Υπάρχει ένας καλός λόγος που κανένας δεν σπουδάζει ιστορία.
Σου μαθαίνει πάρα πολλά (Νόαμ Τσόμσκυ).
Η ανάγκη λειτουργίας του Λιμενικού Σώματος ως κατεξοχήν φορέα άσκησης κρατικής κυριαρχίας και διατήρησης της εσωτερικής έννομης τάξης και ασφάλειας σε θαλάσσιες ζώνες εθνικής δικαιοδοσίας αναδείχθηκε από τα πρώτα βήματα οργάνωσης του σύγχρονου Ελληνικού Κράτους. Μια ανάγκη που συνδέεται άμεσα με τις πολιτικοοικονομικές και κοινωνικές παραμέτρους, όπως αυτές εκάστοτε διαμορφώνονται κατά τη διαχρονική πορεία της οργανωμένης Πολιτείας μας.
Κατά συνέπεια, η εξέταση της ιστορίας του Λιμενικού Σώματος δεν προσφέρει μόνον γνώσεις για τη θέσπιση κανόνων δικαίου, αλλά παρέχει και πληροφορίες σχετικές με το πολιτιστικό επίπεδο μιας κοινωνίας, το πολίτευμα, την κοινωνική ζωή, το δημόσιο και τον ιδιωτικό βίο, στην εξελικτική πορεία του ιστορικού χρόνου. Όλα αυτά εύλογα προκαλούν το ενδιαφέρον, όχι μόνο στους ειδικούς αλλά και στο ευρύ κοινό.
Για τα στελέχη του Λιμενικού Σώματος, ιδιαίτερα χρήσιμη αποβαίνει η μελέτη της ιστορικής εξέλιξης του Λιμενικού Σώματος, που αρχίζει πολύ πριν την επίσημη ίδρυσή του, το 1919. Κι αυτό διότι, γνωρίζοντας τους αγώνες και τις θυσίες των προκατόχων τους που τους κληροδότησαν βαριά ιστορική κληρονομιά, αποκτούν συνείδηση του χρέους και επίγνωση του καθήκοντος το οποίο καλούνται να επιτελέσουν. Καθιστάμενα ακόμα γνώστες της ιστορικής εξέλιξης δεν επαναλαμβάνουν λάθη του παρελθόντος και αποφεύγουν συμπεριφορές οι οποίες έδωσαν αφορμές αυστηρής και, πολλές φορές, όχι άδικης κριτικής.
Σήμερα, το Λιμενικό Σώμα με γνώμονα τα 103 χρόνια ιστορικής του πορείας και παράδοσης, πορεύεται στο σύγχρονο γίγνεσθαι την οδό της δημιουργίας και της πολυεπίπεδης προσφοράς προς την πατρίδα και την ελληνική κοινωνία. Το ανθρώπινο δυναμικό του σε ολόκληρη την επικράτεια, από την πρωτεύουσα και τα μεγάλα αστικά κέντρα μέχρι τις εσχατιές της χώρας, όπου η μοναδική κρατική παρουσία είναι η λιμενική αρχή, προσφέρει τα υψίστης σημασίας αγαθά της έννομης τάξης και της ασφάλειας, σε καιρό ειρήνης.
Μήπως έφτασε, λοιπόν, ο καιρός ώστε η Πολιτεία, αναγνωρίζοντας τη σημασία και τη σπουδαιότητα του ιστορικού αυτού παρελθόντος του Λιμενικού Σώματος αλλά και την προσφορά του στο κοινωνικό σύνολο, να προχωρήσει σε κάτι πιο χειροπιαστό κι αναγνωρίσιμο;;;
Μήπως, επιτέλους, η Πολιτεία θα πρέπει να πάρει την ιστορική πρωτοβουλία και να θεσπίσει κάποιο φορέα, με κύρια αποστολή του την ανάδειξη και προβολή της ιστορίας και του έργου του Λιμενικού Σώματος, τη συγκέντρωση, διάσωση, συντήρηση, ταξινόμηση και διάθεση στο ευρύ κοινό του αρχειακού υλικού που αφορά στην ιστορική εξέλιξη του θεσμού του Λιμενικού Σώματος;;;
Ο χρόνος είναι πιεστικός, κινδυνεύουν να χαθούν ζωντανές μαρτυρίες και άλλα στοιχεία-αψευδείς μάρτυρες-της πραγματικής ιστορίας του Λιμενικού Σώματος. Ένας τέτοιος θεσμός είναι βέβαιο ότι με το έργο του θα αφήσει ανεξίτηλο στο στίγμα του στις επερχόμενες γενεές.
Δεν είναι άδικο για την ιστορική εξέλιξη, την παράδοση, τη μεγάλη κληρονομιά, το σεβασμό στη μνήμη, τις θυσίες και τους αγώνες του προσωπικού ενός νευραλγικού και κρίσιμου για την πολιτεία θεσμού, να μην έχει πάρει σάρκα και οστά ακόμα, αυτό το πάγιο και διαχρονικό όραμα που ενώνει όλους μας και ακόμα να μην έχει βρει την αυθεντική έκφρασή του;;;
Είναι οφειλόμενο χρέος, αλλά και αδήριτη ανάγκη να μη χαθεί άλλο πολύτιμο υλικό, κειμήλια και να μη μείνουν αναξιοποίητες οι υπάρχουσες ζωντανές μαρτυρίες!!!
Είναι επιβεβλημένο, η Πολιτεία να κινηθεί χωρίς άλλη χρονοτριβή, ώστε να διατηρηθεί ζωντανή η φωνή της συνείδησης του παρελθόντος μέσα στο παρόν και στο διηνεκές.
Και να μην ξεχνούμε ότι, η προβολή της ιστορίας του Λιμενικού Σώματος με έναν τρόπο που μπορεί να είναι σύγχρονος, άρα να είναι και ελκυστικός και να αντέχει στον χρόνο, πρέπει να βασιστεί σε μια επιστημονική και τεκμηριωμένη δουλειά!!!
Όχι, σε πρόχειρες και αυτοσχέδιες λύσεις…
Γιατί, φορέας που δε γνωρίζει και δεν καταγράφει την ιστορία του είναι βέβαιο ότι θα εκλείψει…
