ΤΑΪΤΗ. Ενα έργο υποβρύχιας χαρτογράφησης πήρε πρόσφατα μια απροσδόκητη τροπή στα ανοικτά των ακτών της Ταϊτής, όπου εξερευνητές βαθέων υδάτων ανακάλυψαν έναν εκτεταμένο κοραλλιογενή ύφαλο που έμοιαζε με ένα στρώμα από τριαντάφυλλα.
Ο κοραλλιογενής ύφαλος φαίνεται να είναι σε μεγάλο βαθμό αλώβητος από την κλιματική αλλαγή. Με έκταση σχεδόν τρία χιλιόμετρα και σε βάθη από 30 έως 100 μέτρα, ο ύφαλος είναι εξαιρετικά καλοδιατηρημένος και είναι από τους μεγαλύτερους που έχουν βρεθεί ποτέ σε τέτοιο βάθος, σύμφωνα με όσους εμπλέκονται στο έργο χαρτογράφησης που χρηματοδοτείται από την UNESCO.
Ο Αλέξις Ρόζενφελντ, φωτογράφος από τη Μασσαλία της Γαλλίας, φωτογράφισε τον ύφαλο ως μέρος ενός προγράμματος εξερεύνησης βαθέων υδάτων που ονομάζεται 1 Ocean, σε συνεργασία με την UNESCO και ερευνητές από το γαλλικό εργαστήριο που ειδικεύεται στη μελέτη των οικοσυστημάτων κοραλλιογενών υφάλων CRIOBE, και το Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Eρευνας της Γαλλίας.
Ο ύφαλος βρίσκεται σε μια περιοχή του ωκεανού γνωστή ως μεσοπελαγική ζώνη, όπου τα φύκια από τα οποία εξαρτάται η επιβίωση των κοραλλιών μπορούν ακόμη να αναπτυχθούν, αλλά η διείσδυση του φωτός μειώνεται σημαντικά. Σε αντίθεση με τους κοραλλιογενείς υφάλους που βρίσκονται σε μικρότερα βάθη και συχνά έχουν σχήμα κλαδιών, και είναι πιο επιρρεπείς σε ζημιές από την άνοδο της θερμοκρασίας των ωκεανών, οι μεσοπελαγικοί ύφαλοι σχηματίζουν το σχήμα του τριαντάφυλλου για να αποκτήσουν μεγαλύτερη επιφάνεια και να λαμβάνουν περισσότερο φως.
Ο Ζουλιάν Μπαρμπιέρ, επικεφαλής του Τμήματος Θαλάσσιας Πολιτικής και Περιφερειακού Συντονισμού για τη Διακυβερνητική Ωκεανογραφική Επιτροπή της UNESCO, είπε ότι ενθουσιάστηκε από την έκταση των «ροδοπέταλων» που αποτυπώθηκαν στις φωτογραφίες του Ρόζενφελντ.
«Φτάνουν τόσο μακριά, όσο μπορεί να δει το μάτι μας. Όταν επέστρεψαν και έδειξαν τις φωτογραφίες, μείναμε πραγματικά έκπληκτοι από την ποιότητα του οικοσυστήματος εκεί». Ο Μπαρμπιέρ σημείωσε ότι η κλιματική αλλαγή αποτελεί σοβαρή απειλή για τους κοραλλιογενείς υφάλους, ιδίως εκείνους σε μικρότερα βάθη, όπως αυτοί που έχουν υποστεί ζημιές τα τελευταία χρόνια στον Νότιο Ειρηνικό λόγω της λεύκανσης. Ως μέρος αυτής της διαδικασίας, το κοράλλι χάνει το χρώμα του, καθώς πεθαίνουν οι μικροοργανισμοί που ζουν επάνω του και ο σκελετός του μένει εκτεθειμένος. «Αυτό μπορεί να καταστρέψει ή να επηρεάσει αρνητικά τον κοραλλιογενή ύφαλο».
Μόλις ο ύφαλος και τα θαλάσσια είδη που ζουν σε αυτόν γίνουν καλύτερα κατανοητά, όσοι συμμετέχουν στο έργο είπαν ότι θα επιδιώξουν να υιοθετήσουν μέτρα διατήρησης για την προστασία του οικοσυστήματος.
