Πριν από μερικά χρόνια, μέσα σε ένα τουριστικό σκάφος στις Μαλδίβες, μια γυναίκα παρατηρούσε με ενδιαφέρον, αλλά χωρίς ιδιαίτερο ενθουσιασμό, τα γαλαζοπράσινα νερά. «Δεν σου αρέσει εδώ;», τη ρώτησε ο καπετάνιος απορημένος. «Μου αρέσει πολύ, απλώς, ξέρεις, εγώ κάθε καλοκαίρι κολυμπώ εδώ», του απάντησε, δείχνοντάς του στο κινητό της μια φωτογραφία από τη Δονούσα. «Στη Δονούσα πρωτοπήγα το 2015 και έκτοτε επιστρέφω κάθε καλοκαίρι», λέει η Ελένη Φλώρου, νομική σύμβουλος σε θέματα τουρισμού και φιλοξενίας, γνωστή στον διαδικτυακό κόσμο ως eleniflor. «Νιώθω ευγνώμων που μπορώ να απολαμβάνω αυτό το γαλάζιο στην πατρίδα μου». Οι ακόλουθοί της γνωρίζουν την αγάπη της όχι μόνο για το γαλάζιο, αλλά και για τα ηλιοβασιλέματα στο Αιγαίο, τις ψαρόβαρκες στα γραφικά λιμανάκια, τις ηλικιωμένες στα σοκάκια των νησιών και τον ελληνικό καφέ.
Τη Δονούσα, όπως και τα υπόλοιπα νησιά, η Ελένη τα γνωρίζει κυριολεκτικά από την «καλή» και την «ανάποδη», καθώς τα επισκέπτεται όλο τον χρόνο με δύο διαφορετικές ιδιότητες: και ως δημιουργός ταξιδιωτικού περιεχομένου, αλλά και ως ενεργό μέλος της ΑΜΚΕ Σύμπλευση, που προσφέρει εθελοντικά εξειδικευμένες ιατρικές εξετάσεις και συναφείς ιατρικές υπηρεσίες σε κατοίκους νησιών του Αιγαίου από το 2014. Η Ελένη ασχολείται με την επικοινωνία της ομάδας ήδη από το 2019, και όχι μόνο· υποδέχεται τον κόσμο, κρατάει σημειώσεις για το ιατρικό ιστορικό, συζητάει με τους ασθενείς, εμψυχώνει τα παιδιά, επικοινωνεί με χορηγούς. «Οι γιατροί είναι η ραχοκοκαλιά της ομάδας και εκείνοι που ίδρυσαν τη Σύμπλευση· διαθέτουμε πλέον πάνω από είκοσι ειδικότητες», εξηγεί. Η Σύμπλευση διοργανώνει κάθε άνοιξη με φουσκωτά έναν δεκαήμερο διάπλου, κατά τον οποίο επισκέπτεται οκτώ νησιά, ενώ το φθινόπωρο μεταβαίνει με το πλοίο της γραμμής σε ένα ακόμα. «Πρόκειται για κάποιο μέρος που δεν μπορεί να συνδυαστεί με άλλα, όπως για παράδειγμα το Καστελλόριζο ή τα Ψαρά», διευκρινίζει λίγες ημέρες μετά την ολοκλήρωση του δωδέκατου Διάπλου. «Καθώς στα περισσότερα μέρη έχουμε βρεθεί πολλές φορές, έχει ήδη χτιστεί μια σχέση εμπιστοσύνης, ενώ τηρούμε και ιατρικό ιστορικό των ασθενών ψηφιακά, σε μια εφαρμογή που έχει δημιουργήσει εθελοντής μας», σημειώνει.
Η πιο εγκάρδια υποδοχή
«Καλώς ήρθατε σπίτι σας!», φωνάζει από τον ασύρματο ο δήμαρχος Σικίνου, Βασίλης Μαράκης, μόλις διακρίνει τον χαρακτηριστικό σχηματισμό στην αφρισμένη θάλασσα που μαρτυρά ότι οι «γιατροί με τα φουσκωτά» πλησιάζουν. «Έχουμε αναπτύξει με τη Σίκινο έναν ιδιαίτερο δεσμό· είμαστε άλλωστε όλοι επίτιμοι δημότες της». Η υποδοχή είναι ιδιαίτερα θερμή. «Ετοιμάζουν μπουφέδες, τα παιδιά μάς περιμένουν με δώρα και πανό για καλωσόρισμα, δημιουργείται ένα πολύ γλυκό κλίμα», διηγείται. «Ωστόσο, από τη στιγμή που αποβιβαζόμαστε στο εκάστοτε νησί, αρχίζει και η αντίστροφη μέτρηση».
Οι εθελοντές στήνουν ένα μίνι νοσοκομείο με επαρκή εξοπλισμό για διαγνωστικό έλεγχο, όπως υπερήχους, οι οδοντίατροι έδρες για να κάνουν καθαρισμούς. «Άλλοτε μας παραχωρούν τον χώρο του σχολείου και την αυλή του, άλλοτε τον χώρο του αγροτικού ιατρείου ή πολυϊατρείου. Ωστόσο, για τα ιατρεία όπου δεν υπάρχει ανάγκη ιδιωτικότητας αξιοποιούμε ακόμα και τη… φύση. Στην Ψέριμο, για παράδειγμα, οι οφθαλμίατροι εξετάζουν κάτω από τα δέντρα». Η συμβολή των μη ιατρών είναι καθοριστικής σημασίας. «Στη γυναικολογική εξέταση απαιτείται η παρουσία μιας γυναίκας στην αίθουσα, ο ακτινολόγος χρειάζεται βοηθό ώστε να συνταχθεί το κείμενο της γνωμάτευσης, ενώ είναι απαραίτητος και κάποιος στη γραμματεία και στην αναμονή των ενδιαφερομένων».
«Έχουμε αναπτύξει με τη Σίκινο έναν ιδιαίτερο δεσμό· είμαστε άλλωστε όλοι επίτιμοι δημότες της».
Τι είναι αυτό που της έχει κάνει τη μεγαλύτερη εντύπωση; «Με σόκαρε όταν συνειδητοποίησα ότι ένας νησιώτης, ακόμα και για την πιο απλή ιατρική πράξη όπως ένα κοινό σφράγισμα, θα πρέπει να μπει στο αεροπλάνο ή στο πλοίο για να φτάσει στον γιατρό και είναι έρμαιο του καιρού και των συγκοινωνιών». Η ομάδα, άλλωστε, είχε γίνει προ ετών μάρτυρας της αγωνίας των κατοίκων στο Αγαθονήσι λόγω της διακοπής της ακτοπλοϊκής τους σύνδεσης με την ηπειρωτική Ελλάδα.
Ανθρώπινες ιστορίες
Αυτό που αποζημιώνει τα μέλη της Σύμπλευσης για τις φουσκοθαλασσιές εν πλω και δη σε φουσκωτό, είναι η επαφή με τους νησιώτες και όσους σε πείσμα των δυσκολιών εξακολουθούν να ζουν στην άγονη γραμμή. «Στη Δονούσα, μια μαμά έφερε το παιδί της να εξεταστεί και ήταν η ίδια γυναίκα που σε προηγούμενη αποστολή στην Αμοργό, όπου ζει τον χειμώνα, είχε πληροφορηθεί κάνοντας υπέρηχο με τον γυναικολόγο μας ότι ήταν έγκυος», διηγείται η Ελένη. «Δηλαδή, μεταξύ των δύο συναντήσεών μας είχε μεσολαβήσει η γέννηση του παιδιού, το οποίο είχαμε μπροστά μας και μας χαμογελούσε· ήταν μια εμπειρία που με συγκίνησε βαθιά». Η Σύμπλευση φροντίζει και για το ευ ζην των νησιωτών. «Γνωρίζοντας πλέον τις υφιστάμενες ανάγκες, διαμεσολαβούμε σε οργανισμούς που προτίθενται να αναλάβουν έργα υποδομής, όπως ένα γήπεδο μπάσκετ, μια παιδική χαρά, τη διαπλάτυνση μιας μαρίνας ή τον ανεφοδιασμό των ιατρείων με αναλώσιμα. Παράλληλα, διοργανώνουμε εκπαιδευτικές και πολιτιστικές δράσεις, διότι, ακόμα και ένα παιδί να υπάρχει, όπως στους Αρκιούς, δικαιούται να κάνει έστω ένα μάθημα ρομποτικής».
