ΜΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ενδιαφέρουσα πρόταση έβαλε στο τραπέζι της Ναυτιλιακής Λέσχης ο πρώην επίτροπος στην Ε.Ε. Δημήτρης Αβραμόπουλος.
Ο πολύπειρος πολιτικός (διετέλεσε διπλωμάτης, δήμαρχος Αθηναίων, υπουργός και σήμερα είναι βουλευτής) εξέφρασε την άποψη ότι η Κομισιόν θα πρέπει -επιτέλους- να ορίσει επίτροπο με μοναδικό αντικείμενο την ευρωπαϊκή ναυτιλία.
Καλοδεχούμενη και -κυρίως- λογική η πρόταση, ιδίως αν τη συνδυάσουμε με κάτι το οποίο ανέφερε στην ομιλία του ο κ. Αβραμόπουλος.
Διερωτήθη ο ομιλητής για το «εάν και κατά πόσον η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αντιληφθεί τη σημασία της ναυτιλίας». Πολύ σωστά έχει την απορία του ο πρώηνυπουργός.
Αλλά -άποψή μας- θα έπρεπε προηγουμένως να έχει αναρωτηθεί για το «εάν και κατά πόσον έχει αντιληφθεί η Ελλάδα τη σημασία της ναυτιλίας της»!
Και δεν χρειάζονται πολλά πολλά για να αντιληφθούμε τι ακριβώς έχει συμβεί όλα αυτά τα χρόνια σ’ αυτή τη χώρα σχετικά με τη ναυτιλία της. Αρκεί να δούμε μία και μόνο εικόνα. Από τα πέντε χιλιάδες και περισσότερα πλοία ελληνικών συμφερόντων (τα λέμε και «ελληνόκτητα») ούτε τα χίλια δεν είναι γραμμένα στα ελληνικά νηολόγια!
Τι συμβαίνει; Δεν είναι οι εφοπλιστές «πατριώτες»; Τους αρέσει να λένε ότι είναι «πολίτες του κόσμου»; Δεν τους αρέσει η Ελλάδα; Κι αν δεν τους αρέσει, γιατί έχουν όλοι εδώ τα γραφεία τους και γιατί είναι και παραμένουν Έλληνες πολίτες; Μήπως είναι «ξιπασμένοι»;
Φυσικά, δεν συμβαίνει τίποτε απ’ όλα αυτά. Απλώς, η Ελλάδα δεν έχει ακόμη αντιληφθεί ποια είναι η δύναμη της δικής της ναυτιλίας και δεν έχει καθίσει κάτω να σκεφθεί σοβαρά πώς θα φέρει τα ελληνόκτητα βαπόρια στα ελληνικά νηολόγια!
Κι αφού μπήκαμε στο θέμα, ας θυμηθούμε μια από τις χαρακτηριστικές «ατάκες» του Γιώργου Προκοπίου, στο Συνέδριο της «Ναυτεμπορικής». Είπε, λοιπόν, ο Γ. Προκοπίου: «Για όσα έκανα στη Μάλτα, η χώρα αυτή με τίμησε. Στην Ελλάδα, όπου έκανα ακριβώς τα ίδια, μου έστειλαν το ΣΔΟΕ!».
Εντάξει, δεν είπαμε να αποκλειστεί ο οικονομικός έλεγχος από τις ναυτιλιακές επιχειρήσεις. Ούτε ο Γ. Προκοπίου τα είπε αυτά για να υποδείξει ότι πρέπει να υπάρχει «ασυλία» προς τη ναυτιλία από πλευράς ελληνικού κράτους. Ήθελε, όμως, να δείξει το πόσο διαφορετικά
φέρονται στη ναυτιλία οι χώρες των οποίων τις σημαίες προτιμούν οι Έλληνες εφοπλιστές.
Και είναι περίεργο το ότι τα τελευταία χρόνια πολλοί συμπατριώτες μας επιχειρηματίες της θάλασσας προτιμούν την Κύπρο από την Ελλάδα για την εγγραφή των πλοίων τους στα εθνικά νηολόγια.
Γιατί άραγε; Και πώς είναι δυνατόν εμείς να έχουμε υπουργό Ναυτιλίας Έλληνα της Κύπρου, αλλά να μην μπορούμε να αποκτήσουμε την ευελιξία των Κυπρίων στον συγκεκριμένο τομέα; Όλα δείχνουν ότι «κάτι δεν πάει καλά».
Και καλύτερο θα ήταν, αντί να απορούμε που η Ε.Ε. δεν έχει ακόμη ορίσει επίτροπο Ναυτιλίας (κι αν ορίσει θα βάλει κανέναν «σκιτζή» από μη ναυτική χώρα) , να συνειδητοποιήσουμε ότι οι περισσότεροι από τους «χαρτογιακάδες» των Βρυξελλών βλέπουν τη ναυτιλία μας με «μισό μάτι» .
Αυτή είναι η πραγματικότητα, όσο δυσάρεστη κι αν είναι τελικά.
