Αγαπητά Λιμενικά Νέα,
Αποδιδόμενος στην προσφιλή μου συνήθεια, αυτή του «σερφαρίσματος» στο διαδίκτυο, έπεσα πάνω στην ακόλουθη ανάρτηση των «Παραπολιτικών»:
“Δόθηκαν τα ξίφη σε …απόστρατους αξιωματικούς του ΠΝ
Λεωνίδας Σ. Μπλαβέρης
Εφαρμογή του «Κάλλιο αργά παρά ποτέ»
Μία ολόκληρη ζωή υπηρέτησαν ευόρκως το αγαπημένο τους Πολεμικό Ναυτικό και για διάφορους λόγους και αιτίες δεν είχε γίνει δυνατό να λάβουν το ξίφος, διαχρονικώς χαρακτηριστικό των αξιωματικών σε όλες τις Ένοπλες Δυνάμεις, σε όλο τον κόσμο, όσο ήταν εν ενεργεία!
………………………………..
Ο λόγος για 150 απόστρατους αξιωματικούς του ΠΝ, εξ υπαξιωματικών, οι οποίοι έλαβαν τα ξίφη τους στη διάρκεια ειδικής τελετής που πραγματοποιήθηκε με κάθε επισημότητα στη Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΛΑΕΔ) Αθηνών, το Σάββατο 1η Απριλίου, με την οργανωτική συμβολή της Ενώσεως Αποστράτων Αξιωματικών Ναυτικού (ΕΑΑΝ) και την υποστήριξη του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού.
Τα ξίφη στους 140 τελικώς δικαιούχους, άνδρες και γυναίκες, από τους 150 που είχαν προσκληθεί από όλη την Ελλάδα, επέδωσαν ο Διοικητής της Διοικήσεως Διοικητικής Μερίμνης Ναυτικού (ΔΔΜΝ) Αντιναύαρχος (Μ) Νικόλαος Καφέτσης ΠΝ, ο Υπαρχηγός ΓΕΝ Υποναύαρχος Ιωάννης Παξιβανάκης ΠΝ, ο Πρόεδρος της ΕΑΑΝ Αντιναύαρχος ε.α. Σπυρίδων Περβαινάς ΠΝ, ο Αντιπρόεδρος της ΕΑΑΝ Αντιναύαρχος ε.α. Θεόδωρος Γερούκης ΠΝ και τα άλλα μέλη της Ενώσεως.
Απομένει η δεύτερη ομάδα άλλων 150 αποστράτων αξιωματικών, εξ υπαξιωματικών, του ΠΝ, που πρόκειται να λάβουν στο μέλλον τα ξίφη τους, ευθύς μόλις τα προμηθευτεί το ΓΕΝ και τα παραδώσει στην ΕΑΑΝ, όπως έγινε και τώρα.
Ανεξαρτήτως πάντως αυτού, καλό είναι τέτοιες τιμητικές τελετές να πραγματοποιούνται ΕΓΚΑΙΡΩΣ και όσο τα στελέχη αυτά είναι εν ενεργεία και όχι π.χ. τότε να μην τους έχει χορηγήσει – για διάφορους λόγους – η Υπηρεσία το ξίφος και να ορίζονται να παραστούν σε τελετές και εκδηλώσεις, εκπροσωπώντας το ΠΝ χωρίς το ξίφος τους και να το… «δανείζονται» από άλλους συναδέλφους τους για την τελετή και μετά να τους το επιστρέφουν!
ΠΗΓΗ: parapolitika.gr”
Φυσικό ήταν να στενοχωρηθώ βαθιά γιατί κι εγώ είμαι ένας από εκείνους που υπηρέτησαν ευόρκως το αγαπημένο τους Λιμενικό Σώμα…
Κι εγώ είμαι ένας από εκείνους που κατανόησαν τους λόγους και τις αιτίες που δεν είχε γίνει δυνατό να λάβουν το ξίφος…
Κι εγώ είμαι ένας από εκείνους που πικράθηκαν, όταν αποστρατευόμενοι έχασαν κάθε ελπίδα να δουν όσο ήταν στην ενέργεια την Πολιτεία, μέσω του Λιμενικού Σώματος, να υλοποιεί την ανεκπλήρωτη υποχρέωσή της…
Κι εγώ είμαι ένας από αυτούς που αφότου αποστρατεύθηκαν, εναπόθεσαν τις τελευταίες τους ελπίδες στις φιλότιμες πλην όμως προσέτι ατελέσφορες προσπάθειες της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Λ.Σ. (ΕΑΑΛΣ)…
Ευτυχώς, δεν είμαι εγώ ένας από εκείνους τους συναδέλφους μου που δεν είναι πια μαζί μας κι εκδήμησαν με τον «καημό» αυτόν…
Αγαπητά Λιμενικά Νέα,
Ευελπιστώ η παρέμβασή μου αυτή, εφόσον δεχτείτε να δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα σας, να ευαισθητοποιήσει τη φυσική και την πολιτική ηγεσία του Λιμενικού Σώματος και να πράξει τα δέοντα για το ζήτημα αυτό που εκκρεμεί τόσα χρόνια…
Το καλό παράδειγμα το δίνει το Π.Ν…
Το Λιμενικό Σώμα πότε επιτέλους θα ακολουθήσει τα βήματά του;;;
Άραγε, θα ζήσω μέχρι τότε, να βιώσω τη χαρά που βλέπω στα πρόσωπα των ομολόγων μου από το Π.Ν.;;;
Με ειλικρινή συναισθήματα,
Ένας (από τους πολλούς) πικραμένος
Απόστρατος Αξιωματικός Λ.Σ.
