Σαν σήμερα, πριν από 58 χρόνια, η Χούντα των συνταγματαρχών κατέλαβε την εξουσία στην Αθήνα. Διακόπηκαν έτσι αφενός η δύσβατη πορεία κοινωνικής και πολιτικής φιλελευθεροποίησης που είχε ξεκινήσει από τις αρχές της δεκαετίας του 60, αφετέρου η σύγκλιση της χώρας με τη δυτική Ευρώπη.
«Μια πορεία πραγματικά καθοριστική που έρχεται και ανατρέπεται από τη δικτατορία των συνταγματαρχών σε μια δική τους λογική να διατηρήσουν τη νίκη του Γράμμου, θεωρώντας ότι αυτή η νίκη, η νίκη κατά των κομμουνιστών κινδύνευε από τον εκδημοκρατισμό της ελληνικής κοινωνίας», επισημαίνει ο Τάσος Σακελλαρόπουλος διευθυντής Ιστορικών Αρχείων Μουσείου Μπενάκη.
Η τριανδία των Παπαδόπουλου, Παττακού, Μακαρέζου, αφού πρόλαβε την επερχόμενη χούντα του βασιλιά και των στρατηγών, επέβαλε ένα καθεστώς σιδηρόφραχτο και καταναγκαστικό, ένα καθεστώς βασανιστηρίων, δήθεν φιλολαϊκό και βαθιά αντικοινοβουλευτικό. Κορωνίδα της ψευδεπίγραφης χουντικής ρητορικής η αντιμετώπιση των «φαύλων Ελλήνων πολικών».
Οι συνταγματάρχες εκμεταλλεύθηκαν τις αδυναμίες και τις αβλεψίες του πολιτικού συστήματος και στηριζόμενοι στους παρακρατικούς θεσμούς του μετεμφυλιακού κράτους κυριάρχησαν για την επόμενη επταετία.
Η αλυσίδα λαθών, παραλείψεων και εγκληματικών ενεργειών, με κορυφαία το πραξικόπημα του Ιωαννίδη κατά του Μακαρίου λίγους μήνες μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, οδήγησαν στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο και στην πτώση της χούντας.
Κάθε χρόνο, τέτοια μέρα, η πολιτειακή και πολιτική ηγεσία της χώρας αποτίει φόρο τιμής στην αντίσταση και τη μνήμη.
