Ο Πούτιν θα πολεμά μέχρι να γυρίσει ο Τραμπ;

Του Μιχάλη Ψύλου
[email protected] 

Μετά από σχεδόν δύο μήνες πολέμου στην Ουκρανία, δεν διαφαίνεται ένα ορατό τέλος. Ούτε η επιτιθέμενη Ρωσία, ούτε η αμυνόμενη Ουκρανία, μπορούν να μιλήσουν για νίκη:

-Η Ρωσία είναι αδύνατον  πλέον να επιτύχει τον αρχικό, κύριο πολιτικό της στόχο: τον έλεγχο της Ουκρανίας. Κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία, ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν πολύ θα ήθελε να γιορτάσει μια πιθανή νίκη στις 9 Μαίου-στην παραδοσιακή στρατιωτική παρέλαση στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας με αφορμή την ήττα της Ναζιστικής Γερμανίας στον Β` Παγκόσμιο πόλεμο. Αλλά, παρά τη σφοδρή ρωσική επίθεση στην ανατολική Ουκρανία, με κάπου 80 τάγματα, 80.000 στρατιώτες και 20.000 μισθοφόρους από τη Συρία και την Τσετσενία-όπως υποστηρίζουν οι δυτικές υπηρεσίες- η ολοκληρωτική κατάληψη του Ντονμπάς δεν φαίνεται στον ορίζοντα.

-Η Ουκρανία, από την άλλη πλευρά, πληρώνει με αίμα αυτόν τον τρομερό πόλεμο. Μια συμφωνία με τον διάβολο μπορεί να εκληφθεί ως χειρότερη από τη μη συμφωνία. Αλλά δεν είναι σε θέση να εκδιώξει πλήρως τις ρωσικές δυνάμεις από το έδαφός της. Η Παγκόσμια Τράπεζα εκτίμησε επίσης τις απώλειες του ΑΕΠ της Ουκρανίας το 2022, στο 45%.

Αν και οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους εργάζονται για μια γρήγορη νίκη της Ουκρανίας, οι πολιτικοί στη Δύση ετοιμάζονται για έναν παρατεταμένο πόλεμο.  Η Δυτική στρατιωτική βοήθεια στο Κίεβο και οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας, δεν φαίνεται να μπορούν να επηρεάσουν – άμεσα τουλάχιστον – την πορεία του πολέμου.

Υπάρχει βέβαια και η ελπίδα των διαπραγματεύσεων. Αλλά ουδεμία πλευρά φαίνεται να είναι κάνει ουσιαστικές παραχωρήσεις ή συμβιβασμούς.

Η Μόσχα θεωρεί ότι ο χρόνος κυλάει προς το μέρος της. Η παράταση των εχθροπραξιών καταστρέφει όλο και περισσότερο την Ουκρανία. Ο Πούτιν αντίθετα, ξέρει ότι ο ρωσικός λαός είναι μαθημένος στις στερήσεις. Οι κυρώσεις θα πλήξουν οπωσδήποτε τη ρωσική οικονομία, αλλά και ένας μακροχρόνιος πόλεμος θα έχει τεράστιες επιπτώσεις και στην παγκόσμια οικονομία. Η Ουκρανία διατρέχει επίσης τον κίνδυνο να απωλέσει σταδιακά τη στήριξη από τις δυτικές κοινωνίες, που είναι συνηθισμένες στις ανέσεις ενός παγκοσμιοποιημένου κόσμου σε καιρό ειρήνης.

Αν και η εισβολή μπορεί να αποδειχτεί ένα στρατηγικό λάθος για τον Πούτιν, ο Ρώσος πρόεδρος δεν πρόκειται να το παραδεχτεί. Ξεκινώντας έναν πόλεμο για να αποτρέψει την περικύκλωση της Ρωσίας από το ΝΑΤΟ, το μόνο που πέτυχε ήταν να ενισχύσει τη Βορειοατλαντική Συμμαχία. Φέρνοντας πιο κοντά στο ΝΑΤΟ τις παραδοσιακά ουδέτερες Φινλανδία και Σουηδία.

Τι μπορεί να περιμένει λοιπόν ο Πούτιν; Μήπως την επιστροφή στον Λευκό Οίκο του φίλου του, Ντόναλντ Τραμπ σε δύο χρόνια; Και μέχρι τότε; Πόλεμος;

Share:

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Θαλάσσιος υβριδικός πόλεμος στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο: Η απειλή και τα αντίμετρα της ελληνικής αποτροπής

Ο Θαλάσσιος Υβριδικός Πόλεμος (Maritime Hybrid Warfare – MHW) αναγνωρίζεται από το ΝΑΤΟ ως η νέα παγκόσμια ανερχόμενη απειλή, με την Ελλάδα να τον υφίσταται ήδη από την Τουρκία, η οποία, καθώς εξελίσσεται σε «ανεξέλεγκτο κράτος», μπορεί να εφαρμόσει τις

Τιμητική βράβευση της ΣΥΝ-ΕΝΩΣΙΣ από τη Λέσχη Αξιωματικών Λιμενικού Σώματος

Δηλώσεις  της κα. Μελίνας Τραυλού  κατά τη διάρκεια τιμητικής βράβευσης της ΣΥΝ-ΕΝΩΣΙΣ από τη Λέσχη Αξιωματικών Λιμενικού Σώματος, «Για την ελληνική ναυτιλιακή μας οικογένεια, αποτελεί εθνικό καθήκον να ανταποκρινόμαστε στις ανάγκες του Λιμενικού Σώματος. Να προσφέρουμε στο εξαίρετο ανθρώπινο δυναμικό

Παναγιωτόπουλος: Αφήστε τις Ένοπλες Δυνάμεις έξω από την πολιτική αντιπαράθεση – Τι είπε για Α/ΓΕΕΘΑ και προσωπικό ΕΔ

Να αφήσει τις Ένοπλες Δυνάμεις έξω από την πολιτική αντιπαράθεση κάλεσε τον ΣΥΡΙΖΑ ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Παναγιωτόπουλος, που ανέβηκε στο βήμα της ολομέλειας κατά τη συζήτηση της πρότασης δυσπιστίας. Ο κ. Παναγιωτόπουλος μίλησε και για τις σχέσεις του με τον αρχηγό

Η ΛΑΡΚΟ και οι φορολογούμενοι

Η ΛΑΡΚΟ είναι εταιρεία παραγωγής σιδηρονικελίου με ένα μεταλλουργικό εργοστάσιο στη Λάρυμνα Φθιώτιδας και ορυχεία στις περιοχές της Εύβοιας, του Νέου Κόκκινου Βοιωτίας, την Καστοριά και τα Σέρβια Κοζάνης.  Από το 1963 έως το 1982 λειτούργησε ως ιδιωτική επιχείρηση.  Αλλά