Το σκάφος αυτό, που παρουσιάζεται ως εθνικό Ταχύπλοιο Επιθετικό Σκάφος (National Fast Attack Craft, FAC), είναι προϊόν της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, υπό την εποπτεία της Προεδρίας Αμυντικών Βιομηχανιών.
Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2020 με τη φάση σχεδιασμού (concept / detailed design) ανάμεσα στην STM και την τουρκική Ναυτική Δύναμη.
Η κοπή λαμαρίνας (steel-cutting), δηλαδή η επίσημη έναρξη της κατασκευής του πρώτου σκάφους, έγινε την 8η Ιουλίου 2025, στην Κωνσταντινούπολη.
Τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί δείχνουν ότι το σκάφος σχεδιάζεται με γνώμονα τις συνθήκες που επικρατούν σε θαλάσσιες περιοχές όπως το Αιγαίο. Δηλαδή θάλασσες με έντονη κυματική δράση, στενά περάσματα, μεγάλο αριθμό νησίδων, ανάγκη για γρήγορες, ευέλικτες-επιχειρησιακές κινήσεις, καλή αυτονομία αλλά και δυνατότητα για υψηλή ταχύτητα. Τα κύρια τεχνικά χαρακτηριστικά που υποστηρίζουν αυτές τις απαιτήσεις είναι:
Μεγαλύτερο εκτόπισμα (πάνω από 700 τόνους) σε σχέση με τις τωρινές τουρκικές πυραυλακάτους FAC, ώστε να αντέχει σε κακοκαιρία και να παραμένει σταθερό επιχειρησιακά.
Μήκος περίπου 10 μέτρα μεγαλύτερο από τα υπάρχοντα FAC του στόλου. Με τέσσερις κινητήρες diesel και προώθηση με waterjets αντί των παραδοσιακών κογχών με έλικες, κάτι που συμβάλλει σε καλύτερη ευελιξία, ταχύτητα και δυνατότητα να λειτουργεί σε πιο ρηχά νερά ή σε στενά περάσματα (που υπάρχουν στο Αιγαίο). Με ταχύτητα που υπερβαίνει τους 39 κόμβους (top speed) σύμφωνα με την τελική σχεδίαση.
Ο αριθμός πληρώματος περίπου 36 άτομα – μικρότερος από τις παλιότερες FAC – υπογραμμίζοντας αυξημένο βαθμό αυτοματοποίησης / αυτοελέγχου. Σε ότι αφορά τον οπλισμό, θα διαθέτει πυραύλους επιφανείας-επιφανείας ATMACA ως κύρια δύναμη πρόσκρουσης, πυροβόλο διαμετρήματος 76 χλστ τουρκικής κατασκευής (“DENIZHAN”) για το κύριο πυροβολικό, και σύστημα Point-Defense για αντιαεροπορική/αεράμυνα εγγύς.
Όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι το σκάφος δεν είναι απλώς για θαλάσσιες “περιπολίες” αλλά σχεδιάζεται ως μέσο επιβολής ισχύος σε κρίσιμες θαλάσσιες περιοχές, με δυνατότητες για να ελέγχει γκρίζες ζώνες και περιοχές όπου υπάρχει αμφισβήτηση ή ένταση (π.χ. ανάμεσα σε νησιά, “νησίδες”, περιοχές με μεγάλη ναυσιπλοΐα, απέναντι σε μικρότερες πλατφόρμες ή ακόμη και ως υποστήριξη ειδικών επιχειρήσεων).
Με βάση την πορεία που έχει η κατασκευή και συγκρίνοντας με προηγούμενα ναυπηγικά προγράμματα της Τουρκίας (π.χ. MILGEM / корветы / φρεγάτες / πυραυλακάτους), είναι πιθανό ότι μετά τις δοκιμές θα ακολουθήσει περίοδος τροποποιήσεων / ενσωμάτωσης συστημάτων. Άρα η πλήρης επιχειρησιακή χρήση μπορεί να απέχει μερικά χρόνια μετά το 2028, ίσως περίπου 2029-2030 για το πρώτο σκάφος, εάν όλα πάνε ομαλά. Δεν υπάρχουν όμως δημόσια επιβεβαιωμένα στοιχεία που να το επιβεβαιώνουν.
Επισημάνσεις για την ελληνική γεωπολιτική πλευρά
Με την ανακοίνωση και κατασκευή αυτού του σκάφους, η Τουρκία επιδιώκει να καλύψει ένα κενό ικανοτήτων αναφορικά με γρήγορα επιθετικά μέσα με μεγαλύτερη αυτονομία, με ισχυρότερο οπλισμό και αισθητήρες κάτι που αλλάζει την κατανομή δυνάμεων σε περιοχές απέναντι σε ελληνικά νησιά ή περιοχές όπου η Ελλάδα έχει να διαχειριστεί μικρές αποστάσεις αλλά κρίσιμες θαλάσσιες ζώνες.
Η δυνατότητα υψηλής ταχύτητας και waterjets μπορεί να δώσει πλεονέκτημα σε ελιγμούς, διαφυγή ή αιφνιδιαστικές κινήσεις, ιδίως σε στενά περάσματα του Αιγαίου.
Η εμβέλεια >1.000 ν.μ. θα του επιτρέψει περιπολίες / επιχειρήσεις πέρα από τοπικά όρια, με δυνατότητα υποστήριξης και επέκτασης δράσεων μακριά από ανοιχτές θάλασσες.
