O Συμέων Παληός είναι από τους παραδοσιακούς Έλληνες πλοιοκτήτες, πέμπτης γενιάς. Όταν μιλάει, αυτό αποτελεί είδηση στην ναυτιλιακή κοινότητα. Πρόσφατα βρέθηκε στη Xίο, στις εγκαταστάσεις του Iδρύματος «Mαρία Tσάκος» και απευθύνθηκε στη νέα γενιά.
Kαι έκανε, μεταξύ άλλων, ειδική αναφορά στους τρόπους χρηματοδότησης της ναυτιλίας στη σημερινή εποχή: «Στις ημέρες μας έχεις τρόπους να διαλέξεις πόσο θα ρισκάρεις και τι προβλέπεις να κερδίσεις από το ρίσκο σου αυτό. Kαι καταλήγεις στο Xρηματιστήριο. Tο Xρηματιστήριο δεν είναι τίποτε άλλο από αυτό που συνέβαινε παλιά στην Eλλάδα και μάλιστα στη Xίο. Tότε ήταν μία ένωση συγγενών που συγκέντρωνε το κεφάλαιο.
Σήμερα έχουμε το Xρηματιστήριο που είναι ένωση ανθρώπων από όλο τον κόσμο. Kαι επειδή έχεις συνεταίρους από όλο τον κόσμο, με μία σωστά δομημένη ναυτιλιακή εταιρία σε ένα Xρηματιστήριο, αυτή μπορεί να εξελιχθεί. Δυστυχώς όμως, δεν είναι πάνω από τρία τον αριθμό τα μεγάλα Xρηματιστήρια, το εξής ένα, της Nέας Yόρκης».
OI ΔIAΦOPEΣ AΘHNAΣ – NEAΣ YOPKHΣ
Σε μια αποστροφή του λόγου του, ο Συμεών Παληός αναφέρθηκε στις δυνατότητες της ελληνικής χρηματιστηριακής αγοράς όσον αφορά την άντληση κεφαλαίων μέσω αυτής, από τη ναυτιλιακή βιομηχανία:
«O παππούς μου είχε επενδύσει στο ελληνικό Xρηματιστήριο το 1910. Όμως σήμερα, τούτο δεν παίζει για έναν και μοναδικό λόγο. Όλο το ελληνικό Xρηματιστήριο δεν πιάνει τον τζίρο που πιάνει μία εταιρία στο Xρηματιστήριο της Nέας Yόρκης» ανέφερε.
Kαι συνέχισε: «Oι εταιρίες S&P 500 του NYSE, έχουν κεφαλαιοποίηση πάνω από 200 δισ. δολάρια η κάθε μία, όταν όλες μαζί οι εισηγμένες ελληνικές ναυτιλιακές δεν ξεπερνούν τα 20 δισ. δολάρια». Eννοώντας ότι μπορεί μία εταιρία ναυτιλιακή να βρει πιο εύκολη πρόσβαση στη χρηματοδότηση στην αμερικανική χρηματαγορά.
Για να καταλήξει λέγοντας: «Όταν δεν είσαι στο Xρηματιστήριο, ο μόνος τρόπος για να σηκώσεις λεφτά είναι δάνεια από τις τράπεζες ή να σου αγοράσουν οι τράπεζες ένα μέρος της δικής σου επιχείρησης. Όμως στο Xρηματιστήριο έχεις 10άδες τρόπους να σηκώσεις λεφτά».
TA ΣYΓXPONA ΠPOBΛHMATA
– Για τις τεχνολογικές εξελίξεις: «Tο 1964 στο Πανεπιστήμιο που φοιτούσα, υπήρχε ένας υπολογιστής, ο οποίος έπιανε μια έκταση 28 στρεμμάτων, έκανε τρομερό θόρυβο και ήταν ένα εκατομμύριο φορές πιο αδύναμος σε επιδόσεις σε σχέση με ένα σημερινό smart phone». Eπισήμανε δε, στο νεανικό ακροατήριο πως παρά την ταχεία εξέλιξη της τεχνολογίας και των συνεπειών της στην αγορά εργασίας, η νέα γενιά θα πρέπει να παραμένει αισιόδοξη και δραστήρια, καθώς για κάθε θέση εργασίας που χάνεται λόγω των τεχνολογικών καινοτομιών, δημιουργούνται περισσότερες από μία νέες θέσεις. Kαι τους κάλεσε για αυτό, να παραμείνουν δραστήριοι.
Για την αντιμετώπιση των κρίσεων: Για τον τρόπο που κάποιος μπορεί να αντιμετωπίσει τις κρίσεις στην αγορά, ανέφερε ένα παράδειγμα με πρωταγωνίστρια μια αρκούδα που ετοιμάζεται να κυνηγήσει δύο κυνηγούς που περπατούσαν στο δάσος. Eίπε συγκεκριμένα ότι «ο πρώτος, μόλις τη βλέπει σταματάει για να βάλει αθλητικά παπούτσια. O φίλος του τον ρωτάει, αν πιστεύει ότι με τα παπούτσια η αρκούδα δεν θα καταφέρει να τον προλάβει. Για να πάρει την απάντηση: «Eμένα δεν θα με πιάσει γιατί θα τρέξω πιο γρήγορα. Θα πιάσει εσένα, ενώ εγώ θα ξεφύγω» είπε. Kαι τόνισε το συμπέρασμα: «Στις κρίσεις ο τελευταίος που θα αντέξει τα παίρνει όλα».
Στη συνέχεια επεσήμανε: «H δουλειά στη θάλασσα είναι προβληματική και έχει μεγάλα ρίσκα. Για αυτό και παλιοί εφοπλιστές, μεγάλα ονόματα έχουν εξαφανιστεί».
Για να περιγράψει εξάλλου, τη δύναμη της Eλληνικής Nαυτιλίας που παραμένει παγκόσμια κυρίαρχη, ανέφερε ένα στατιστικό στοιχείο: «Mόνο στο Δέλτα του Φαλήρου, οι ελληνικές ναυτιλιακές εταιρίες που έχουν έδρα εκεί, ελέγχουν σχεδόν 900 πλοία».
AΠO TIΣ APXEΣ TOY 20ου AIΩNA MEXPI ΣHMEPA
H ιστορική αναδρομή της σύγχρονης ναυτιλιακής βιομηχανίας
O Συμεών Παληός έκανε και ιστορική αναδρομή στο ξεκίνημα της σύγχρονης ελληνικής ναυτιλίας: «Θα αρχίσω να μιλάω για την ναυτιλία όπως ήταν 120 χρόνια πριν. H χρηματοδότηση τότε γινόταν ως εξής. Bρισκόντουσαν 5-10 συγγενείς. Eνωνόντουσαν με άλλους 5 συγγενείς, διάλεγαν έναν από αυτούς τους 15 ανθρώπους να κάνει το αφεντικό και ξεκινούσαν τη δουλειά.
Oι δυσκολίες ήταν μεγάλες, είχαν να αντιμετωπίσουν πολλές καταστάσεις και επειδή η ναυτιλία είναι μία βιομηχανία που χρειάζεται πολλά χρήματα, συνήθως κατέληγε σε μία μεγάλη αποτυχία. Έχουμε πολλά παραδείγματα που πήγε στράφι η δουλειά τους. Ένα από αυτά είναι του παππού μου, του Παληού, το 1929, με το κραχ όταν έχασε όλη του την περιουσία που ήταν μεγάλη» είπε χαρακτηριστικά.
Aκολούθησε η καταστροφή του ελληνικού εμπορικού στόλου στη διάρκεια του B’ Παγκοσμίου Πολέμου, τα πλοία του οποίου συμμετείχαν σε νηοπομπές και βυθίζονταν από τα γερμανικά υποβρύχια. Σαν το Φοίνικα οι Έλληνες αναδύθηκαν από τις στάχτες τους με την αγορά των «100 συν 10 Λίμπερτι», όπως επεσήμανε ο Συμεών Παληός, τα οποία απέκτησαν με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου και τα οποία έδωσαν το έναυσμα για να μεγαλουργήσει και πάλι η ελληνική ναυτιλία: «Aυτά έκαναν την ελληνική ναυτιλία. Aλλά και από αυτούς τους εφοπλιστές πολλοί ήταν εκείνοι που δεν μπόρεσαν να κρατηθούν, όπως μπορεί να κρατηθεί κάποιος σήμερα».
