Συνδικαλισμός στο Λιμενικό Σώμα: Από την καταδίκη στον εξωραϊσμό των μεταθέσεων

Το παρελθόν (2017 & 2020): Οι βασικές διατάξεις για το καθεστώς μεταθέσεων θεσμοθετήθηκαν αρχικά με τον ν. 4504/2017 και επαναλήφθηκαν στον ν. 4676/2020, τυγχάνοντας τότε(2017) της πλήρους στήριξης και συναίνεσης του μετέπειτα προέδρου της Π.Ο.Λ. (από τη θέση του ως Προέδρου στην Π.Ο.Ε.Π.Λ.Σ.). Η αδυναμία εφαρμογής τους στην πράξη, ωστόσο, οδήγησε σε ουσιαστικό τέλμα και εγκλώβισε χιλιάδες στελέχη.

Η μεταστροφή (Μάρτιος – Απρίλιος 2022): Μετά την ίδρυση της Π.Ο.Λ., το ίδιο πρόσωπο σε επίπεδο ηγεσίας άλλαξε ρότα. Τον Μάρτιο του 2022 ζητούσε την πλήρη κατάργηση των διατάξεων που ο ίδιος το 2017 είχε στηρίξει. Έναν μήνα μετά, κατά τη συζήτηση στη Βουλή για τον ν. 4926/2022, χαρακτήριζε τις νέες τροποποιήσεις ως «μπάλωμα» και «κερκόπορτα» που καταλύει κάθε έννοια αξιοκρατίας και δίνει υπερεξουσίες στον εκάστοτε Υπουργό για φωτογραφικές μετακινήσεις.

Η «αποθέωση» (Ιούλιος 2026): Σήμερα, με αφορμή τις αποφάσεις μεταθέσεων του 2026, η Π.Ο.Λ. με επίσημη ανακοίνωσή της εξυμνεί το ίδιο ακριβώς πλαίσιο που προηγουμένως κατήγγειλε. Οι διαδικασίες βαφτίζονται πλέον «διαφανείς, ξεκάθαρες και αδιάβλητες», ενώ η θετική έκβαση αποδίδεται σε παρασκηνιακές συνεννοήσεις και αποδοχή των προτάσεών της από την πολιτική ηγεσία.

Τα Κρίσιμα Ερωτήματα

Αυτή η διαδρομή από την καταδίκη στον απόλυτο εξωραϊσμό δημιουργεί συγκεκριμένα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις:

Αξιοκρατία ή Σκοπιμότητα; Πώς μια διάταξη που το 2022 χαρακτηριζόταν «αυθαίρετη» και εργαλείο παράκαμψης των συλλογικών οργάνων (Συμβούλια Μεταθέσεων), το 2026 παρουσιάζεται ως θρίαμβος της διαφάνειας;

Τι γίνεται με τις πραγματικές ανάγκες; Οι τρέχουσες μεταθέσεις φαίνεται να καλύπτουν κυρίως «εξυπηρετήσεις επιθυμιών» σε κενές θέσεις. Τι απαντά η Ομοσπονδία στα στελέχη που παραμένουν εγκλωβισμένα σε δυσπρόσιτες περιοχές, καθώς και για τη μη εφαρμογή των προβλέψεων για την ενίσχυση των υποστελεχωμένων υπηρεσιών;

Τι απαντά η ομοσπονδία για το φαινόμενο της ομηρίας χιλιάδων υπό απόσπαση και διάθεση στελεχών;

Διαφανής Συνδικαλισμός ή Παραγοντισμός; Η επιδίωξη άτυπων διαβουλεύσεων πίσω από κλειστές πόρτες –τις οποίες η ίδια ηγεσία κάποτε κατήγγειλε– προάγει τα κοινά συμφέροντα των εργαζομένων ή απλώς την καλλιέργεια μιας εικόνας «ισχυρού μεσάζοντα»;

Συμπέρασμα: Ο υγιής συνδικαλισμός κρίνεται από τη συνέπεια, τη θεσμική σοβαρότητα και την προάσπιση του συνόλου του προσωπικού. Οι παλαιοκομματικές πρακτικές και οι κατά το δοκούν ερμηνείες των νόμων δεν εισφέρουν λύσεις στα πραγματικά προβλήματα των στελεχών του Λιμενικού Σώματος.