Είναι να απορεί κανείς με την ταχύτητα που αλλάζουν τα «συνδικαλιστικά ιδανικά» ανάλογα με το ποιος κρατάει το τιμόνι του Υπουργείου.
Όταν επί ΣΥΡΙΖΑ θεσμοθετήθηκε η εισαγωγή στο Λιμενικό Σώμα αποκλειστικά μέσω Πανελλαδικών Εξετάσεων, οι ίδιοι άνθρωποι μιλούσαν για μια «ιστορική δικαίωση», για το τέλος της ρουσφετολογικής μοριοδότησης και για την οριστική αναβάθμιση του Σώματος μέσω της αδιαμφισβήτητης αξιοκρατίας των Πανελληνίων.
Ήταν η εποχή που η μοριοδότηση θεωρούνταν «αναχρονιστική» και «διάτρητη».
Σήμερα, Ιούνιο του 2026, το τροπάριο άλλαξε.
Τώρα που το σύστημα των Πανελλαδικών απέτυχε παταγωδώς να καλύψει τα τεράστια οργανικά κενά (αφού οι 100 εισακτέοι τον χρόνο μοιάζουν με σταγόνα στον ωκεανό των παραιτήσεων), οι ομοσπονδίες θυμήθηκαν να χειροκροτήσουν την «έκτακτη» επιστροφή των προσλήψεων με μοριοδότηση.
Μάλιστα, παραδέχονται κυνικά ότι η διαδικασία αυτή αποτελεί απλώς μια «πρόσκαιρη διέξοδο».
Τα εύλογα ερωτήματα που γεννώνται:
Πότε έλεγαν την αλήθεια; Τότε που ξόρκιζαν τις προσλήψεις εκτός Πανελλαδικών ως ρουσφετολογικές, ή τώρα που τις καλωσορίζουν ως «σωτήριες»;
Η «αξιοκρατία» έχει ημερομηνία λήξης;
Αν οι Πανελλαδικές ήταν το ιδανικό σύστημα, γιατί φτάσαμε στο σημείο το Σώμα να «αιμορραγεί» από προσωπικό και να χρειάζονται fast-track τετράμηνες σχολές για να βγει η χρονιά; Στελέχη δύο ταχυτήτων;
Δημιουργείται μια ακόμη ανισότητα στις τάξεις του Λιμενικού και δη μεταξύ των Λ/Φ που προέρχονται από της διετούς φοίτησης σχολές του ΛΣ και αυτούς που θα προσληφθούν με την νέα διάταξη και θα φοιτήσουν στις σχολές μόλις για τέσσερίς μήνες.
Πανηγυρίζουν οι εκπρόσωποι για τη θέσπιση αυτής της ανισότητας;
Τους ενδιαφέρει η συνοχή και η δίκαιη αντιμετώπιση του προσωπικού;
Ή τους ενδιαφέρουν μόνο, οι προεκλογικές επιδιώξεις του Υπουργού Ναυτιλίας;
Συμπέρασμα
Η αλήθεια είναι μία: Οι ομοσπονδίες σπάνια διοικούν με βάση ένα μακροπρόθεσμο, στρατηγικό πλάνο. Αντίθετα, λειτουργούν ως κυματοθραύστες της εκάστοτε κυβερνητικής αποτυχίας.
Όταν το σύστημα των Πανελληνίων στέρεψε από προσωπικό, αντί να καταγγείλουν την έλλειψη σχεδιασμού για την ίδρυση της Ακαδημίας στον Σκαραμαγκά (που ακόμα βρίσκεται στα χαρτιά), προτιμούν να «λιβανίζουν» την πολιτική ηγεσία για τα 420 «μπαλώματα».
Όπως φαίνεται, η συνδικαλιστική αλήθεια είναι σαν τη θάλασσα: τα κύματα της αλλάζουν κατεύθυνση ανάλογα με το πού φυσάει ο άνεμος.
