Η Stuttgarter Zeitung φιλοξενεί ρεπορτάζ για την πολυετή νομική διαμάχη Ελλάδας–Τουρκίας για το προκλητικό τουρκικό τουριστικό σλόγκαν «Turkaegean» (Τουρκικό Αιγαίο).
Το δημοσίευμα επισημαίνει: «Πολλοί άνθρωποι συνδέουν αυθόρμητα το Αιγαίο με ελληνικά νησιά διακοπών όπως η Μύκονος, η Πάρος ή η Σαντορίνη. Οι Τούρκοι τουριστικοί πράκτορες, από την άλλη πλευρά, θέλουν να διασφαλίσουν ότι ο όρος φέρνει αμέσως στο νου τουριστικούς προορισμούς όπως η Μαρμαρίδα, η Αλικαρνασσός ή η Φετίγιε. Στα μέσα Ιουλίου 2021, η Τουρκική Αρχή Τουρισμού (TGA) υπέβαλε αίτηση στο Γραφείο Πνευματικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) για την καταχώριση του εμπορικού σήματος “Turkaegean” για χρήση εντός της ΕΕ. Τον Ιούνιο του 2022, η αρχή έκανε δεκτή την αίτηση. Λίγο αργότερα, ξεκίνησε μια πανευρωπαϊκή διαφημιστική καμπάνια με το σύνθημα: “Ζήστε το Τουρκικό Αιγαίο, την Ακτή της Ευτυχίας!” Η “τουρκική περιοχή του Αιγαίου” διαφημίστηκε με τα τοπία, τις ακτές, τις παραλίες, τα πευκοδάση και τους ελαιώνες της. Οι τηλεοπτικές διαφημίσεις περιείχαν επίσης πλάνα από αρχαίες ελληνικές τοποθεσίες όπως η Έφεσος και η Πέργαμος. Αυτό πυροδότησε μια νομική διαμάχη που διήρκεσε χρόνια».
Σύμφωνα με το γερμανικό μέσο, «τον Φεβρουάριο του 2023, η Ελλάδα υπέβαλε αίτηση στο EUIPO για την ακύρωση του εμπορικού σήματος. Ο Οργανισμός Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (OBI) υποστήριξε ότι ο όρος “Turkaegean” ήταν παραπλανητικός και στερούνταν νομικής ή οικονομικής εγκυρότητας. Τον Ιανουάριο του 2025, το EUIPO κήρυξε το εμπορικό σήμα άκυρο και το αφαίρεσε από το μητρώο. Η Τουρκία άσκησε έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης. Την περασμένη εβδομάδα, ωστόσο, το Συμβούλιο Προσφυγών του EUIPO επικύρωσε την απόφαση: η έφεση απορρίφθηκε ως αβάσιμη και το εμπορικό σήμα αφαιρέθηκε οριστικά από το μητρώο της ΕΕ. Στην πράξη, ωστόσο, αυτό έχει μόνο περιορισμένες συνέπειες. Η Τουρκία επιτρέπεται να συνεχίσει να χρησιμοποιεί τον όρο “Turkaegean” στις τουριστικές διαφημίσεις της – και το κάνει».
Διαμάχη με πολιτικό υπόβαθρο
Ο αρθρογράφος σχολιάζει ότι «ωστόσο, η σύγκρουση έχει ένα ευρύτερο πολιτικό υπόβαθρο. Στον πυρήνα της βρίσκονται οι δεκαετιών ελληνοτουρκικές διαμάχες για κυριαρχικά δικαιώματα και οικονομικές ζώνες στο Αιγαίο. Σύμφωνα με το δόγμα της “Γαλάζιας Πατρίδας”, η Τουρκία διεκδικεί ολόκληρο το ανατολικό μισό του Αιγαίου ως δική της σφαίρα επιρροής. Στόχος είναι η επέκταση του ρόλου της χώρας ως κυρίαρχης θαλάσσιας δύναμης στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό περιλαμβάνει τόσο δικαιώματα στρατιωτικού ελέγχου όσο και ζώνες οικονομικής εκμετάλλευσης.
Από ελληνικής άποψης, αυτή η πολιτική παραβιάζει τις διατάξεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Η Αθήνα ανησυχεί ότι η Τουρκία, συνδυάζοντας τους όρους “τουρκικό” και “Αιγαίο”, σκοπεύει να προωθήσει τις εδαφικές της αξιώσεις μέσω της τουριστικής διαφήμισης.
Ο υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος χαιρέτισε την απόφαση του EUIPO, η οποία απέτρεψε μια προσπάθεια παραπλάνησης των καταναλωτών και εργαλειοποίησης της πολιτικής των εμπορικών σημάτων για γεωπολιτικούς σκοπούς. Ένας βασικός λόγος για την ακύρωση ήταν ότι ο όρος “Τουρκικό Αιγαίο” περιείχε γεωγραφικές αναφορές που έρχονταν σε αντίθεση με τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς για την καταχώριση εμπορικών σημάτων».
Οι ΗΠΑ απέρριψαν το «Turkaegean»
«Ωστόσο, η διαμάχη δεν περιορίζεται στην Ευρώπη. Η Τουρκία ακολουθεί τη στρατηγική της για τα εμπορικά σήματα και στις ΗΠΑ. Το Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας και Εμπορικών Σημάτων των ΗΠΑ (USPTO) απέρριψε μια αίτηση καταχώρισης του εμπορικού σήματος αίτηση το 2022. Η Ελλάδα υπέβαλε επίσης ένσταση στην αίτηση εμπορικού σήματος στις ΗΠΑ το 2023. Η Τουρκία συνεχίζει να προσπαθεί να καταχωρίσει το “Turkaegean”. Ωστόσο, νομικοί εμπειρογνώμονες θεωρούν τις πιθανότητες επιτυχίας ελάχιστες. Όμως, αυτό που ισχύει ήδη στην ΕΕ ισχύει και στις ΗΠΑ: η Τουρκία μπορεί να συνεχίσει να διαφημίζεται με το σλόγκαν “Turkaegean” – ακόμα και χωρίς προστασία εμπορικού σήματος για τον όρο», καταλήγει το δημοσίευμα.
FR: Τι θέλει η Γερμανία στο Συμβούλιο Ασφαλείας;
Στην εφημερίδα Frankfurter Rundschau διαβάζουμε σχόλιο για τη διεκδίκηση της Γερμανίας μίας μη μόνιμης έδρας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Το δημοσίευμα σημειώνει: «Είναι μια ωραία φράση. Κάτι που θα περίμενε κανείς από επικεφαλής διπλωμάτες που ενδιαφέρονται σοβαρά να εκπροσωπήσουν τη χώρα τους στον κόσμο: “Υπερασπιζόμαστε τα Ηνωμένα Έθνη.” Ο Γιόχαν Βάντεφουλ το κάνει πολύ καλά – ήρεμα, πολιτισμένα, ίσως λίγο στεγνά, αλλά ευγενικά και αξιόπιστα. Ωστόσο, δεν έχει ιδιαίτερο ανταγωνισμό μεταξύ των Γερμανών αξιωματούχων τα τελευταία 75 χρόνια: την Αναλένα Μπέρμποκ, τον Γιόσκα Φίσερ και τον Βίλι Μπραντ. Ας μην αναφέρουμε καλύτερα τους άλλους…
Σε κάθε περίπτωση, η δέσμευση της Γερμανίας στην υπεράσπιση του ΟΗΕ αποτελεί ένα αξιέπαινο επιχείρημα. Θα ήταν, φυσικά, προτιμότερο αν η Πορτογαλία, η Αυστρία και η Γερμανία είχαν συντονιστεί και είχαν προτείνει έναν υποψήφιο. Η αναφορά στον δημοκρατικό ανταγωνισμό δεν αρμόζει εδώ. Θα ήταν πιο σημαντικό και βιώσιμο αν η Ευρώπη μιλούσε με μία φωνή – τόσο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ όσο και σε όλες τις παγκόσμιες σκηνές. Επομένως, αυτός ο ανταγωνισμός είναι στην πραγματικότητα απλώς ενοχλητικός».
Το δημοσίευμα υπογραμμίζει: «Επιπλέον, από τις τρεις πρώην μεγάλες δυνάμεις στο ΣΑ, μόνο η Κίνα απομένει σήμερα. Οι ΗΠΑ του Τραμπ είναι ένα άθλιο θέαμα. Και αυτή η μισάνθρωπος οντότητα, η Ρωσία, θα πρέπει να αγνοηθεί ακόμη και μετά την κατάρρευσή της. Αυτό αφήνει τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία, που θα ήταν πολύ πιο κατάλληλες ως η ραχοκοκαλιά της ΕΕ (συν τους Καναδούς, τους Γερμανούς, τους Πολωνούς και τους Ουκρανούς)».
Στο τέλος του σχολίου διαβάζουμε: «Και τι ακριβώς υποτίθεται ότι πρέπει να υπερασπιστούν οι Γερμανοί σε ένα τέτοιο όργανο; Το ίδιο το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ; Σίγουρα όχι. Έχει αποδειχθεί ότι είναι ιστορικά θεμελιωμένο – και ιστορικό λάθος. Αν η Γερμανία θέλει να «υπερασπιστεί» τα Ηνωμένα Έθνη με αυτή την έννοια, τότε ας το κάνει: Ας ελπίσουμε ότι η γερμανική κυβέρνηση γνωρίζει ότι θα έπρεπε στη συνέχεια να ξεκινήσει την (πολύ καθυστερημένη) μεταρρύθμιση του ΟΗΕ, στο τέλος της οποίας το Συμβούλιο Ασφαλείας θα έπρεπε να καταργηθεί και οι ΗΠΑ και η Ρωσία να αποβληθούν ως παρίες».
