα Κράτη μέλη της Μεσογείου, που πιέζονται αφόρητα από τις μεταναστευτικές ροές, προκειμένου αυτά αντιμετωπίσουν τα θέματα Έρευνας και Διάσωσης; Πώς να κρίνουμε το γεγονός ότι αντίθετα χρηματοδοτεί απλόχερα ιδιώτες για μια κρατική υπόθεση όπως είναι η διάσωση;
Μπορεί κάποιος να μας πει την τελευταία δεκαετία η Γερμανία πόσα επιχειρησιακά μέσα έστειλε για την υποβοήθηση του Λιμενικού Σώματος στην φύλαξη των Θαλασσίων Συνόρων; Πόσα έστειλε στις άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου;
Αντίθετα πρωτοστατεί στη συνέχιση της γενναίας χρηματοδότησης της Τουρκίας από την Ε.Ε. στο πλαίσιο της “κοινής δήλωσης” του 2016 μεταξύ Ε.Ε. –Τουρκίας, την οποία βεβαίως η Τουρκία ουδέποτε εφαρμόζει και δεν υφίσταται από πλευράς Ε.Ε. καμία κύρωση για αυτό, ούτε και γενικότερα για την εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού από αυτήν.
Με ανησυχία θα έλεγε κανείς παρατηρεί, ότι οι χώρες του Νότου προσπαθούν απεγνωσμένα και με κάθε τρόπο να συνεργαστούν με όμορες χώρες (Τουρκία, Αίγυπτο, Λιβύη, Μαρόκο, Μαυριτανία κλπ.) προκειμένου με συμπληρωματικές δράσεις περιορίσουν τις αυξημένες μεταναστευτικές ροές προς τα θαλάσσια σύνορα τους, που πολλοί μόνο στα λόγια δέχονται ότι αποτελούν και σύνορα της Ε.Ε.
Ειδικά για την χώρα μας διαβάζουμε στα μέσα ενημέρωσης ότι: «Αυτό που ζητεί η Αθήνα από την Άγκυρα είναι η δράση σε τρία επίπεδα: Πρώτον, στο να επιτηρεί η Τουρκία τα σύνορά της, δεύτερον, στην αντιμετώπιση και καταπολέμηση των κυκλωμάτων των διακινητών και, τρίτον, στο να δέχεται επιστροφές. Τα βασικά ανταλλάγματα που πέφτουν στο τραπέζι είναι δύο: πλην των χρημάτων που λαμβάνει η Άγκυρα από την Ε.Ε., μπορεί να γίνει συζήτηση να ικανοποιηθεί και ένα διαχρονικό αίτημα της Τουρκίας που έχει να κάνει με τη βίζα…»
Αλλάζει κάτι; Μάλλον όχι.
Πόσα χρόνια συζητάμε τα θέματα αυτά; Ποιες από τις τρεις αυτές προϋποθέσεις τήρησε η Άγκυρα τόσα χρόνια; ΚΑΜΙΑ!
Ακόμη και στην περίπτωση των επιστροφών, ενώ στην χώρα μας μπήκαν και μπαίνουν χιλιάδες μετανάστες από τα Τουρκικά παράλια, ο αριθμός που έχει δεχθεί πίσω η Τουρκία μετριέται σε μερικές δεκάδες ατόμων…
Άραγε, είναι διμερές θέμα η μεταναστευτική κρίση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, όπως με μεγάλη χαρά, θα επιθυμούσαν, να ήταν κάποιοι στις Βρυξέλλες;
Δεν πρέπει να μπει μπροστά ως ομπρέλα η Ε.Ε., για την τήρηση των προϋποθέσεων που βάζει η Αθήνα και που περιλαμβάνονται στην συμφωνία της Ε.Ε- Τουρκίας;
Είναι δυνατόν να χρηματοδοτείται πλουσιοπάροχα από την Ε.Ε. η Τουρκία με πολλαπλάσια ποσά αυτών που χρηματοδοτούνται όλα μαζί τα Κ-Μ της Μεσογείου και να μην υπάρχει αντίδραση από την Ε.Ε., όταν δεν τηρεί στο ελάχιστο τους όρους της συμφωνίας;
Ποιος θα μας πει μετά από τόσα χρόνια που έχει λήξει ο Πόλεμος στο Ιράκ και την Συρία, αν ο αριθμός των προσφύγων, που μονίμως ισχυρίζεται η Τουρκία ότι υπάρχουν στο έδαφός της, εξακολουθεί να είναι 4 εκατομμύρια; ΚΑΝΕΙΣ.
Πολύ απλά, στο πλαίσιο του ηγεμονικού ρόλου μεταξύ των μουσουλμανικών κρατών που επιζητεί σήμερα η Τουρκία, με τα φθηνά αεροπορικά εισιτήρια, την παροχή εύκολης και χωρίς διαδικασίες χορήγησης Βίζας στους πολίτες όλων των μουσουλμανικών κρατών, έχει καταστήσει την Τουρκία κέντρο διέλευσης μεταναστών προς τις χώρες της Ε.Ε.
Καμία ενέργεια μέχρι σήμερα για το κτύπημα των κυκλωμάτων διακίνησης μεταναστών.
Καμία ενέργεια για την φύλαξη των συνόρων της στις ακτές του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.
Μήπως θα λυθούν τα θέματα του μεταναστευτικού με την θεσμοθέτηση των επικοινωνιών μεταξύ των Λιμενικών Σωμάτων των δύο χωρών (Ελλάδας- Τουρκίας), όπως τελευταία προβάλλεται ως σημαντική παράμετρος επίλυσης προβλημάτων;
Δεν πρόκειται για κάποιο καινούργιο μέτρο. Τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ), που στα Λιμενικά Σώματα των δύο χωρών μεταφράζεται κυρίως στην επικοινωνία και συνεργασία στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού ζητήματος, εδώ και 15 χρόνια έχουν επιδράσει θετικά στην αντιμετώπιση προβλημάτων που κάθε φορά ανακύπτουν, ανάλογα βέβαια και με το γενικότερο επίπεδο των σχέσεων των δύο χωρών.
Στο παρελθόν υπήρχε όχι μόνο ευθεία επικοινωνία μεταξύ των δύο Αρχηγείων και των Κέντρων Έρευνας και Διάσωσης, αλλά είχε αποφασισθεί και εφαρμοστεί η άμεση επικοινωνία μεταξύ και των Περιφερειακών Υπηρεσιών των δύο χωρών, με παράλληλη τακτική ανταλλαγή επισκέψεων αντιπροσωπειών στις εκατέρωθεν έδρες των.
Στην ουσία, σήμερα η Τουρκική πλευρά βάζει στο τραπέζι για να επεναδιαπραγματευθούμε πράγματα που έχει ήδη στο παρελθόν αποδεχθεί με κύριο στόχο:
Την επίδειξη δήθεν πνεύματος συνεργασίας με αποδέκτες Ευρωπαίους και Υπερατλαντικούς εταίρους,
Την εξασφάλιση πρόσθετων γενναίων (και άνευ αντικειμένου) χρηματοδοτήσεων από Ε.Ε. για μια ηγεμονική πολιτική της απέναντι των Μουσουλμανικών Κρατών,
Την εξασφάλιση της πολυπόθητης βίζας των πολιτών που έχουν (ή θα αποκτούν, θα προσθέταμε…) την Τουρκική Υπηκοότητα στις χώρες της Ε.Ε. Η επίσκεψη στα Ελληνικά νησιά τους θερινούς μήνες το πρόσχημα…
Και λοιπόν με τα παραπάνω μέτρα, με την εξασφάλιση κάποιων πρόσθετων κονδυλίων που πανηγυρικά εξήγγειλε η κα. Γιόχανσον και ο κ. Καιρίδης, που θα χρησιμοποιηθούν κυρίως για την παροχή Ασύλου και φιλοξενίας και όχι για την ενίσχυση φύλαξης των συνόρων, θα αντιμετωπισθεί η μεταναστευτική κρίση;
ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ. Η Ε.Ε. θα πρέπει να δει κατάφατσα το μεγάλο πρόβλημα της ολοένα αυξανόμενης μεταναστευτικής κρίσης.
Ένα πρόβλημα που μπορεί να ξεκίνησε από τους πολέμους και την οικονομική κρίση που αυτοί προκάλεσαν. Μέχρι σήμερα ούτε οι πόλεμοι ούτε οι εσωτερικές συγκρούσεις στα κράτη αυτά σταμάτησαν.
Σε όλα αυτά προστίθενται τα τεράστια οικονομικά προβλήματα και η ανέχεια που μαστίζει τις συνεχώς αυξανόμενες πληθυσμιακά τρίτες χώρες.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά έρχεται και η κλιματική κρίση να δώσει το έναυσμα για τεράστιες μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών προς εξασφάλιση του επισιτισμού σε πλουσιότερες χώρες της Ευρώπης.
Και η ροή θα αυξάνεται, όσο κάποιες χώρες για να καλύψουν και εργασιακές ανάγκες τους, ακολουθούν επιδοματική πολιτική -κράχτη, στην ουσία, μεταναστών.
Έτσι, όσο και αν ο κ. Καιρίδης ή ο κ. Αυγενάκης θα επιθυμούσαν την εξασφάλιση εκατοντάδων χιλιάδων εργατικών χεριών για τις ανάγκες της Ελληνικής υπαίθρου, αυτό δεν πρόκειται να γίνει ποτέ, αφού όλοι προτιμούν τα άκοπα και ανέξοδα επιδόματα €2.500-€3.000 της Γερμανίας και άλλων πλούσιων χωρών του ευρωπαϊκού Βορρά.
Κανένας Αφγανός, Σύριος ή Μαροκινός δεν συγκινήθηκε από τα €20 -€30 μεροκάματο που θα εισέπραττε από το μάζεμα της Φράουλας, της Ελιάς κλπ. … Οι όποιες ανάγκες καλύπτονται με τις διακρατικές συμφωνίες που υπογράφει η χώρα μας με χώρες όπως η Αίγυπτος, το Μπαγκλαντές, το Πακιστάν κλπ.
Το μεγάλο κενό στους κόλπους της Ε.Ε. είναι η ενιαία και με ομοιόμορφο τρόπο αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος. Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΝΙΑΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ.
Κροκοδείλια τα δάκρυα κάποιων για τις εκατόμβες των νεκρών μεταναστών, αφού υπάρχει τρόπος και τα δίκτυα να ξεδοντιαστούν και οι άνθρωποι να μην στοιβάζονται στα σαπιοκάραβα και να πνίγονται.
Να πάει η ΕΕ και ο FRONTEX εκεί που είναι το πρόβλημα. Να πάει στην Τουρκία, στη Λιβύη, στο Μαρόκο και εκεί να ξεδιαλύνει ποιοι είναι δικαιούχοι ασύλου και μετά να κατανέμονται ισότιμα με όλα τα κ-μ.
Δεν χρειάζεται να πνίγεται κανείς. Να ανοίξουν οι δρόμοι ελέγχου δικαιούχων ασύλου και μέσω των προξενείων των κ-μ στις χώρες αυτές.
Έτσι εκδηλώνεται έμπρακτα και έγκαιρα ο ανθρωπισμός.
Να αποκλεισθούν όλα τα εγκληματικά δίκτυα που εκμεταλλεύονται τις διεθνείς συμβάσεις για την προώθηση των άνομων συμφερόντων τους και την με απάνθρωπο τρόπο εκμετάλλευση των ανθρώπινων ζωών.
Να πάψουν τα εγκληματικά δίκτυα να αποφασίζουν ποιοι θα μπουν σε μια χώρα και όχι οι αρχές της χώρας μέλους της Ε.Ε.
Εξακολουθεί όμως ένα ακόμη ερώτημα να παραμένει: Τι θα γίνει με αυτούς που δεν δικαιούνται ασύλου;
Η απάντηση είναι πάλι η ίδια. Να πάει η Ε.Ε. μαζί με άλλες χώρες του G.8 εκεί που υπάρχει το πρόβλημα και η οικονομική εξαθλίωση.
Να υπογράψουν με τις χώρες που υποφέρουν συμφωνίες οικονομικής βοήθειας για να ορθοποδήσουν και να στηρίξουν και αναπτύξουν τις οικονομίες τους, την εκπαίδευση τους, τον έλεγχο της πληθυσμιακής έκρηξης.
Αν δεν παρθούν άμεσα μέτρα από τις αναπτυγμένες χώρες κανένα ημίμετρο της κ. Γιόχανσον δεν θα αποδώσει.
Αντίθετα σε λίγα χρόνια η μαζική μετακίνηση των πληθυσμών κατά εκατοντάδες εκατομμύρια λόγω της πείνας θα είναι μη αναστρέψιμη.
Δεν θα είναι αναστρέψιμη ούτε η καταβαράθρωση των οικονομιών των «αναπτυγμένων» κρατών…..
