Στον απόηχο της παραίτησης του Αλέξη Τσίπρα, η Frankfurter Allgemeine Zeitung επιχειρεί έναν απολογισμό της θητείας του τέως προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Στις αρχές του 2015, όταν ο Τσίπρας εξελέγη πρωθυπουργός, «υποσχόταν ότι η κρίση θα τελείωνε με αυτόν στην ηγεσία. Και, ακόμη περισσότερο, υποσχόταν πως θα μεταρρυθμίσει την Ευρωζώνη, θα γονατίσει τον καταστροφικό “Μερκελισμό” […] Οχτώμισι χρόνια αργότερα, ο Τσίπρας ανακοινώνει την παραίτησή του από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Η αντίθεση με τη νύχτα του Ιανουαρίου του 2015 στην Αθήνα, όταν επικρατούσε επαναστατική ευφορία, δεν θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη».
Η εφημερίδα της Φρανκφούρτης σχολιάζει πως «η πλειοψηφία του ελληνικού λαού βαρέθηκε σύντομα τον Τσίπρα και τα κούφια λόγια του. Ο Τσίπρας είχε ανέλθει στην εξουσία στο ζενίθ μιας εποχής λαϊκισμού – και ταυτοχρόνως τερμάτισε [με την παραίτησή του] μία εποχή την οποία διαμόρφωσε και εκείνος. Προς το παρόν, οι άνθρωποι στην Ελλάδα έχουν βαρεθεί τους υποτιθέμενους σωτήρες».
Για δημοψήφισμα του 2015, η FAZ παρατηρεί ότι «για τον Τσίπρα, ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν ήθελε να διακινδυνεύσει την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη, το δημοψήφισμα ήταν στην πραγματικότητα μονάχα η αρχή μιας στροφής. Μετέτρεψε το όχι σε ναι, χώρισε τους δρόμους του με τον Βαρουφάκη και ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις για ένα νέο πακέτο βοήθειας ύψους 86 δισεκατομμυρίων ευρώ, υποκύπτοντας στους όρους των δανειστών. Αν και είχε αθετήσει όλες τις υποσχέσεις του, ο Τσίπρας κατάφερε να κερδίσει και πάλι στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου. Ο θυμός πολλών Ελλήνων προς τα παραδοσιακά κόμματα ήταν πολύ μεγάλος. Επρόκειτο για τον τελευταίο θρίαμβο του Τσίπρα.
[…] Πέρα από τις εκλογικές ήττες, αποτυχημένη ήταν και η προσπάθειά του Τσίπρα να φέρει τον ΣΥΡΙΖΑ προς τη σοσιαλδημοκρατία. Οι σκληροπυρηνικοί αριστεροί δεν του συγχώρεσαν ότι κινήθηκε προς το κέντρο. Ότι υπερασπίστηκε τον συνοριακό φράχτη με την Τουρκία και επέτρεψε τις συνθήκες αθλιότητας στον προσφυγικό καταυλισμό της Μόριας στη Λέσβο. Ότι φλέρταρε με τους επενδυτές ως εταίρους αντί να τους βρίζει ως υποχείρια της πλουτοκρατίας, όπως έκανε κάποτε.
Την ίδια στιγμή, στην κεντροαριστερά, όπου ήθελε να πάει ο Τσίπρας, δεν έγινε ποτέ αποδεκτός. Οι προσπάθειές του να σχηματίσει έναν “προοδευτικό συνασπισμό” με άλλες αριστερές δυνάμεις έπεσαν στο κενό […] Πλέον, μετά τη νέα ήττα, έγινε ξεκάθαρο πως, με τον Τσίπρα, η ελληνική αριστερά δεν μπορεί πλέον να κερδίσει. Κι έτσι, έχασε και η ευρωπαϊκή αριστερά έναν άνθρωπο που, το 2015, φαινόταν ότι θα μπορούσε να αποτελέσει μία εξέχουσα μορφή για τη ριζοσπαστική αριστερά της Ευρώπης, όπως είναι ο επικεφαλής της ουγγρικής κυβέρνησης Βίκτορ Όρμπαν για τη ριζοσπαστική δεξιά. Αλλά και αυτή η ελπίδα τελείωσε σύντομα», καταλήγει η γερμανική εφημερίδα.
