Η πτώση των δύο πυραύλων στην Πολωνία με δύο χωρικούς θύματα αποκάλυψε προθέσεις αλλά και τις αντιφάσεις που υπάρχουν μεταξύ των κρατών, σε ότι αφορά τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Οι Αμερικανοί και οι Γερμανοί πληροφορούν ότι οι πύραυλοι ήταν αντιαεροπορικοί S-300 Ρωσικής κατασκευής μεν, που εκτοξεύθηκαν από την Ουκρανία, για αναχαίτιση Ρωσικών εισερχομένων στην Ουκρανία πυραύλων. Αυτό όμως εγείρει πολλά ερωτήματα ως προς την τροχιά τους.
Οι Πολωνοί θεωρούν δεδομένο ότι οι πύραυλοι εκτοξεύθηκαν από την Ρωσία και ανεβάζουν τους τόνους, αιτούμενοι να ενεργοποιηθεί το άρθρο 4 του ΝΑΤΟ για να αυξηθεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο η παρουσία του ΝΑΤΟ στην χώρα τους και να αυξηθούν οι αμυντικές δυνατότητες της χώρας τους.
Οι συνετές χώρες της ΕΕ κράτησαν αποστάσεις μέχρι να διαπιστωθεί από που ρίχθηκαν οι πύραυλοι, ενώ άλλες βιάστηκαν να τοποθετηθούν.
Οι Ρώσοι αρνήθηκαν ότι έριξαν αυτοί τους πύραυλους, αλλά ευθύνονται απολύτως για τον πόλεμο και το πλήθος των πυραύλων που εκτοξεύουν σε πόλεις και περιοχές αμάχων, κατά παράβαση κάθε έννοιας δικαίου του πολέμου.
Ελέγχεται όμως σοβαρά για τις προθέσεις του και ο ίδιος ο Ζελένσκυ.
Από την πρώτη στιγμή κατηγόρησε τους Ρώσους.
Ακόμη και αν δεν είχε πληροφορηθεί από τους επιτελείς του για την πιθανότητα να είναι δικοί τους οι πύραυλοι, όφειλε να είναι πιο προσεκτικός και να μην εκφράζει τόσο επικίνδυνες βεβαιότητες.
Πόσο μάλλον όταν αφήνει το θέμα να παραμένει σε αβεβαιότητα και ούτε λίγο ούτε πολύ ζήτησε από το ΝΑΤΟ να επέμβει συλλογικά.
Δηλαδή ένας παγκόσμιος πόλεμος γι’ αυτόν θα ήταν η καλύτερη δυνατή επιλογή.
Διαπιστώνεται ότι τέτοια τυχαία γεγονότα μπορούν να γίνουν αντικείμενα εκμετάλλευσης από κάθε πλευρά και να αποτελέσουν τις θρυαλλίδες πυροδότησης της συσσωρευμένης έντασης.
Δυστυχώς για μία ακόμη φορά διαπιστώνεται επίσης ότι στην διεθνή πολιτική δεν υπάρχουν άγγελοι.
Stelios Fenekos
