Η εταιρεία Saildrone με έδρα την Καλιφόρνια γνωστοποίησε ότι το ρομποτικό σκάφος Voyager έγινε το πρώτο μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που πληροί τα πρότυπα ελαφρού ναυτικού σκάφους του Αμερικανικού Γραφείου Ναυτιλίας.
Το Voyager έλαβε ταξινόμηση σύμφωνα με πρότυπα του πολεμικού πλοίου, πράγμα που σημαίνει ότι «υπερέβαινε τις ίδιες απαιτήσεις ασφάλειας, αξιοπιστίας και πλευστότητας με τα ελαφρά σκάφη του πολεμικού ναυτικού», δήλωσε σε συνέντευξή του ο διευθύνων σύμβουλος της Saildrone, Richard Jenkins.
Ο Αμερικανικός Νηογνώμονας ABS ταξινομεί τα ελαφρά πολεμικά πλοία – μαζί με περιπολικά και ταχύπλοα ναυτικά πλοία – ως πλοία που δραστηριοποιούνται σε παραποτάμια, παράκτια ή παράκτια περιβάλλοντα, όπως κορβέτες και περιπολικά ανοικτής θαλάσσης ή υψηλής ταχύτητας.
Η ταξινόμηση επιτρέπει στο Voyager να δραστηριοποιείται στα λιμάνια και τα ύδατα χωρών που απαιτούν τα πλοία να ταξινομούνται από φορείς όπως το ABS.
Αυτό είναι ένα «απίστευτα πολύτιμο βήμα προς τα εμπρός για να τεθεί η αξιοπιστία και η ακεραιότητα αυτών των πλοιαρίων παράλληλα με άλλα πλοία», δίνοντας στους πελάτες τη σιγουριά ότι «τα συστήματα είναι κατασκευασμένα με τα κατάλληλα πρότυπα που αναγνωρίζονται στον κόσμο της ναυπηγικής βιομηχανίας», δήλωσε ο R. Jenkins.
Ένας από τους πελάτες του Saildrone είναι το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, το οποίο τον Σεπτέμβριο ανέπτυξε 10 Voyager για να υποστηρίξει την επιχείρηση Windward Stack του 4ου Στόλου.
Στόχος της Ουάσινγκτον είναι να επικυρώσει το μακροπρόθεσμο όραμα ενός υβριδικού στόλου επανδρωμένων και μη επανδρωμένων πλοίων που μπορούν να συνεργαστούν σε διάφορες αποστολές.
Το 33 ποδιών Voyager είναι μία από τις τρεις παραλλαγές του στόλου Saildrone, ο οποίος περιλαμβάνει επίσης το Explorer 23 ποδιών και το Surveyor 65 ποδιών.
Τον Οκτώβριο, ο στόλος του Saildrone έφτασε το ένα εκατομμύριο σωρευτικά ναυτικά μίλια που διανύθηκαν, ένα επίτευγμα που ο R. Jenkins υποστήριξε ότι αποτελεί απόδειξη «για το πόσες αποστολές έχουμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια».
«Ο ωκεανός είναι ένα πολύ, πολύ δύσκολο μέρος, ίσως ένα από τα πιο δύσκολα μέρη στον πλανήτη. Οπότε, η λειτουργία στην επιφάνεια του ωκεανού για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα είναι ένα πολύ τεχνικό επίτευγμα », είπε ο R. Jenkins.
