Στη «δύνη» των τελών βρίσκεται όπως όλα δείχνουν για το τρέχον έτος το παγκόσμιο εμπόριο. Οι συζητήσεις για την επιβολή λιμενικών τελών σε πλοία που κατασκευάστηκαν στις ΗΠΑ δεν έχουν τελεσιδικήσει καθώς αναμένεται η τελική απόφαση επί της προτάσεως του Εμπορικού Αντιπροσώπου που είδε το φως της δημοσιότητας.
Αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση η επέκταση του Συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EU ETS) ώστε να συμπεριλάβει τη ναυτιλιακή βιομηχανία έχει εισαγάγει σημαντικά οικονομικά και επιχειρησιακά εμπόδια για όλους τους πλοιοκτήτες που ταξιδεύουν προς ή μέσω λιμένων της ΕΕ. Οι πλοιοκτήτες πρέπει τώρα να αγοράζουν δικαιώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανεξάρτητα από την εθνικότητα του πλοίου.
Τα δικαιώματα εκπομπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αγορακεντρικά μέσα και πρέπει να αγοράζονται μέσω ενός από τα ρυθμιζόμενα χρηματιστήρια άνθρακα. Οι τιμές των δικαιωμάτων εκπομπής παρουσιάζουν διακυμάνσεις όπως και άλλα είδη τίτλων και είναι εξαιρετικά ευμετάβλητες από την έναρξή τους. Οι αναλυτές της αγοράς προβλέπουν ότι οι τιμές θα αυξηθούν δραματικά τα επόμενα πέντε χρόνια.
Η πρώτη προθεσμία για τη συμμόρφωση με αυτή τη νέα υποχρέωση είναι ο Σεπτέμβριος του 2025, πράγμα που σημαίνει ότι οι ναυτιλιακές εταιρείες έχουν μόλις 6 επιπλέον μήνες για να υπολογίσουν και να αγοράσουν τα απαιτούμενα δικαιώματα για να καλύψουν τις εκπομπές τους το 2024, προκειμένου να συμμορφωθούν και να αποφύγουν κυρώσεις.
Το EU ETS έχει σχεδιαστεί για να αυξήσει τις τιμές των ανθρακούχων εκπομπών με την πάροδο του χρόνου, καθιστώντας τη συμμόρφωση αυξανόμενη οικονομική επιβάρυνση για τους πλοιοκτήτες. Επιπλέον, οι διακυμάνσεις των τιμών προσθέτουν πολυπλοκότητα στη διαχείριση του κόστους.
Με το αυξανόμενο κόστος και τους ρυθμιστικούς κινδύνους, οι πλοιοκτήτες πρέπει να αναζητήσουν τρόπους βελτιστοποίησης της στρατηγικής εκπομπών τους. Οι εταιρείες που αποτυγχάνουν να προσαρμοστούν κινδυνεύουν να μείνουν πίσω από τους ανταγωνιστές που διαχειρίζονται προληπτικά τη συμμόρφωση.
Αλλά τα τέλη είναι τέλη, είτε με το “κάλυμμα” για την αναζωογόνηση της αμερικανικής ναυπηγικής βιομηχανίας, είτε με το περιβαλλοντικό όπως στην περίπτωση της ΕΕ. Αλλά το συμπέρασμα στο οποίο όλες οι αναλύσεις συμφωνούν είναι ότι το παγκόσμιο εμπόριο βρίσκεται στην «δύνη» των τελών σε ένα οικονομικό πόλεμο όπου επίσης οι πάντες συμφωνούν ότι στην τελική η παράπλευρη απώλεια είναι ο τελικός καταναλωτής. Ο οποίος θα κληθεί να πληρώσει τις επιπρόσθετες χρεώσεις αφού αυτές κατά παράδοση μετακυλιόνται σε αυτόν.
του Γιάννη Λαζάρου από theseanation.com
