Η εκτίμηση μας στο πρόσωπο του υπουργού άμυνας είναι δεδομένη και δεδηλωμένη. Εθνικολαϊκιστής, πολιτικάντης της ακροδεξιάς και πολιτικός αριβίστας. Και η
άποψη μας αυτή δεν είναι σημερινή. Ανάγεται από την περίοδο που ήταν … φέρελπις βουλευτής της ΝΔ και ανακάλυπτε τους αρχηγούς της 17Ν.
Βλέποντας τον να μαίνεται κατά των δημοσιογράφων της εφημερίδας “Φιλελεύθερος” μας δημιουργήθηκε μία απορία και μία ανάμνηση. Η απορία προέρχεται από τη δήλωση του ότι θ’ απασφαλίσει όλους όσοι εμπλέκονται στην υπόθεση διαχείρισης των πόρων για το μεταναστευτικό ώστε να καταφύγουν στην αστική δικαιοσύνη, λες κι εκείνοι δεν έχουν άποψη, προσωπικότητα ή αυτοκαθορισμό. Με ποιο τρόπο και γιατί τους ελέγχει τόσο πολύ ο κ. υπουργός;
Η ανάμνηση ξεσηκώθηκε από την περίοδο που είχε εξαπολύσει συν γυναιξί ασφυκτικό πογκρόμ εναντίον του δημοσιογράφου Γιώργου Παπαχρήστου. Είχε ξαμολήσει πίσω του ιδιωτικούς ντετέκτιβ, οι οποίοι τον παρακολουθούσαν κατά πόδας τη διαδρομή του από την Αθήνα προς τα Γιάννενα και σε κάθε στάση του, ζητούσε από τους αρμόδιους επικεφαλής των κατά τόπους και κατά μήκος της διαδρομής αστυνομικών διευθύνσεων να μπουζουριάσουν τον δημοσιογράφο, γιατί σε άλλη περίπτωση θα τους καρατομούσε. Στην απάντηση πως είναι μαζί με τα παιδιά του και αδυνατούν να κάνουν σύλληψη, πληροφορίες του bloko.gr σημειώνουν πως ανταπαντούσε “να κόψετε το λαιμό σας και να τον πιάσετε”.
Τελικά η σύλληψη του Παπαχρήστου έγινε στα Γιάννενα, μόνο όταν άφησε τα παιδιά στο πατρικό του και έφυγε μόνος από αυτό. Οι αστυνομικοί του φόρεσαν χειροπέδες, προς τέρψιν του δημοκράτη συγκυβερνήτη της χώρας.
Βέβαια ο κ. υπουργός είχε μία πάρα πολύ δεμένη σχέση μ’ έναν άλλο Παπαχρήστο, πρωθιερέα στη διακίνηση και στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος, αλλά αυτό είναι αλλουνού … παπά ευαγγέλιο.
του Γιώργου Καραϊβάζ
