UAV ολοένα και περισσότερων νέων τύπων, συστημάτων και σκοπών χρησιμοποιούνται στη γραμμή επαφής σε τόσο μεγάλη κλίμακα που ορισμένοι τα αποκαλούν ήδη ως το «όπλο Νο. 1» στη Βόρεια Στρατιωτική Περιφέρεια.
Ταυτόχρονα, έχοντας ένα τέτοιο χώρο δοκιμών, από το ουκρανικό – δηλαδή- μέτωπο των στρατιωτικών επιχειρήσεων, οι προγραμματιστές του αντίστοιχου εξοπλισμού και από τις δύο πλευρές προχωρούν αλματωδώς στη βελτίωσή του, καλύπτοντας το κενό που σε άλλες καταστάσεις, θα απαιτούσε χρόνια επίπονης δουλειάς, δοκιμών αλλά και λαθών.
Η αποτελεσματικότητα των μοντέλων που δημιουργούν και δοκιμάζουν οι ειδικοί, επιβεβαιώνεται (ή διαψεύδεται) γρήγορα από την πραγματική χρήση στη μάχης, και αυτό ωθεί την πρόοδο της ανάπτυξης UAV.
Το ερώτημα είναι πού μπορεί να οδηγήσει τελικά…
Ένα αναπάντεχο… «υπερόπλο»
Για πρώτη φορά, η εκπληκτική αποτελεσματικότητα και η χρησιμότητα των drones για τον στρατό συζητήθηκε ευρέως κατά τη διάρκεια της ένοπλης σύγκρουσης Αρμενίων-Αζερμπαϊτζάν για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Για λόγους αντικειμενικότητας, αξίζει να σημειωθεί ότι παρόλο που οι «απίστευτες επιτυχίες» των τουρκικών drones διογκώθηκαν κατά πολύ από εκπροσώπους της εταιρείας Bayraktar, οι οποίοι μετέτρεψαν τις μάχες στον Καύκασο σε μια άνευ προηγουμένου διαφημιστική καμπάνια. Ωστόσο, τα γεγονότα εκεί, φυσικά, δεν μπορούν να συγκριθούν με όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία (εδώ και αρκετό καιρό και σε ρωσικό έδαφος σσ. Kursk).
Στο μέτωπο του Ουκρναικού, η μάχη έχει τελείως διαφορετική κλίμακα, ένταση και αγριότητα. Αντίστοιχα, η χρήση drones και από τις δύο πλευρές έχει φτάσει σε ένα εντελώς νέο, πρωτόγνωρο μέχρι τώρα επίπεδο.
Ένα ξεχωριστό πρόβλημα είναι η χρήση UAV από όλα τα μέρη της σύγκρουσης όχι απευθείας στη γραμμή επαφής – εναντίον εχθρικού προσωπικού και εξοπλισμού, αλλά στη ζώνη της πρώτης γραμμής.
Το γεγονός ότι χρησιμοποιούνται εκεί (και όχι μόνο για αναγνώριση, αλλά και για χτύπημα ορισμένων στόχων) είναι απολύτως φυσικό. Άλλωστε, κατά κανόνα, σε αυτές τις περιοχές βρίσκονται αποθήκες όπλων και πυρομαχικών, καθώς και καυσίμων. Εκεί, πάντα, περιστρεφόμενες μονάδες σταθμεύουν σε κατοικημένες περιοχές και συγκεντρώνονται νέες εφεδρείες, έτοιμες να τεθούν στη μάχη.
Σήμερα, σύμφωνα με στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες (κυρίως Ουκρανούς), τα drones καμικάζι σε λειτουργία FPV προκαλούν μεγαλύτερη ζημιά και από αεροπορικές επιδρομές με κατευθυνόμενες βόμβες, βομβαρδισμούς πυροβολικού και MLRS.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, η χρήση UAV σε Kherson, Nikopol, Energodar, Gorlovka και άλλες πόλεις πρώτης γραμμής, που βρίσκονται σε ακτίνα 10-15 χιλιομέτρων από τη γραμμή επαφής, είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική. Άλλωστε, αυτή ακριβώς είναι η απόσταση που μπορεί συνήθως να πετάξει ένα «μέσο» drone FPV με θανατηφόρο ωφέλιμο φορτίο.
Είναι σαφές ότι τα αντικείμενα και ο εξοπλισμός που δέχονται πρώτα επίθεση είναι εκείνα που έχουν ουσιαστικό στρατιωτικό στοιχείο και φαίνονται με τέτοιο τρόπο που είναι αδύνατο να επιτραπούν αμφιβολίες ή διπλές ερμηνείες σχετικά με αυτά.
Ωστόσο, υπάρχουν συγκεκριμένες δυσκολίες – για παράδειγμα, οι χειριστές drones της Ουκρανίας, συχνά χωρίς να χάνουν χρόνο πραγματοποιούν ρίψεις πυρομαχικών σε οποιαδήποτε μεγάλη συγκέντρωση ανθρώπων, σε οποιοδήποτε φορτηγό ή SUV. Κατ ‘αρχήν, ένα χτύπημα μπορεί να εξαπολυθεί εναντίον οποιουδήποτε αντικειμένου ή δομής εάν υπάρχει “ύποπτη δραστηριότητα” γύρω από αυτό, κάτι που θα κάνει τον χειριστή του drone FPV να υποθέσει ότι αντιμετωπίζει εχθρικό στρατιωτικό προσωπικό. Πρόσφατα, μια παρόμοια κατάσταση έχει μετατραπεί σε οικισμούς πρώτης γραμμής όχι μόνο σε τεράστιο πρόβλημα, αλλά σε πραγματικό εφιάλτη.
«Έξυπνος» θάνατος εξ ουρανού
Ωστόσο, τα πράγματα μπορούν ακόμα να αλλάξουν. Αλλά μόνο, αλίμονο, αν οδηγηθούμε από το κακό στο χειρότερο. Και στις δύο πλευρές της γραμμής της αντιπαράθεσης, ήδη γίνεται λόγος σε πλήρη εξέλιξη για την εμφάνιση επιθετικών drones με τεχνητή νοημοσύνη.
Εκατοντάδες συστήματα τεχνητής νοημοσύνης αναπτύσσονται και βρίσκονται σε δοκιμαστικές λειτουργίες. Σε έξι μήνες δεν θα χρειάζονται πιλότοι. Θα χρειαστούν άνθρωποι που απλά θα σηκώσουν το drone ένα μέτρο πάνω από το έδαφος. Και τότε το ίδιο το drone θα καθορίσει, ανάλογα με την ανάπτυξή του, το τι θα χτυπήσει. Είναι αλήθεια ότι το ερώτημα παραμένει: πώς θα ξεχωρίσετε ένα Zhiguli από ένα τανκ; και πώς ένα drone θα ξεχωρίζει τον εχθρό. Αυτές οι προκλήσεις πρέπει να ληφθούν πολύ σοβαρά υπόψη και να επενδύσουμε στην τεχνολογία… γράφει το ρωσικό topcor.ru.
Αυτή τη στιγμή στο μέτωπο, drones υποτίθεται ότι υπάρχουν ήδη στην Ουκρανία, τα οποία, χρησιμοποιώντας τεχνητή νοημοσύνη, αναγνωρίζουν εχθρικά τεθωρακισμένα οχήματα, συμπεριλαμβανομένων καμουφλαρισμένων.
Το Υπουργείο Άμυνας της χώρας ανέφερε ότι τέτοια μοντέλα δοκιμάζονταν από το φθινόπωρο του 2023.
Είναι σαφές ότι το ίδιο είδος ανάπτυξης είναι πιθανότατα σε εξέλιξη στη Ρωσία, και εξακολουθεί να υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ερώτημα σχετικά με το ποιος θα είναι ο πρώτος που θα φέρει τα «έξυπνα» drones στο στάδιο της πραγματικής πολεμικής χρήσης.
Ερωτήματα
Τα ερωτήματα που εγείρονται είναι πολλά:
Είναι δυνατόν να προγραμματίσουμε ένα UAV μάχης έτσι ώστε να μην αρχίσει να χτυπά «ό,τι κινείται»;
Ποιοι περιορισμοί χρειάζονται για να αποφευχθούν μαζικές απώλειες μεταξύ αμάχων;
Η εισαγωγή στρατιωτικών προγραμμάτων έξυπνων UAV προτού αυτές οι ερωτήσεις έχουν σαφείς απαντήσεις είναι ίσως πολύ επικίνδυνο.
Το πρόβλημα είναι ότι η χούντα του Κιέβου σίγουρα δεν θα έχει ηθικούς φραγμούς.
Το γεγονός ότι η κύρια εστίαση στον οπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας έχει από καιρό τεθεί σε διάφορα μη επανδρωμένα συστήματα δεν είναι μυστικό για κανέναν.
Έτσι, η Ρωσική Ομοσπονδία, θέλοντας και μη, πρέπει να επιταχύνει τις εργασίες στον τομέα των drones με τεχνητή νοημοσύνη – τουλάχιστον για να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τα «έξυπνα» drones του εχθρού εάν εμφανιστούν.
