Απειλή και μάλιστα μακροπρόθεσμη για την ομαλή καρδιαγγειακή λειτουργία θα μπορούσε να αποτελέσει ο ιός του έρπητα ζωστήρα, όπως αποκαλύπτει νεότερη συγκεντρωτική μελέτη
«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι υπάρχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του έρπητα ζωστήρα και υπογραμμίζουν τη σημασία των προσπαθειών δημόσιας υγείας για την πρόληψη», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας Sharon Curhan, ιατρός και επιδημιολόγος στο Τμήμα Δικτυακής Ιατρικής Channing του Νοσοκομείου Brigham and Women’s. «Ο εμβολιασμός κατά του έρπητα ζωστήρα θα μπορούσε να προσφέρει μια πολύτιμη ευκαιρία για τη μείωση του φορτίου του έρπητα ζωστήρα και τη μείωση του κινδύνου επακόλουθων καρδιαγγειακών επιπλοκών» συμπλήρωσε.
Περίπου 1 στα 3 άτομα θα εμφανίσει τη νόσο του έρπητα ζωστήρα κατά τη διάρκεια της ζωής του, ενώ αναμένονται περισσότερες περιπτώσεις, καθώς ο πληθυσμός γερνάει και περισσότεροι άνθρωποι έχουν εξασθενημένη ανοσία λόγω ασθένειας ή χρήσης φαρμάκων.
Η πιο συχνή επιπλοκή από τον έρπητα ζωστήρα είναι η μεταερπητική νευραλγία, που επηρεάζει τις νευρικές ίνες και το δέρμα, προκαλώντας το αίσθημα του καύσου και διαρκεί καιρό μετά την εξαφάνιση του εξανθήματος.
Ο ιός μπορεί να παίζει ρόλο στην ανάπτυξη καρδιαγγειακών διαταραχών, καθώς έχει ανιχνευθεί σε μεγάλα και μικρά αιμοφόρα αγγεία, τα οποία με την πάροδο του χρόνου μπορεί να προκαλέσουν φλεγμονή καθώς και χρόνιες αγγειακές μεταβολές. Αυτές οι αλλαγές μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο απόφραξης των αιμοφόρων αγγείων, περιορισμένης ροής αίματος και καρδιαγγειακών επεισοδίων, όπως εγκεφαλικά επεισόδια και καρδιακές προσβολές.
Η μελέτη
Η παρούσα διαχρονική μελέτη μελέτησε περισσότερους από 200 χιλιάδες ανθρώπους χωρίς προηγούμενο ιστορικό διάγνωσης εγκεφαλικού επεισοδίου ή στεφανιαίας νόσου. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους επιστήμονες μέσω ερωτηματολογίων κάθε δύο χρόνια.
Οι συμμετέχοντες παρακολουθήθηκαν για έως και 16 χρόνια και στη συνέχεια αξιολογήθηκε το κατά πόσον όσοι είχαν αναπτύξει έρπητα ζωστήρα διέτρεχαν μεγαλύτερο κίνδυνο για την πρόκληση εγκεφαλικού επεισοδίου ή στεφανιαία χρόνια νόσο μετά το επεισόδιο έρπητα ζωστήρα.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ότι τα άτομα που είχαν εμφανίσει προηγουμένως έρπητα ζωστήρα διέτρεχαν 30% υψηλότερο μακροπρόθεσμο κίνδυνο μείζονος καρδιαγγειακού επεισοδίου, σε σύγκριση με τα άτομα που δεν είχαν εμφανίσει έρπητα ζωστήρα. Ο αυξημένος κίνδυνος μπορεί να παραμείνει για 12 ή περισσότερα χρόνια μετά την εμφάνιση έρπητα ζωστήρα.
Παρόλα αυτά, μεγάλο μέρος της μελέτης έλαβε χώρα κατά την περίοδο προτού τα εμβόλια κατά του έρπητα ζωστήρα γίνουν ευρέως διαθέσιμα. Ακόμα όμως και μετά τη διάθεσή τους, η προσέλευση για τον εμβολιασμό ήταν γενικά χαμηλός. Λόγω αυτών των περιορισμών, οι ερευνητές δεν ήταν σε θέση να αξιολογήσουν κατά πόσον η κατάσταση του εμβολιασμού μπορεί να επηρεάσει τη συσχέτιση του έρπητα ζωστήρα και του μακροπρόθεσμου κινδύνου εμφάνισης μείζονος καρδιαγγειακού επεισοδίου.
