Παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες της, η Ανταρκτική θεωρείται μία παγωμένη έρημος, εκτός από ήπειρος, επειδή δέχεται πολύ λίγη βροχή ή χιόνι.
Οι έρημοι ορίζονται ως τοπία στα οποία σημειώνονται ελάχιστες βροχοπτώσεις. Αν και δεν υπάρχουν αυστηρά κριτήρια για το τι είναι μία έρημος, συνήθως με αυτή τη λέξη αναφερόμαστε σε μία περιοχή που δέχεται λιγότερα από 25 εκατοστά βροχής ή χιονιού ετησίως.
Ωστόσο, ορισμένα μέρη της Ανταρκτικής είναι ξηρότερα από άλλα. Ενώ ορισμένες παράκτιες περιοχές μπορεί να δέχονται αξιοπρεπείς ποσότητες παγωμένης βροχής, οι περιοχές που βρίσκονται βαθιά στην ενδοχώρα – δηλαδή μακριά από πηγές υγρασίας – έχουν ακόμη λιγότερα εκατοστά βροχόπτωσης κάθε χρόνο.
Μια τεράστια ήπειρος
Αξίζει να θυμόμαστε ότι η Ανταρκτική είναι κολοσσιαία σε μέγεθος, με έκταση 14.200.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, που την καθιστά επίσης τη μεγαλύτερη έρημο στον κόσμο.
Η ξηρότητα της Ανταρκτικής οφείλεται κυρίως στο ψύχος της. Ο ψυχρός αέρας συγκρατεί σημαντικά λιγότερη υγρασία από τον θερμό αέρα, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι εύκολο να σχηματιστούν σύννεφα. Οι σημαντικότερες χιονοπτώσεις συμβαίνουν συνήθως κοντά στις ακτές, επειδή ο θερμότερος αέρας μπορεί να κινηθεί πάνω από το νερό και να μαζέψει την επαρκή υγρασία που απαιτείται για τη δημιουργία σύννεφων.
Το μειονέκτημα της ζωής σε αυτή την απελπιστικά άνυδρη περιοχή είναι ότι το δέρμα σας γίνεται πολύ ξηρό και «σκάει» από την έλλειψη υγρασίας – ομοίως μπορεί να αντιμετωπίσετε πρόβλημα και στη ρινική κοιλότητα.
Μπορεί να είναι δύσκολο να το φανταστεί κανείς, αλλά η αφυδάτωση είναι ένας σημαντικός κίνδυνος στην παγωμένη ήπειρο. Πολλοί από τους πρώτους εξερευνητές που πάτησαν για πρώτη φορά το πόδι τους στην Ανταρκτική, συμπεριλαμβανομένου του καπετάνιου Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ, πέθαναν από αφυδάτωση μαζί με κρυοπαγήματα, εξάντληση και άλλες επιπλοκές που σχετίζονται με το κρύο.
