Σημαντική δικαστική εξέλιξη καταγράφηκε σε υπόθεση που αφορά ανεπιθύμητες τηλεφωνικές κλήσεις εμπορικής προώθησης, με το Μονομελές Εφετείο Πειραιώς (απόφαση 401/2025) να επιδικάζει συνολικά 50.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη.
Η υπόθεση αφορούσε ασφαλιστικό πράκτορα, ο οποίος είχε εγγράψει τον αριθμό κινητής τηλεφωνίας του, ήδη από τις 22 Φεβρουαρίου 2023, στο ειδικό μητρώο του άρθρου 11 του Ν. 3471/2006, το λεγόμενο «Μητρώο 11», δηλώνοντας ρητά ότι δεν επιθυμεί να δέχεται κλήσεις για σκοπούς απευθείας εμπορικής προώθησης.
Παρά την καταχώριση αυτή, στο διάστημα από 10 Μαρτίου έως 26 Ιουνίου 2023, δέχθηκε επανειλημμένες τηλεφωνικές οχλήσεις με αντικείμενο την προώθηση υπηρεσιών παροχής ηλεκτρικής ενέργειας.
Οι κλήσεις προέρχονταν από αριθμό που χρησιμοποιούσε τρίτη εταιρεία, η οποία, βάσει σύμβασης αορίστου χρόνου, είχε αναλάβει την οργάνωση εξερχόμενων επικοινωνιών για λογαριασμό της εναγόμενης εταιρείας, με στόχο την ενημέρωση υποψήφιων πελατών και τον προγραμματισμό ραντεβού.
Το δικαστήριο έκρινε ότι η εταιρεία που πραγματοποιούσε τις κλήσεις ενεργούσε ως προστηθείσα της εναγόμενης, δηλαδή στο όνομά της και για λογαριασμό της, με αποκλειστικό σκοπό τη διαφήμιση των υπηρεσιών της.
Η προσβολή της ιδιωτικότητας και η αξίωση αποζημίωσης
Ο ενάγων υποστήριξε ότι οι κλήσεις αυτές, παρά την ρητή άρνησή του και την εγγραφή του στο σχετικό μητρώο, του προκάλεσαν απώλεια προσωπικού και επαγγελματικού χρόνου, καθώς και προσβολή της προσωπικότητάς του, ιδίως ως προς το δικαίωμα πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και προστασίας της ιδιωτικής ζωής.
Με βάση τα περιστατικά, διεκδίκησε αποζημίωση 10.000 ευρώ για κάθε κλήση, συνολικά 50.000 ευρώ.
Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο είχε κάνει εν μέρει δεκτή την αγωγή, αναγνωρίζοντας παράβαση του άρθρου 11 του Ν. 3471/2006 και επιδικάζοντας χρηματική ικανοποίηση. Η εταιρεία άσκησε έφεση, επικαλούμενη εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και πλημμελή εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων.
Το σκεπτικό του Εφετείου
Το Εφετείο, κάνοντας αναφορά και στη νομολογία του Αρείου Πάγου (ΑΠ 564/2024), υπογράμμισε ότι ο νομοθέτης έχει θεσπίσει κατώτατο όριο αποζημίωσης 10.000 ευρώ ανά παράβαση, προκειμένου να διασφαλιστεί ουσιαστική προστασία των πολιτών έναντι παρεμβάσεων στα προσωπικά τους δεδομένα, ιδίως από οικονομικά ισχυρούς οργανισμούς που επιδιώκουν εμπορική προώθηση.
Το δικαστήριο έκρινε ότι η ρύθμιση αυτή δεν παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας του άρθρου 25 του Συντάγματος, αλλά αντίθετα εναρμονίζεται με την προστασία της αξίας του ανθρώπου και των προσωπικών δεδομένων.
Σε ό,τι αφορά την ουσία της υπόθεσης, διαπιστώθηκε ότι η εναγόμενη εταιρεία δεν προέβη στον απαιτούμενο έλεγχο των σχετικών μητρώων ούτε έλαβε υπόψη την καταχώριση του αριθμού του ενάγοντος. Μάλιστα, ο ίδιος είχε επανειλημμένα ενημερώσει τους καλούντες ότι είναι εγγεγραμμένος στο «Μητρώο 11» και δεν επιθυμεί τέτοιες επικοινωνίες.
Απορρίφθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι δεν υφίστατο συμβατική σχέση με την εταιρεία που πραγματοποίησε τις κλήσεις ή ότι οι επικοινωνίες αφορούσαν άλλον πάροχο ενέργειας, καθώς δεν προσκομίστηκαν τα απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία ούτε κατονομάστηκε συγκεκριμένος τρίτος πάροχος.
Παράλληλα, το Εφετείο απέρριψε τον ισχυρισμό περί καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος, σημειώνοντας ότι ο περιορισμένος αριθμός κλήσεων δεν αρκεί από μόνος του για να στοιχειοθετήσει καταχρηστικότητα.
Η τελική κρίση
Λαμβάνοντας υπόψη το είδος και τη σοβαρότητα της προσβολής, τον βαθμό υπαιτιότητας της εταιρείας, την απουσία συνυπαιτιότητας του ενάγοντος και τις γενικότερες συνθήκες, το δικαστήριο καθόρισε την αποζημίωση στο ελάχιστο προβλεπόμενο ποσό των 10.000 ευρώ ανά παράβαση.
Για τις πέντε κλήσεις που αποδείχθηκαν, επιδικάστηκε συνολικά ποσό 50.000 ευρώ.
Η απόφαση αναμένεται να λειτουργήσει ως ισχυρό μήνυμα συμμόρφωσης προς εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον τομέα της τηλεφωνικής εμπορικής προώθησης, υπενθυμίζοντας ότι η εγγραφή στο «Μητρώο 11» δεν αποτελεί τυπική διαδικασία αλλά δεσμευτική νομική υποχρέωση.
