Από τη διάταξη του άρθρου 9 παρ. 2 του Γενικού Κανονισμού Λιμένα αριθμ. 23 με τίτλο «Μικρά σκάφη-Επιθεωρήσεις μικρών σκαφών», όπως ισχύει, προβλέπεται ότι: «Για τη μεταγραφή μικρού σκάφους “αιτία θανάτου” (εξ αδιαθέτου διαδοχή) όταν δεν υπάρχει κληρονομητήριο, υποβάλλεται αίτηση του ενδιαφερόμενου ως παράγραφος 1α του άρθρου αυτού, στην οποία επισυνάπτονται τα εξής κατά περίπτωση δικαιολογητικά συνοδευόμενη με τα εξής κατά περίπτωση δικαιολογητικά: α) όταν υπάρχει δήλωση κληρονομίας ή κληροδοσίας: 1) δήλωση αποδοχής κληρονομίας ή κληροδοσίας με γενική ή ειδική αναφορά –περιγραφή του σκάφους από συμβολαιογράφο και ληξιαρχική πράξη θανάτου. Αν δεν υπάρχει δήλωση αποδοχής μπορεί να προσκομισθεί πιστοποιητικό περί η αποποίησης της κληρονομίας ή κληροδοσίας από το Πρωτοδικείο και ληξιαρχική πράξη θανάτου, β) πιστοποιητικό πλησιέστερων συγγενών από τον αρμόδιο Δήμο, γ) δήλωση φόρου κληρονομίας και πιστοποιητικό αρμόδιας Δ.Ο.Υ. περί μη οφειλής φόρου κληρονομίας, δ) πιστοποιητικό Πρωτοδικείου περί μη δημοσίευσης διαθήκης, ε) πιστοποιητικό Πρωτοδικείου περί μη ύπαρξης εκκρεμοδικίας που αφορά στην κληρονομία ή κληροδοσία…3) Για τη μεταγραφή μικρού σκάφους “αιτία θανάτου” (διαδοχή ή διαθήκη), όταν δεν υπάρχει κληρονομητήριο, υποβάλλεται αίτηση του ενδιαφερόμενου ως παράγραφος 1α του άρθρου αυτού , στην οποία επισυνάπτονται τα εξής κατά περίπτωση δικαιολογητικά: α) Δήλωση αποδοχής κληρονομίας ή κληροδοσίας με γενική ή ειδική αναφορά –περιγραφή του σκάφους από συμβολαιογράφο και ληξιαρχική πράξη θανάτου. Αν δεν υπάρχει δήλωση αποδοχής μπορεί να προσκομιστεί πιστοποιητικό περί μη αποποίησης της κληρονομίας ή κληροδοσίας από το Πρωτοδικείο και ληξιαρχική πράξη θανάτου β) αντίγραφο της διαθήκης από το Πρωτοδικείο και Απόφαση του αρμοδίου Δικαστηρίου, περί κηρύξεως της διαθήκης ως κυρίας…».
Όλα τα ανωτέρω δεν τα ανέφερα τυχαία καθώς αποτελούν, κατά τη γνώμη μου και την εμπειρία μου, άλλη μία επιτομή της ταλαιπωρίας (άσκοπης) του πολίτη που βρίσκεται αντιμέτωπος με την απώλεια του συγγενικού του προσώπου και την επακόλουθη ΄΄τιμωρία΄΄ του από το γραφειοκρατικό σύστημα που έχουμε εκθρέψει και απολαμβάνουμε ως Κράτος.
Με απλά λόγια εάν αποβιώσει ο πατέρας μου που τυχαίνει να είχε εν ζωή μία βάρκα, το Λ.Σ. ΕΛΑΚΤ θα με στείλει για να τη δηλώσω στα ΒΕΜΣ στο όνομά μου στα ακόλουθα πρόσωπα: Α) ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟ , Β) ΛΗΞΙΑΡΧΟ , Γ) ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΟ Δ.Ο.Υ. , Δ) ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ , Ε) ΔΙΚΑΣΤΗ , ΣΤ) ΔΙΚΗΓΟΡΟ !!!!!!!
Αλήθεια έτσι θα απλουστεύσουμε τις διαδικασίες και θα εξυπηρετηθεί άμεσα, ποιoτικά και αποτελεσματικά ο πολίτης;
Γιατί, για ένα κινητό πράγμα σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα, δηλαδή για μία βάρκα, έχουμε σε θέματα απόκτησης κυριότητας ένεκα κληρονομίας θεσπίσει περισσότερες προϋποθέσεις από όσες υπάρχουν για τα πλοία στα νηολόγια;
Γιατί θα πρέπει ο πολίτης να καταβάλλει εκατοντάδες ευρώ σε αμοιβές Συμβολαιογράφων, Δικηγόρων κλπ. για να αποδείξει το κληρονομικό του δικαίωμα στη Λιμενική Αρχή για μία βάρκα που μπορεί να έχει μόνο συναισθηματική αξία γι΄ αυτόν;
Σε κάθε περίπτωση θα αντιλαμβανόμουν ίσως λόγους δημόσιας τάξης ή ασφάλειας δικαίου, αλλά και πάλι μιλάμε για κάτι που εκ του νόμου είναι κινητό και όχι ακίνητο ή πλοίο που εκεί μπορεί και πρέπει ένεκα της ασφάλειας τρίτων να ισχύει κάτι διαφορετικό ως προς τις διατυπώσεις της κυριότητας και τη δημοσιότητα.
Και πάλι όμως τα ΒΕΜΣ δεν είναι βιβλία νηολογίων και τήρησης δημοσιότητας της κυριότητας, αλλά βιβλία αστυνομικής φύσεως που δεν μπορεί ο οιασδήποτε να έχει πρόσβαση. Άρα, προς τι η τόση ταλαιπωρία του Πολίτη; Για να μην εκτεθούν κάποιοι ίσως;…
Φαίνεται λοιπόν για ακόμη μία φορά ότι και σε αυτή την περίπτωση υπάρχει μόνο τιμωρητική διάθεση από την επίσημη Πολιτεία για όποιον «τολμήσει» να σκεφθεί να κληρονομήσει μία βάρκα.
Το χειρότερο όμως όλων είναι ότι ενώ όλοι γνωρίζουν και δέχονται ότι οι προϋποθέσεις που έχουν θεσπιστεί είναι υπερβολικές και δυσανάλογες κανείς, παρά τις αλλεπάλληλες τροποποιήσεις του ΓΚΛ 23, δεν τόλμησε το αυτονόητο δηλ. να ανατρέψει όλο αυτό το σκηνικό απίστευτης ταλαιπωρίας του Πολίτη που του επιφυλάσσει η επίσημη Πολιτεία στο εν λόγω ζήτημα…
ΞΥΝΟΜΠΙΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΠΑΡ’ ΑΡΕΙΩ ΠΑΓΩ
