Ενα πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα θρίλερ εκτυλίσσεται τις τελευταίες εβδομάδες στο εμπορικό λιμάνι του Πειραιά. Επειτα από πληροφορίες της Αρχής για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος κατασχέθηκαν από στελέχη του Γ΄ τελωνείου στο Νέο Ικόνιο ράβδοι τιτανίου, οι οποίες σύμφωνα με μία εκδοχή θα κατέληγαν στο Ιράν για την ανάπτυξη του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης.
Ενδεικτικό της σοβαρότητας της υπόθεσης είναι ότι στην έρευνα για τη δέσμευση του φορτίου πήραν μέρος, εκτός από τους υπαλλήλους του τελωνείου, στελέχη του Στρατού Ξηράς και της Πυροσβεστικής, με ειδικό εξοπλισμό για την αντιμετώπιση πυρηνικών και ραδιολογικών απειλών.
Η υπόθεση άρχισε να εκτυλίσσεται στα τέλη Φεβρουαρίου. Σε φορτηγό πλοίο της ναυτιλιακής εταιρείας κολοσσού Mediterranean Shipping Company (MSC) φορτώθηκαν από το λιμάνι της Σαγκάης στην Κίνα δύο κοντέινερ με προορισμό την Κωνσταντινούπολη. Στις τελωνειακές διασαφήσεις ως αποστολέας και ταυτόχρονα παραλήπτης του φορτίου αναφερόταν πολυεθνική εταιρεία logistics με παραρτήματα σε Κίνα και Τουρκία. Στα έγγραφα περιγραφόταν ακόμη το περιεχόμενο των κοντέινερ, ήτοι ράβδοι τιτανίου, τόρνος υψηλής τεχνολογίας για την επεξεργασία του τιτανίου καθώς και δοχεία με χημικές ουσίες.
Οι ράβδοι τιτανίου και ο τόρνος είναι χαρακτηρισμένα ως «διττά» υλικά. Πρώτες ύλες δηλαδή και αντικείμενα που μπορεί να έχουν πολιτική – εμπορική, αλλά και στρατιωτική χρήση. Η διακίνησή τους ελέγχεται με βάση σχετική κοινοτική νομοθεσία. Το φορτηγό πλοίο με τα δύο επίμαχα κοντέινερ απέπλευσε από την Κίνα στις 25 Φεβρουαρίου. Το διάστημα που ακολούθησε, η Αρχή για το Ξέπλυμα και ο επικεφαλής της, Χαράλαμπος Βουρλιώτης, ενημερώθηκαν από ξένη υπηρεσία για την εν εξελίξει μεταφορά των ράβδων τιτανίου. Η αρχική πληροφορία μιλούσε για ένα και όχι δύο εμπορευματοκιβώτια και διαβιβάστηκε στα στελέχη της Δίωξης του Γ΄ τελωνείου Πειραιά.
Το φορτίο, που ξεκίνησε από τη Σαγκάη, είχε ως παραλήπτη χημική βιομηχανία στην Κωνσταντινούπολη.
Οι υπάλληλοι του τελωνείου πραγματοποίησαν έλεγχο στα φορτωτικά έγγραφα όλων των εμπορευματοκιβωτίων επί του φορτηγού πλοίου και διαπίστωσαν ότι η κινεζική εταιρεία βρισκόταν πίσω από την αποστολή όχι ενός αλλά δύο κοντέινερ με τιτάνιο. Αν και ο αρχικός προγραμματισμός ήταν να διέλθουν transit από τον Πειραιά, δόθηκε εντολή να εκφορτωθούν στον χώρο του τελωνείου, όπερ και εγένετο.
Τον έλεγχο των κοντέινερ ανέλαβαν ειδικοί πυροτεχνουργοί του στρατού, ενώ παρόντες στη διαδικασία ήταν στελέχη της Πυροσβεστικής και του ΕΚΑΒ με ειδικό εξοπλισμό για την αντιμετώπιση ραδιολογικών και πυρηνικών απειλών. Στη διάρκεια του ελέγχου βρέθηκαν πράγματι ράβδοι τιτανίου και ο τόρνος για την επεξεργασία τους, καθώς επίσης και δεξαμενές με χημικές ουσίες. Πριν από λίγα εικοσιτετράωρα, η Αρχή για το Ξέπλυμα που προΐσταται της έρευνας ολοκλήρωσε τη δέσμευση του φορτίου. Το Γ΄ τελωνείο, αντίστοιχα, φέρεται να έχει συντάξει εισηγητικό έγγραφο για την αποδέσμευση των χημικών ουσιών με το επιχείρημα ότι αφενός μεν το περιεχόμενό τους δεν παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ενώ υπάρχει δυσκολία – αδυναμία αποθήκευσής του.
Από την περαιτέρω έρευνα προκύπτει, κατά πληροφορίες, ότι ως παραλήπτρια εταιρεία του φορτίου εμφανίζεται χημική βιομηχανία με έδρα την Κωνσταντινούπολη. Για τη δέσμευση του φορτίου ενημερώθηκε η πρεσβεία της Τουρκίας στην Ελλάδα, ζητώντας μάλιστα πληροφορίες και διευκρινίσεις από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές για την υπόθεση. Επιπλέον, πληροφορίες της «Κ» αναφέρουν ότι ήδη η παραλήπτρια εταιρεία έχει προχωρήσει σε νομικές κινήσεις, διεκδικώντας την αποδέσμευση του φορτίου.
Οι ξένες υπηρεσίες ασφαλείας, πάντως, εκφράζουν σοβαρές υπόνοιες πως οι ράβδοι τιτανίου είχαν ως τελικό προορισμό όχι την Κωνσταντινούπολη αλλά το Ιράν. Καθώς και ότι θα χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή οπλικών συστημάτων ή, ακόμη χειρότερα, για την ανάπτυξη του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης. Και στο παρελθόν, εξάλλου, το Ιράν φέρεται να έχει καταβάλει προσπάθειες να παρακάμψει το εμπάργκο του Συμβουλίου Ασφαλείας και να εισαγάγει κρυφά στη χώρα ποσότητες τιτανίου.
Στα μέσα της δεκαετίας του 2010, για παράδειγμα, στον διεθνή Τύπο είχε δημοσιοποιηθεί απόρρητη έκθεση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών στην οποία γινόταν αναφορά για κρυφές εισαγωγές στο Ιράν ράβδων τιτανίου μέσα σε ατσάλινους σωλήνες. Από την ίδια έκθεση προέκυπτε ακόμη ότι το τιτάνιο, λόγω της ανθεκτικότητάς του, χρησιμοποιείται για την κατασκευή και λειτουργία πυρηνικών αντιδραστήρων, καθώς και ότι οι ράβδοι που είχαν και παλαιότερα βρεθεί κρυμμένες σε άλλο φορτίο είχαν σταλεί στο Ιράν από την Κίνα.
