Σε διελκυστίνδα μεταξύ ποινικών και διοικητικών δικαστηρίων βρέθηκε Έλληνας πολίτης και χρειάστηκε να προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) προκειμένου να δικαιωθεί.
Ο πολίτης, κατόπιν φορολογικού ελέγχου, διαπιστώθηκε ότι είχε λάβει και καταχωρίσει στα λογιστικά του βιβλία διάφορα φερόμενα ως πλαστά έγγραφα (τιμολόγια και δελτία αποστολής που αφορούσαν αγορά καυσίμων μεταφοράς και ορυκτελαίων) με σκοπό την φοροδιαφυγή. Η αρμόδια ΔΟΥ Ξάνθης επέβαλε στον προσφεύγοντα διοικητικά πρόστιμα που αντιστοιχούσαν στο τριπλάσιο των φόρων που ο προσφεύγων απέκρυψε.
Με την με αριθ. 64/2008 απόφαση της 15.01.2008 το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ξάνθης έκρινε ότι τα έγγραφα δεν ήταν πλαστά και απάλλαξε τον προσφεύγοντα από την κατηγορία της φοροδιαφυγής. Από το φάκελο της υπόθεσης προέκυψε ότι δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο και ως εκ τούτου, η αθωωτική απόφαση κατέστη αμετάκλητη.
Ωστόσο, δεν φάνηκε να έχει την ίδια άποψη το διοικητικό δικαστήριο. Με τις με αριθμ. 81/2008 και 82/2008 αποφάσεις, που εκδόθηκαν στις 29.04.2008, το Διοικητικό Πρωτοδικείο Κομοτηνής επιβεβαίωσε ότι τα έγγραφα ήταν πλαστά και απέρριψε τις προσφυγές του προσφεύγοντος.
Ο τελευταίος άσκησε έφεση, προσκομίζοντας αντίγραφο της αθωωτικής του απόφασης, αλλά το Διοικητικό Εφετείο Ξάνθης, με τις αμετάκλητες αποφάσεις υπ’ αριθμ. 174/2012 και 175/2012 που εκδόθηκαν στις 09.05.2012, απέρριψε τις εφέσεις.
Το διοικητικό δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς του με την αιτιολογία ότι η ποινική αθωωτική απόφαση δεν το δεσμεύει, λόγω της αυτονομίας της διοικητικής διαδικασίας σε σχέση με την ποινική.
Ειδικότερα, όσον αφορά την ποινική αθώωση του προσφεύγοντος, «το Εφετείο έκρινε ότι το άρθρο 6 § 2 της Σύμβασης δεν ήταν εφαρμοστέο στην προκειμένη περίπτωση, με την αιτιολογία ότι η εφαρμογή του θα ερχόταν σε αντίθεση με την αυτονομία της διοικητικής διαδικασίας από την ποινική διαδικασία».
Το ΕΔΔΑ έκρινε ότι η απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Ξάνθης, σύμφωνα με την οποία ο προσφεύγων έλαβε και καταχώρισε πλαστά έγγραφα, καταλογίζοντας ποινική ευθύνη σ΄αυτόν, αγνόησε την αθωωτική απόφαση για τα ίδια πραγματικά περιστατικά.
Για το λόγο αυτό το Δικαστήριο του Στρασβούργου διαπίστωσε παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας του προσφεύγοντος και επιδίκασε 6.000 ευρώ για ηθική βλάβη.
