Παναγιώτης Κουρουμπλής: Εξοστρακισμοί

Αιφνιδίασε κάνοντας το αυτονόητο. Κι αυτό γιατί από τον Τσίπρα το αναμενόμενο δεν είναι το αυτονόητο. Διέγραψε τον Κουρουμπλή, γιατί θα του κόστιζε – θα χρειαζόταν να απολογείται για το ντελίριο του βουλευτή του. Δεν διέγραψε –ούτε καν ηχηρά αποδοκίμασε– άλλους διαβόητους εκτοξευτήρες τοξικού λόγου, που αποδεδειγμένα τού έχουν κοστίσει και του κοστίζουν εκλογικά.

Η ερμηνεία ότι ο Τσίπρας φέρθηκε τώρα αλλιώς, επειδή έχει αρχίσει να νιώθει τη δημοσκοπική πίεση του ΚΙΝΑΛ, δεν προδικάζει απαραίτητα και κεντρώα στροφή. Η Ιστορία έχει δείξει ότι το εκκρεμές, που χαρακτηρίζει την πορεία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, εμφανίζει μεγαλύτερες ταλαντώσεις όταν ο ίδιος βρίσκεται υπό πίεση. Αρκεί να θυμηθεί κανείς πώς τρελάθηκε η πυξίδα του κυβερνώντος ΣΥΡΙΖΑ όταν έχασε τον εταίρο του λόγω των Πρεσπών. Το στρες τον οδήγησε σε ένα πολιτικό και στελεχιακό συνονθύλευμα δίχως νόημα. Ποιος αποκλείει ότι το κλείσιμο της ψαλίδας με το ΚΙΝΑΛ δεν θα προκαλέσει έναν ανάλογο στροβιλισμό;

Η περίπτωση Κουρουμπλή μπορεί όντως να χρησιμοποιηθεί ως βαρόμετρο. Οι κραυγές του βετεράνου βουλευτή έφεραν στο βουλευτήριο τον μακρινό αντίλαλο της αντιμνημονιακής παραφοράς.

Εξοστρακισμένος από τη μαύρη δεκαετία, κατά την οποία το αφανές πρώην πασοκικό στέλεχος κατάφερε να γίνει πολυ-υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, ο Κουρουμπλής θύμισε ποια συστατικά επιβιώνουν στην αξιωματική αντιπολίτευση.

Συνιστά η διαγραφή κάτι περισσότερο από ελιγμό;

Πόσον Κουρουμπλή διατηρεί εντός του ο Τσίπρας; Πόσο «αντιμνημονιακό» ίζημα; Εχει έρθει σε πραγματική ρήξη με τον καταγγελτικό λαϊκισμό που παρουσιάζει τις κρίσεις ως «εγκλήματα» και τους αντιπάλους ως «δολοφόνους»;

Ή μήπως προτιμά απλώς μια λιγότερο κραυγαλέα φόρμα – προτιμά τον όρο «αυτουργός», που έχει χρησιμοποιήσει εις βάρος του αντιπάλου του, για να του χρεώσει το κόστος μιας παγκόσμιας πανδημίας;

Υπάρχει μια αναλογία με τη δεκαετία της χρεοκοπίας: Τότε, ο λαϊκισμός εκμεταλλεύτηκε τη δυσκολία πρόσληψης της κρίσης χρέους. Η κυνική κορύφωση αυτής της εκμετάλλευσης ήταν το δημοψηφισματικό ερώτημα για το «preliminary debt sustainability analysis».

Τώρα, η πρωτοφανής υγειονομική κρίση, που με τον καλπασμό της αναγκάζει ακόμη και τους επιδημιολόγους να αναθεωρούν τις απόψεις τους, προσφέρεται πάλι για ισοπεδωτική συνθηματολογία: Γιατί πεθαίνουν τόσοι άνθρωποι; Δεν μπορεί να φταίει ένα μικρόβιο. Κάποιος τους σκοτώνει.

Υπάρχει όμως και μια διαφορά με τη δεκαετία της χρεοκοπίας. Τότε, ο αδοκίμαστος τοκιστής της αγανάκτησης ωφελήθηκε. Τώρα, όχι. Τότε, το 2012, ακόμη και ο Κουρουμπλής φάνταζε ως μέρος του μέλλοντος – είχε πάρει 54.800 σταυρούς. Τώρα, αν δεν είχε μεσολαβήσει το εκλογοδικείο, δεν θα ήταν καν βουλευτής.

Μιχάλης Τσιντσίνης

Share:

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Θαλάσσιος υβριδικός πόλεμος στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο: Η απειλή και τα αντίμετρα της ελληνικής αποτροπής

Ο Θαλάσσιος Υβριδικός Πόλεμος (Maritime Hybrid Warfare – MHW) αναγνωρίζεται από το ΝΑΤΟ ως η νέα παγκόσμια ανερχόμενη απειλή, με την Ελλάδα να τον υφίσταται ήδη από την Τουρκία, η οποία, καθώς εξελίσσεται σε «ανεξέλεγκτο κράτος», μπορεί να εφαρμόσει τις

Τιμητική βράβευση της ΣΥΝ-ΕΝΩΣΙΣ από τη Λέσχη Αξιωματικών Λιμενικού Σώματος

Δηλώσεις  της κα. Μελίνας Τραυλού  κατά τη διάρκεια τιμητικής βράβευσης της ΣΥΝ-ΕΝΩΣΙΣ από τη Λέσχη Αξιωματικών Λιμενικού Σώματος, «Για την ελληνική ναυτιλιακή μας οικογένεια, αποτελεί εθνικό καθήκον να ανταποκρινόμαστε στις ανάγκες του Λιμενικού Σώματος. Να προσφέρουμε στο εξαίρετο ανθρώπινο δυναμικό

Παναγιωτόπουλος: Αφήστε τις Ένοπλες Δυνάμεις έξω από την πολιτική αντιπαράθεση – Τι είπε για Α/ΓΕΕΘΑ και προσωπικό ΕΔ

Να αφήσει τις Ένοπλες Δυνάμεις έξω από την πολιτική αντιπαράθεση κάλεσε τον ΣΥΡΙΖΑ ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Παναγιωτόπουλος, που ανέβηκε στο βήμα της ολομέλειας κατά τη συζήτηση της πρότασης δυσπιστίας. Ο κ. Παναγιωτόπουλος μίλησε και για τις σχέσεις του με τον αρχηγό

Η ΛΑΡΚΟ και οι φορολογούμενοι

Η ΛΑΡΚΟ είναι εταιρεία παραγωγής σιδηρονικελίου με ένα μεταλλουργικό εργοστάσιο στη Λάρυμνα Φθιώτιδας και ορυχεία στις περιοχές της Εύβοιας, του Νέου Κόκκινου Βοιωτίας, την Καστοριά και τα Σέρβια Κοζάνης.  Από το 1963 έως το 1982 λειτούργησε ως ιδιωτική επιχείρηση.  Αλλά