Μακεδονικό: Τα πέντε λάθη της ελληνικής διπλωματίας

ΕΙΝΑΙ καθολικά αποδεκτό ότι το ζήτη­μα της ονομασίας των Σκοπίων αποτε­λεί ύψιστο θέμα εθνικής πολιτικής, το οποίο κινητοποιεί τη συντριπτική πλει­ονότητα του ελληνικού λαού! Το μακεδονικό ζήτημα έχει τις ρί­ζες του στον 19ο αιώνα, όταν οι σλαβικές ομάδες, οι οποίες είχαν μετακινηθεί ομαδικά κατά τη βυζαντινή και οθωμα­νική περίοδο στον χώρο της Μακεδο­νίας, για να αποκτήσουν «ρίζες παλαιότερες» των αυτοχθόνων Ελλήνων στην περιοχή, εκμεταλλευόμενοι και το ότι είναι ορθόδοξοι, συνεπώς δεν διακρίνονται όπως οι Οθωμανοί της χριστια­νικής παράδοσης της περιοχής που υπάρχει από την εποχή του Αποστό­λου Παύλου, ισχυρίστηκαν ψευδώς (οι Σλάβοι) πως είναι «αυτόχθονες εθνι­κά Μακεδόνες! Το θέμα γιγαντώθη­κε όταν ο Τίτο δημιούργησε το κρατί­διο των Σκοπίων και το μετονόμασε αυ­θαίρετα από Βαρντάσκα σε Ομόσπον­δη Δημοκρατία της Μακεδονίας! θα πρέπει να σταθούμε στην προκειμένη περίπτωση στα διαχρονικά (ηθελημέ­να;) διπλωματικά λάθη των ελληνικών κυβερνήσεων! Μερικά από αυτά είναι τα ακόλουθα: 1) Δεχόμαστε αφελώς την ύπαρξη τριχοτομημένης Μακεδονίας: μία σκο­πιανή, μία βουλγαρική και μία ελληνι­κή! Μέγα λάθος η αποδοχή αυτή, γιατί η Μακεδονία αυτή αποτελεί τη ρωμα­ϊκή επαρχία της Μακεδονίας, η οποία περιελάμβανε μία ευρύτερη περιοχή, ακόμα και τη Θράκη! Δεχόμαστε δη­λαδή ως Μακεδονία κάτι που όρισε ένας κατακτητής! Η Ελλάδα οφείλει να ομιλεί μόνο για την αρχαία Μακε­δονία, της οποίας το ιστορικό και γεω­πολιτικό brand name διακυβεύεται! Τα Σκόπια ουδέποτε αποτέλεσαν τμήμα της αρχαίας Μακεδονίας και γι’ αυ­τό άλλωστε δεν υπάρχει κανένα αρχαίο μνημείο στο γειτονικό κρατίδιο, συνε­πώς υπάρχει μόνο μία Μακεδονία, η αρχαία, και αυτή ανήκει εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα! 2) Μιλάμε για αλυτρωτισμό. Επί­σης μεγάλο σφάλμα η χρήση του όρου αυτού. Δεν πρόκειται για αλυτρωτισμό αλλά για επεκτατισμό! Οι Σκοπιανοί ισχυρίζονται ότι είναι αρχαίοι Μακε­δόνες και πως οι Έλληνες τους έδιωξαν το 1912! Ισχυρίζονται ότι οι τάφοι της Αμφίπολης, της Βεργίνας, μνημεία και εδάφη τους είναι μακεδονικά, άρα δικά τους… Με το να μιλάμε για αλυτρωτισμό είναι σαν να δεχόμαστε ότι πατρί­δα τους είναι η Πέλλα, η Βεργίνα και η Αμφίπολη και θέλουν να τις ελευθε­ρώσουν. Στην πραγματικότητα, ποτέ δεν ήταν δικά τους και ουδεμία σχέση έχουν με τη μακεδονική Ιστορία, πλην της νομαδικής εγκατάστασης μερικών από αυτούς τους Σλάβους νοτιότερα κατά τη βυζαντινή και την οθωμανική περίοδο! 3) Δεν αξιοποιούμε την ύπαρξη του φασιστικού ακραίου κόμματος VMRO του φασίστα Γκρούεφσκι και τους επε­κτατικούς χάρτες του ως τον Όλυμπο, ώστε να τονίσουμε ότι η άρνησή μας να τους αναγνωρίσουμε είναι ζήτημα εθνι­κής ασφάλειας! Το αστείο επιχείρημα ότι έχουν αναγνωριστεί από 130 χώρες είναι έωλο… Ως νομικός μπορώ να δια­βεβαιώσω ότι όσο ο άμεσα ενδιαφερό­μενος Έλληνας ως γνήσιος κληρονόμος της Μακεδονίας δεν τους αναγνω­ρίζει δεν υπάρχει θέμα ύπαρξής τους… και γι’ αυτό άλλωστε επιδιώκουν αυτήν την αναγνώριση! Καμία αναγνώριση δεν έχει σημασία για εκείνους από το Περού ή τους Εσκιμώους, εάν δεν έχει την επικύρωση της Ελλάδας! 4) Εστιάζαμε αφελώς στην ύπαρ­ξη αγαλμάτων του Μ. Αλεξάνδρου, του Αστέρα της Βεργίνας, της ονομα­σίας του αεροδρομίου κλπ., συμβόλων τα οποία οι Σκοπιανοί χρησιμοποιούν σαν ανατολίτικο παζάρι για να κερδίσουν το όνομα… Η Ελλάδα πρέπει να εστιάσει μόνο στο όνομα. Το όνομα και μόνο ως Μακεδονία αποτελεί πηγή αμφισβήτησης… για εμάς και την Ιστο­ρία μας! Αντίθετα, μία Δημοκρατία της Vardaska με 1.000 αγάλματα του Μ. Αλεξάνδρου δεν αποτελεί κίνδυνο αλλά μάλλον καλό κάνει στην πατρί­δα μας, ως πολιτιστική της επιρροή στη Vardaska! Συνεπώς το όνομα «Μακεδονία» ως ιστορικό, εμπορικό και γεω­πολιτικό brand name είναι το πρόβλη­μα και όχι τα αγάλματα! 5) Η Ελλάδα, έστω ως μέσο πίε­σης, δεν προτείνει την τριχοτόμηση των Σκοπίων σε ελληνικό κομμάτι (Μονα­στήρι), βουλγαρικό και αλβανικό. Έτσι, με τη διάσπαση στα τρία κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ η περιοχή εντάσσεται αυ­τόματα στην Ατλαντική Συμμαχία! Το αστείο επιχείρημα της Μεγάλης Βουλ­γαρίας και Αλβανίας δεν είναι σοβαρό, αφού de facto αυτά τα κράτη ελέγχουν τις αντίστοιχες περιοχές, ενώ, αν μεγαλώσουν τα γειτονικά κράτη με λίγα χω­ριά ακόμα, δεν αλλάζει κάτι σημαντικά στην περιοχή εφόσον μεγαλώνει πα­ράλληλα και η Ελλάδα! Ούτε φυσικά η διείσδυση της Τουρκίας ως επιχείρη­μα υφίσταται ως θέμα, αφού ο Γκρούεφσκι είναι οπαδός του πανσλαβισμού και πιστός του Πούτιν. Ο επεκτατισμός και ο φασισμός του Γκρούεφσκι κρύβο­νται πίσω από τα χαμόγελα του ύπου­λου Ζάεφ. Άλλο ένα επιχείρημα που κατά συνέπεια δεν αξιοποιήσαμε είναι η κάθοδος των Ρώσων μέσω της σλαβι­κής επιρροής! θα πρέπει η Ελλάδα να αποκτήσει επιτέλους εθνική εξωτερι­κή πολιτική, αδέσμευτη από τα θελήματα του γερμανικού ή όποιου ξένου παράγοντα… Όποια ελληνική κυβέρνηση εκλέγεται για να υπερασπίζεται τα ελληνικά συμφέροντα… και όχι τα ευρωπαϊκά, του ΟΗΕ ή της Παγκόσμι­ας Ειρήνης! Διορίζεται από τον ελληνι­κό λαό και μόνο από εκείνον οφείλει να παίρνει εντολές! ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Σ. ΒΑΛΛΙΑΝΑΤΟΣ Δικηγόρος – Πρόεδρος Κεφαλληνιακής Αδελφότητας Αθηνών (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-12/08/2018)