Τα πλασματικά έτη, μέσω των οποίων συμπληρώνουν νωρίτερα οι ασφαλισμένοι τον «σκληρό» όρο της 40ετίας για συνταξιοδότηση, αλλά και το προσδόκιμο ζωής, που αυξάνει, είναι δύο παράμετροι του Ασφαλιστικού που έχουν τεθεί προς αναθεώρηση επί τα χείρω από τα «τεχνοκρατικά» κλιμάκια…
Αν και αποφάσεις δεν πρόκειται να ληφθούν πριν τις (επόμενες) εκλογές, θεωρείται δεδομένο ότι αμέσως μετά:
Θα αυξηθούν τα ηλικιακά όρια για «έξοδο» τόσο με 40ετία, από το 62ο προς το 62ο και 6 μήνες ή 63ο έτος, όσο και στο 67ο, ηλικία κατά την οποία συνταξιοδοτούνται υποχρεωτικά οι δημόσιοι υπάλληλοι και λαμβάνουν ολόκληρη την παροχή οι λοιποί ασφαλισμένοι (αρκεί να έχουν συμπληρώσει τουλάχιστον 14,5 έτη ασφάλισης, συν 6 πλασματικούς μήνες).
Τα πλασματικά έχουν μπει στο «στόχαστρο» κυρίως για τους δημοσίους υπαλλήλους, καθώς αυτή η κατηγορία μπορεί να εξαγοράσει 7 πλασματικά έτη από πτυχίο, εκπαιδευτική ή γονική άδεια, στρατό κ.λπ., συν τα έτη για τα παιδιά (1 για το α’ παιδί, 3 έτη για δύο τέκνα και 5 έτη για τους τρίτεκνους).
Αντιθέτως, στον ιδιωτικό τομέα τα πλασματικά από τα τέκνα συνυπολογίζονται στα 7 εξαγοράσιμα έτη.
Τα εν λόγω πρόσθετα πλασματικά δόθηκαν «χαριστικά» στο δημόσιο μέσα στην οικονομική κρίση με διάφορα τρικ. Αλλά με απώτερο στόχο την μείωση του αριθμού των δημόσιων υπαλλήλων χωρίς τις αντιδημοφιλείς… απολύσεις.
Και λόγω… μονιμότητας στο δημόσιο, δεν προβλέπονται πλασματικά από ανεργία για τους δημοσίους υπαλλήλους.
Έμμεση αύξηση
Ο περιορισμός των πλασματικών έχει στόχο την έμμεση αύξηση των ορίων ηλικίας καθώς με λιγότερες εξαγορές όλο και περισσότεροι ασφαλισμένοι θα υποχρεωθούν να παραμείνουν στην εργασία προκειμένου να συμπληρώσουν το όριο των 62 ή 63 ετών (μετά την αναμενόμενη, για το 2027, αναπροσαρμογή των ηλικιακών ορίων) για συνταξιοδότηση,
Οι πιο συνηθισμένες περιπτώσεις αναγνώρισης είναι οι εξής:
α. Στρατιωτική θητεία ασφαλισμένου
β. Γονική άδεια
γ. Εκπαιδευτική άδεια
δ. Στρατιωτική θητεία
ε. Χρόνος σπουδών
στ. Αναγνώριση τέκνων
ζ. Κενός χρόνος
η. 300 ημέρες ασθένειας
θ. 300 ημέρες επιδοτούμενης ανεργίας χωρίς πληρωμή. Κατά συνέπεια, αυτός ο χρόνος υπολογίζεται στην θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος, π.χ. 40ετία, αλλά η ανταποδοτική σύνταξη θα υπολογιστεί με 39 έτη…
Η αναγνώριση γίνεται με βάση τις αποδοχές του ασφαλισμένου κατά τον τελευταίο μήνα απασχόλησης που προηγείται του μήνα υποβολής της αίτησης εξαγοράς. Στην περίπτωση που η απασχόληση δεν είναι πλήρης, τότε ανάγεται σε πλήρη απασχόληση και υπολογίζεται στις αποδοχές που αντιστοιχούν σε αυτή.
Για μη Μισθωτούς, ελεύθερους επαγγελματίες και αγρότες, το κόστος ανέρχεται στο ύψος των τρεχουσών (κατά την περίοδο κατάθεσης της αίτησης αναγνώρισης) μηνιαίων εισφορών στην ασφαλιστική κλάση που έχει επιλέξει ο ασφαλισμένος.
Η καταβολή του ποσού της εξαγοράς γίνεται:
α) Εφάπαξ, μέσα σε τρεις μήνες από την κοινοποίηση της απόφασης αναγνώρισης με έκπτωση 2% για κάθε έτος εξαγοράς. Εξαγορά χρόνου που υπολείπεται του ενός έτους δεν τυγχάνει έκπτωσης.
β) Σε ισόποσες μηνιαίες δόσεις, ανάλογα με τον αριθμό των μηνών που αναγνωρίζονται (Τόσες δόσεις όσοι οι μήνες που αναγνωρίζονται). Σε περίπτωση εκπρόθεσμης καταβολής δόσης, το ποσό αυτής επιβαρύνεται με τα προβλεπόμενα πρόσθετα τέλη.
γ) Σε περίπτωση θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος ή προσαύξησης του ποσού της σύνταξης, το κόστος της εξαγοράς παρακρατείται κάθε μήνα από το ¼ της σύνταξης.
Γράφει ο Χρήστος Μέγας
