Αν στα κριτήρια αξιολόγησης ενός νεοεκλεγέντα πολιτικού αρχηγού περιλαμβάνεται η αποτελεσματικότητα, τότε ο Νίκος Ανδρουλάκης πέρασε το τεστ με «άριστα» στην συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του Κινήματος Αλλαγής: Η πρόταση του για τους επικεφαλής πέρασε… ομόφωνα και δίχως το παραμικρό «παρατράγουδο». Έτσι αυτό που στην προεκλογική περίοδο είχε εμφανιστεί ως μια δύσκολη κατάσταση που απαιτούσε «ειδικούς χειρισμούς» ο Νίκος Ανδρουλάκης φαίνεται να το «ξεπέρασε» με χαρακτηριστική ευκολία.
Σε αυτή την εικόνα έπαιξαν ρόλο τρείς παράγοντες: Το εμφατικο ποσοστό (σχεδόν 70%) με το οποίο ο Νίκος Ανδρουλάκης κέρδισε τις εκλογές, η προετοιμασία και οι επαφές που προηγήθηκαν, όπως και η «αντιπροσωπευτική» πρόταση στην οποία κατέληξε. Δίχως πάντως να κάνει και «εκπτώσεις» στην …προεδρική εποπτεία της Κ.Ο. Αυτά συνοδεύθηκαν από μια μικρή σε έκταση ομιλία που έκανε ο νέος πρόεδρος του ΚΙΝ.ΑΛ. Ένα στοιχείο που αρκετοί ερμηνεύουν ως δείγμα αποφασιστικότητας και ξεκάθαρου προσανατολισμού.
Η αποκωδικοποίηση της πρότασης
Όπως είναι φανερό ο νέος πρόεδρος του ΚΙΝ.ΑΛ δεν διάλεξε για πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας κάποιον από τους υποστηρικτές του στην προεκλογική περίοδο. Αντιθέτως στράφηκε στον «ουδέτερο» προεκλογικά Μιχάλη Κατρίνη, ο οποίος συνδυάζει και το ηλικιακό κριτήριο ώστε η νέα ηγεσία του κόμματος να μπορεί να μιλά για ανανέωση. Η ανάθεση – μετά από διαβούλευση- στον Κώστα Σκανδαλίδη της θέσης του α’κοινοβουλευτικού εκπροσώπου δίνει μήνυμα «συνέχειας των γενεών» στο κόμμα. Η στράτευση της Νάντιας Γιαννακοπούλου (β’ κοινοβουλευτική εκπρόσωπος) και του Κώστα Αρβανιτίδη (αναπληρωτής γραμματέας) έδωσε στίγμα ενότητας αφού οι δύο βουλευτές ήταν υποστηρικτές του Ανδρέα Λοβέρδου και του Γιώργου Παπανδρέου αντίστοιχα. Η θέση – κλειδί του γραμματέα της Κ.Ο δόθηκε στην Ευαγγελία Λιακούλη που αναλαμβάνει να κρατήσει «το τέμπο» του νέου προέδρου του ΚΙΝ.ΑΛ στην κοινοβουλευτική ομάδα, ενώ παρών στις εξελίξεις από τον θεσμικό θώκο του αντιπροέδρου της Βουλής θα είναι ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος.
Τώρα ενότητα
Όπως φάνηκε από την πρώτη δημόσια – και σύντομη- ομιλία του νέου προέδρου του ΚΙΝ.ΑΛ στους άμεσους στόχους του είναι η συνοχή του κόμματος και η απαλοιφή των επιπτώσεων από τις εντάσεις της πρόσφατης εκλογικής διαδικασίας. Επικαλέστηκε την αυξημένη συμμετοχή των ψηφοφόρων λέγοντας πως «πήραμε μία ξεκάθαρη εντολή για αλλαγή, μια εντολή να προχωρήσουμε ενωμένοι». Διεμήνυσε επίσης ότι «σας θεωρώ όλους συνεργάτες και έτσι θα προχωρήσουμε» τονίζοντας πως «δεν υπάρχουν πλέον νικητές και ηττημένοι». Συμβόλισε μάλιστα την αναφορά αυτή με την πρωτοβουλία του καθίσει αρχικά δίπλα στον Γιώργο Παπανδρέου.
Πριν από όλα η άνοδος του κόμματος
Στην ομιλία το Νίκος Ανδρουλάκης εστίασε σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα στην πρόθεσή του για αύξηση της πολιτικής και εκλογικής επιρροής του Κινήματος Αλλαγής. Στα αξιοσημείωτα καταγράφεται ότι στην ομιλία του δεν χρησιμοποίησε ούτε μία φορά το όνομα «Κίνημα Αλλαγής». Αντιθέτως αναφέρθηκε στο ΠΑΣΟΚ και την Δημοκρατική Παράταξη.
Έδωσε μια σαφή υπόσχεση σημειώνοντας αναφορικά με την εκλογική διαδικασία πως «στους ανθρώπους αυτούς που συμμετείχαν θα προστεθούν πολλοί ακόμα που θα αναζητήσουν στο Κίνημά μας μια λύση για την Ελλάδα». Επίσης υπέδειξε και τον τρόπο που αυτό θα συμβεί δηλαδή «με κοινωνικά δίκτυα αλληλεγγύης, τα οποία θα βρίσκονται δίπλα στους πολίτες, και φυσικά μαζί με προοδευτικές κοινωνικές δυνάμεις».
Παράλληλα κατέδειξε και ορόσημο της προσπάθειάς του λέγοντας ότι η οργανωτική ανασυγκρότηση θα οδηγήσει σε «ισχυρά ψηφοδέλτια σε κάθε νομό ώστε να δώσουμε με τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις τη μάχη των επόμενων εθνικών εκλογών». Επίσης ο Νίκος Ανδρουλάκης ήταν σαφής ως προς τα κοινωνικά στρώματα που επιθυμεί να εκφράσει αναφερόμενος στους «πιο ευάλωτους» που βιώνουν την «εργασιακή ανασφάλεια» αλλά και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που «αποκλείονται από τον σχεδιασμό της Κυβέρνησης για το Ταμείο Ανάκαμψης».
Ίσες αποστάσεις
Ο Νίκος Ανδρουλάκης σε τίποτε δεν άλλαξε την λογική που τήρησε και στην προεκλογική περίοδο για ίσες αποστάσεις από την Ν.Δ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Αρκέστηκε να αναφέρει ότι ο κόσμος «κουράστηκε από δύο κόμματα που επενδύουν στη διαίρεση, στην ανασφάλεια και στις άγονες πολιτικές αντιπαραθέσεις» και ότι στην εξωτερική πολιτική τα δύο κόμματα έχουν «έλλειμμα στρατηγικής». Τέλος προέκρινε επίσης ως βασικά χαρακτηριστικά του κόμματος «τον ρεαλισμό, τη συνέπεια και την υπευθυνότητα»…
