Με αφορμή δημοσίευμα της «ΕΦΣΥΝ» στις 21 Ιουνίου 2024 με τίτλο «Έγινε στέλεχος σε επιχείρηση που ως λιμενάρχης ήλεγχε» λάβαμε και αναδημοσιεύουμε το ακόλουθο σχόλιο αναγνώστη μας τα στοιχεία του οποίου είναι στη διάθεσή μας:
«Η εργατική νομοθεσία επιτρέπει την παράλληλη απασχόληση ενός μισθωτού του ιδιωτικού τομέα σε περισσότερους εργοδότες.
Την παράλληλη απασχόληση σε ιδιώτες η ισχύουσα νομοθεσία μισθωτών του Δημοσίου την απαγορεύει. Την επιτρέπει μόνο κατ’ εξαίρεση, υπό τον όρο χορήγησης άδειας και εφόσον αυτή θα συμβιβάζεται με τα καθήκοντα της θέσης τους και δεν θα παρεμποδίζει την ομαλή εκτέλεση της υπηρεσίας τους. Η ισχύουσα νομοθεσία στο ρυθμιστικό πεδίο της περιλαμβάνει και το ελεύθερο επάγγελμα.
Σε κάθε περίπτωση, το ιδιωτικό έργο ή η εργασία ή το ελεύθερο επάγγελμα θα πρέπει να συμβιβάζεται με τα καθήκοντα της θέσης του υπαλλήλου, θα πρέπει δηλαδή να μη συγκρούεται το ιδιωτικό συμφέρον του υπαλλήλου με το συμφέρον της υπηρεσίας του.
Έρχεται, όμως, κάποτε η μέρα που ο δημόσιος υπάλληλος απολύεται (αποστρατεύεται ή συνταξιοδοτείται). Απελευθερώνεται, άραγε ποτέ, από τα προαναφερθέντα κωλύματα, ασυμβίβαστα, προϋποθέσεις και αδειοδοτήσεις;
Εξακολουθεί ο απόστρατος να δεσμεύεται από το ασυμβίβαστο της τρέχουσας εργασίας του με τα καθήκοντα της προηγούμενης εργασίας του;
Μπορεί η αναζήτηση ιδιωτικού συμφέροντος ενός απόστρατου να συγκρουσθεί με το καθήκον των εν ενεργεία συναδέλφων του;
Η απάντηση είναι, μάλλον καταφατική…γι’ αυτό, άλλωστε, θεσπίστηκαν και ισχύουν διάφορες δικλίδες ασφάλειας για λόγους διαφάνειας και ακεραιότητας.
Όμως, με ποιους τρόπους οι απόστρατοι Λιμενικοί αναζητούν το ιδιωτικό τους συμφέρον;
Παλιότερα, είδαμε απόστρατους Λιμενικούς να αναζητούν το ιδιωτικό τους συμφέρον ως διαμεσολαβητές πολιτών έναντι Υπηρεσιών ΥΝΑΝΠ και ΛΣ. Με τη χρήση της πληροφορικής και της αδιαμεσολάβητης επικοινωνίας των πολιτών με τις Υπηρεσίες, η αξιοποίηση κτηθείσας εμπειρίας και η άσκηση υπηρεσιακής επιρροής για προσπορισμό ιδιωτικού συμφέροντος έγινε περιζήτητη από σχολές χειριστών ταχυπλόων.
Επίσης, περιζήτητοι από εφοπλιστικές εταιρείες, ενώσεις, οργανισμούς, νηογνώμονες, ανοικτά νηολόγια, λιμενικές εγκαταστάσεις, προμηθευτές εξοπλισμού και μέσων ήταν οι απόστρατοι Λιμενικοί, όχι τόσο για τις ειδικές γνώσεις τους, αλλά, κυρίως, για τη δικτύωσή τους στο Λιμενικό, ναυτιλιακό και παραναυτιλιακό «οικοσύστημα».
Προφανώς, η τελευταία ήταν αυτή που «μέτρησε» για την πρόσληψη του απόστρατου του δημοσιεύματος της εφημερίδας «ΕΦΣΥΝ».
Μέρος του παραπάνω «οικοσυστήματος» είναι και οι απόστρατοι Λιμενικοί. Είναι παράλογο κάποιοι να απαιτούν την πλήρη αποκοπή τους από το εν λόγω «οικοσύστημα», άμα τη αποστρατεία τους.
Αν κάποιοι νομίζουν ότι οι ισχύουσες δικλίδες διαφάνειας (Δηλώσεις Περιουσιακής Κατάστασης και Δηλώσεις Οικονομικών Συμφερόντων) δεν αποτελούν για τους απόστρατους επαρκή εχέγγυα για τη διαφάνεια και την αποφυγή σύγκρουσης καθηκόντων, ας προτείνουν την ενίσχυσή τους. Οι απόστρατοι Λιμενικοί δεν είναι λιγότερο τίμιοι από τους υπόλοιπους συνταξιούχους του Δημοσίου.
Εφόσον λοιπόν (όπως η γυναίκα του Καίσαρα) είναι τίμιοι και φαίνονται τίμιοι, με βάση τα δηλωνόμενά τους στις διάφορες υποβαλλόμενες δηλώσεις τους, και εφόσον η τεχνογνωσία τους και η δικτύωσή τους χρησιμοποιείται με θεμιτό και νομότυπο τρόπο, τότε είναι εξίσου ηθική και θεμιτή η επιδίωξη του ιδιωτικού συμφέροντός τους.
Οτιδήποτε άλλο, εξυπηρετεί ανέξοδες σπέκουλες, που γίνονται εις βάρος των επί δεκαετίες τίμια εργασθέντων δημόσιων λειτουργών.
Δικαιούνται κι οι απόστρατοι (όσοι έχουν το κουράγιο) να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους και στον ιδιωτικό τομέα…χωρίς να φοβούνται τον ίσκιο τους ή να αισθάνονται «δακτυλοδεικτούμενοι», επειδή αναζητούν ένα τίμιο πρόσθετο εισόδημα, αξιοποιώντας τις γνώσεις και τις γνωριμίες τους…»
