Μπορεί να καθυστέρησαν για περισσότερο από μια δεκαετία και η σχετική συμφωνία να πέρασε κυριολεκτικά από «χίλια κύματα» όμως επιτέλους φτάνει η ώρα της παραλαβής των πρώτων καινούργιων Γερμανικών τορπιλών SeaHakemod4 έως τα τέλη του 2023. Για να ακολουθήσει σταδιακά η παράδοση συνολικά 44 τορπιλών από την κατασκευάστρια εταιρεία AtlasElektronik όπως προβλέπει η σχετική σύμβαση.
Η μεγάλη ταχύτητα που μπορούν να αναπτύξουν οι βαρέως τύπου τορπίλες SeaHakemod4 η οποία αγγίζει τους 50 κόμβους σε συνδυασμό με την εμβέλεια τους η οποία ξεπερνά τα 50 χλμ τις μετατρέπει σε «φονικό» όπλο που εκτινάσσει κατακόρυφα τις επιχειρησιακές δυνατότητες των τεσσάρων υποβρυχίων κλάσης «ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ» και του εκσυγχρονισμένου «ΩΚΕΑΝΟΣ».
Τα εξελιγμένα ηλεκτρονικά συστήματα των υπό παραλαβή Γερμανικών τορπιλών μπορούν να αντιμετωπίσουν και να εξουδετερώσουν παρεμβολές και αντίμετρα και να τις κατευθύνουν με εξαιρετική ακρίβεια στο στόχο με τη χρήση οπτικής ίνας. Είτε με ενεργητικό είτε με παθητικό σύστημα παρακολούθησης και στοχοποίησης οι SeaHakemod4 μπορούν να βληθούν από οποιοδήποτε βάθος και σε οποιαδήποτε συνθήκη θάλασσας και να αποφύγουν κάθε προσπάθεια παραπλάνησης έναντι όλων των «δολωμάτων» σύγχρονης τεχνολογίας μέχρι να πλήξουν τον στόχο. Με βάρος που ξεπερνά τον ενάμιση τόνο και βάρος γόμωσης 260 κιλά μπορεί να προκαλέσει τεράστιες ζημιές ακόμα και σε πλοία με πολύ μεγάλο εκτόπισμα ώστε ακόμα και μια τορπίλη να αρκεί για τη βύθιση τους.
Οι Sea Hakemod 4 έρχονται να αντικαταστήσουν τις παλαιάς τεχνολογίας τορπίλες SUT Mod0 που απέκτησε ο Στόλος το 1980 αλλά και τις ακόμη παλαιότερες SST4 με σαφώς πολύ πιο υποδεέστερες δυνατότητες τις οποίες χρησιμοποιεί έως και σήμερα. Με αποτέλεσμα τα υπερσύγχρονα υποβρύχια «214» να μην διαθέτουν αντίστοιχης τεχνολογίας τορπίλες.
Οι Sea Hakemod 4 με τα χαρακτηριστικά τους υπερτερούν τεχνολογικά των D2A4 οι οποίες εξοπλίζουν τα Τουρκικά υποβρύχια ενώ υπάρχει δυνατότητα περαιτέρω εκσυγχρονισμού τους στο μέλλον. Οι γείτονες πάντως ήδη σχεδιάζουν την δική τους εγχώρια τορπίλη βαρέως τύπου ΑΚΥΑ στη γνωστή λογική του Reverse Engineering, της αντιγραφής δηλαδή οπλικών συστημάτων.
Το επόμενο πάντως μεγάλο στοίχημα για το Ναυτικό Επιτελείο αφορά τόσο τον Εκσυγχρονισμό Μέσης Ζωής των τεσσάρων υποβρυχίων κλάσης «ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ» όσο και την αντικατάσταση των παλαιότερων υποβρυχίων. Των δύο υποβρυχίων «Γλαύκος», «ΝΗΡΕΥΣ» και «ΤΡΙΩΤΩΝ» και των τριών κλάσης «Ποσειδών», «ΠΟΣΕΙΔΩΝ», «ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ» και «ΠΟΝΤΟΣ». Η έρευνα που έγινε το προηγούμενο διάστημα για να βρεθούν μεταχειρισμένα υποβρύχια σε καλή κατάσταση τα οποία θα μπορούσαν να πουληθούν στο Πολεμικό Ναυτικό φαίνεται ότι δεν απέδωσε καρπούς καθώς οι Επιτελείς του Στόλου δεν εντόπισαν κάποια αξιόλογη περίπτωση. Έτσι το ενδιαφέρον φαίνεται ότι θα στραφεί σε καινούργια με πιθανότερο στόχο τα υποβρύχια κλάσης «209» εξοπλισμένα με σύστημα αναερόβιας πρόωσης όπως ακριβώς τα «214» και ανάλογα ή ακόμα πιο σύγχρονα τεχνολογικά συστήματα.
Την ίδια ώρα ο σχεδιασμός προβλέπει τον σταδιακό εκσυγχρονισμό των τεσσάρων υποβρυχίων κλάσης «ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ» καθώς ήδη το πρώτο υποβρύχιο έχει ξεπεράσει τα 13 χρόνια επιχειρησιακής ζωής αφού εντάχθηκε στο Στόλο το 2010 για να ακολουθήσουν σταδιακά και τα υπόλοιπα τρία «ΠΙΠΙΝΟΣ», «ΜΑΤΡΩΖΟΣ» και «ΚΑΤΣΩΝΗΣ».
