Άρθρο (γροθιά στο στομάχι) μέλους του Συλλόγου ΑΞ.Ι.Α

Μέρες
νύχτες εφιαλτικές.
Πένθος που δεν προλάβαμε να το ζήσουμε.
Δεν μας άφησαν να το ζήσουμε. Μάτια που δεν σταμάτησαν να κλαίνε φτάσαμε
στο σημείο να είμαστε μπερδεμένες και να μην ξέρουμε για ποιο λόγο τελικά
κυλάνε τα δάκρυα από τα μάτια μας. Τι να προλάβουμε να πενθήσουμε; Αυτόν που
έφυγε η αυτόν που έμεινε; Ποιον να λυπηθούμε περισσότερο; Την ζωήπου
σταμάτησε η την ζωήπου δεν ζουν τα παιδιά μας;

Με
ένα φιλικό χτύπημα κατανόησης στην πλάτη ζεις;
ΔΕΝ ΖΕΙΣ. Ποιες
υποσχέσεις;Ποια κατανόηση;Ποιο δίκιο; Δεν θέλω ούτε να με
κατανοούν,
ούτε να με λυπούνται και τελικά ούτε να έχω δίκιο.

Να
ζήσουν τα παιδιά μου θέλω.
Να μην γυρνώ νύχτες ολόκληρες μέσα στο σπίτι και
να σκέφτομαι ότι για πρώτη φορά στην ζωήμου φοβάμαι την ίδια τη ζωή.

Θέλω
να ξυπνάνε τα παιδιά μου το πρωί
και να τα υποδέχομαι με ένα υπέρλαμπρο
χαμόγελο γεμάτο σιγουριά και να μην ντρέπομαι που δεν μπορώ να τους προσφέρω τα
αυτονόητα που οι άλλοι γονείς προσφέρουν στα παιδιά τους. Να μην ζηλεύω την
άλλη μάνα που μπορεί να πάει τα παιδιά της φροντιστήριο όταν εγώακόμα και
το δικαίωμά τους στην εκπαίδευση τους το στερώ. Να μην τρέμω ότι σήμερα μπορεί
και να βρέξει γιατί δεν έχω να βάλω δυο γαλότσες στα ποδαράκια των παιδιών μου
να μην βραχούν όταν θα πάνε στο σχολείο.

Τι
να το κάνω ρε το «δίκιο», που μου λέτε ότι έχω;
Άδικοθέλω να έχω
και να γίνονται όλα σωστά.

Να
ονειρεύομαι πως μπορώ
να πετάξω ψηλά εκεί που τα όνειρα κάνουν φωλιά.Εκεί που η
ζωήέχει χρώμα και ελπίδα.

Κουράστηκανα
φοβάμαι ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕ.
Συγχαρητήρια είστε καλοί γεωργοί. Σπείρατε φόβο και το τίποτα στις ψυχές
μας.

Αυτά
από ένα φάντασμα που
κυκλοφορεί κατατρομαγμένο με την ζωήμέσα στο σπίτι του
όσοεσείς κοιμόσαστεήρεμοι και ατάραχοι στην ασφάλεια του δικού σας
σπιτιού.

Και
όταν ξυπνήσετε μην με διαβάσετε.
Να ετοιμάσετε το πλούσιο πρωινό στο παιδί
σας (αυτό που εγώδεν μπορώ να προσφέρω στα δικά μου παιδιά), να του
φορέσετε τα ζεστά του ρούχα, να του δώσετε το χαρτζιλίκι που δεν θα δώσω
εγώστα παιδιά μου για να πάρει κάτι να φάει στο διάλειμμαόσο τα
δικά μου θα παραμένουν νηστικά και να το πάτε χαμογελαστοί στο
σχολείο του αφού πρώτα του δώσετε ένα φιλί και του πείτε ότι το αγαπάτε.

Να
και σε κάτι που μοιάζουμε.
Και εγώθα τους πω ότι τα αγαπάω πριν
χτυπήσει το κουδούνι αλλά η δική μου αγάπη θα στάζει αίμα πόνο, οργή
αγανάχτηση, θλίψη απογοήτευση από την τρύπια τσέπη του ρούχου
μου..

Να
και σε κάτι που διαφέρουμε.
Εμένα μόνο τα ρούχα μου έχουν τρύπα στην
τσέπη. Εσάς έχει η ψυχή σας.

Γράφει
η Σοφία Φιλίππου

Share:

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γιώργος Λαιμός: Γιορτάζει τα 50 χρόνια του στη μουσική και τη θάλασσα με μια συναυλία στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

«Χωρίς μουσική, η ζωή θα ήταν ένα λάθος»: Η παραπάνω άποψη του Νίτσε μοιάζει να εκφράζει απόλυτα τον Γιώργο Λαιμό, έναν άνθρωπο που, επί σειρά ετών, καταρρίπτει τα στερεότυπα που θέλουν τους πλούσιους και ισχυρούς να θεωρούν την κάθε μορφής ευαισθησία

Συνταξιούχος αστυνομικός έπεσε θύμα απάτης από κέντρο αισθητικής, του πήραν μισό εκατομμύριο ευρώ

Νέα στοιχεία για καταγγελίες που αφορούν τον όμιλο κλινικών αισθητικής δερματολογίας και πλαστικής χειρουργικής που εμπλέκεται στην υπόθεση απαγωγής και ξυλοδαρμού υπαλλήλων ανταγωνιστικής επιχείρησης φέρνει στη δημοσιότητα το protothema.gr. Πρόκειται για την περίπτωση ενός συνταξιούχου αστυνομικού που αναγκάστηκε να δώσει μισό εκατ.

Ο ιός που αυξάνει κατά 30% τον κίνδυνο εγκεφαλικού και εμφράγματος

Απειλή και μάλιστα μακροπρόθεσμη για την ομαλή καρδιαγγειακή λειτουργία θα μπορούσε να αποτελέσει ο ιός του έρπητα ζωστήρα, όπως αποκαλύπτει νεότερη συγκεντρωτική μελέτη Αυξημένο κίνδυνο για την υγεία της καρδιάς μπορεί να προκαλέσει ο ιός του έρπητα ζωστήρα, σύμφωνα με

Ο 28χρονος που εκτελέστηκε ως ο «Δράκος του Σέιχ Σου»: «Μανούλα μου γλυκιά είμαι αθώος» – Το χρονικό της υπόθεσης

«Μανούλα μου γλυκιά είμαι αθώος, αθώος, αθώος…» ήταν τα τελευταία λόγια που κατάφερε να εκστομίσει ο 28χρονος Αριστείδης Παγκρατίδης πριν πέσει νεκρός από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος της Χωροφυλακής στις 07:06 το πρωί της 16ης Φεβρουαρίου 1968. Η εκτέλεση πραγματοποιήθηκε στο