Η αλήθεια για το πολύνεκρο ναυάγιο στην Πύλο τον περασμένο Ιούνιο, το οποίο στοίχισε τη ζωή σε 600 ανθρώπους, ίσως να μην αποκαλυφθεί ποτέ εξαιτίας των περίεργων τεχνικών προβλημάτων που διαπιστώθηκαν στο σκάφος του Λιμενικού που το πλησίασε, τα οποία συνδέονται τώρα και με υπόνοιες για παρατυπίες στη διαδικασία της αγοράς του!
Η στιγμή της βύθισης του δουλεμπορικού πλοίου που παρέσυρε στον θάνατο τους εκατοντάδες άτυχους ανθρώπους που επέβαιναν σε αυτό
δεν έχει καταγραφεί- ώστε να διαπιστωθεί τι ακριβώς συνέβη -, και αυτό λόγω των πολύχρονων βλαβών στα συστήματα με τις κάμερες του
σκάφους του Λιμενικού. Πρόκειται ούτε λίγο ούτε πολύ – σύμφωνα με τα έγγραφα που αποκαλύπτει «Το Βήμα της Κυριακής» – για 27 ζημιές στο εν λόγω σύστημα που δεν είχαν διορθωθεί και οι οποίες τελικά «έκρυψαν» την αλήθεια για το δραματικό συμβάν με τις εκατοντάδες ανθρώπινες απώλειες.
Έτσι, η τραγωδία της Πύλου αποκάλυψε τελικά την… περίεργη αδιαφορία των αρμόδιων ελεγκτικών υπηρεσιών του Λιμενικού να προχωρήσουν στις διορθωτικές κινήσεις στο σκάφος τους, ώστε σε περίπτωση έκτακτων συμβάντων (κινήσεις λαθρεμπορικών πλοίων, καταδιώξεις, ένοπλες συγκρούσεις με σκάφη του Λιμενικού) να υπάρχει σαφής εικόνα των τεκταινομένων. Επιπλέον, όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία, εμφανίζονται προβληματικά σημεία συνολικά στην προμήθεια και συντήρηση των εν λόγω σκαφών του Λιμενικού Σώματος.
Μάλιστα, εκτός των άλλων, φαίνεται να υπάρχουν εσωτερικά έγγραφα με τη μορφή συμφωνητικών μεταξύ κατασκευαστών και μεσαζόντων που περιλάμβαναν έξτρα αμοιβές αν προέκυπτε «μείωση» του κόστους κατασκευής των εν λόγω σκαφών με συσκευές και συστήματα χαμηλότερης ποιότητας από τα προβλεπόμενα. Κύριο ζητούμενο βέβαια εδώ είναι το «αν» και το «πώς» αυτή η παρέκκλιση από τα αρχικώς
συμφωνηθέντα έγινε τελικά δεκτή από τους αρμοδίους για την κατασκευή και τον έλεγχο των σκαφών.
Το κρίσιμο έγγραφο
Το ναυάγιο στα ανοιχτά της Πύλου συνέβη στις 14 Ιουνίου με την ξαφνική ανατροπή και τη βύθιση αλιευτικού που εκτιμάται ότι μετέφερε
περίπου 750 μετανάστες. Την απάντηση στα κρίσιμα ερωτήματα του ναυαγίου θα μπορούσαν να δώσουν τα συστήματα καμερών με καταγραφή και διατήρηση του οπτικού υλικού που διαθέτουν τα συγκεκριμένα περιπολικά σκάφη του Λιμενικού (πρόκειται για τέσσερα σκάφη, συνολικού κόστους €56 εκατ., ιταλικής κατασκευής, που είχαν αποκτηθεί την περίοδο 2019-2020). Στο συγκεκριμένο σκάφος όμως
το σύστημα μαγνητοσκόπησης δεν φαίνεται να λειτουργούσε. Στη διάρκεια της δικαστικής διερεύνησης του ναυαγίου, παρουσιάστηκαν
στοιχεία της αλληλογραφίας που είχε προηγηθεί αλλά και ακολούθησε το τραγικό περιστατικό. Είναι ενδεικτικό το έγγραφο που βρίσκεται
στη διάθεση της εφημερίδας μας, το οποίο απευθύνεται από τον πλοίαρχο του εν λόγω σκάφους του Λιμενικού στον αντιπρόσωπο της κατασκευάστριας εταιρείας. Σε αυτό υπογραμμίζεται ότι «εμφανίσθηκαν δυσλειτουργίες, φθορές, βλάβες […] ικανός αριθμός των οποίων
δεν έχει αποκατασταθεί έως σήμερα. Επίσης παρατηρείται καθυστέρηση διάθεσης υλικών-ανταλλακτικών και αναλώσιμων για προγραμματισμένες συντηρήσεις των συστημάτων εξοπλισμού του σκάφους με κίνδυνο την πρόκληση σοβαρότατων βλαβών».
Τα ερωτήματα για αυτές τις ζημιές, οι οποίες δεν διορθώθηκαν ποτέ και στέρησαν τελικά από το πλοίο της Ακτοφυλακής τη δυνατότητα
ελέγχου των επιχειρήσεών του στις ελληνικές θάλασσες, φαίνεται ότι πολλαπλασιάζονται από τα εσωτερικά έγγραφα της σχετικής προμήθειας. Σε αυτά εμφανίζεται συμφωνία κατασκευαστών και μεσολαβητών για «πρόσθετες αμοιβές» αν επιτευχθεί «κατάργηση των απαιτήσεων της μελλοντικής σύμβασης από την υποχρέωση των €500.000 ανά πλοίο του ναυπηγείου να παρέχει δωρεάν επιπλέον υπηρεσίες για την ελληνική Ακτοφυλακή σε περίπτωση που προκύψουν απροσδόκητες ζημιές και προβλήματα».
Ακόμα, πρόσθετες αμοιβές θα δίνονταν στους Έλληνες αντιπροσώπους «αν υπήρχε αλλαγή από τις απαιτήσεις του μελλοντικού συμβολαίου
του ανιχνευτή κατεύθυνσης (DF) και άλλων συστημάτων για φθηνότερα προϊόντα, που θα παρέχουν στο ναυπηγείο ένα πλεονέκτημα περίπου €200.000 ανά πλοίο. Όπως κι αν υπάρξουν κι άλλες αλλαγές και μείωση του εύρους προμήθειας σε εξοπλισμό, και έτσι θα
δημιουργηθεί προστιθέμενη αξία». Κύριο ζητούμενο βέβαια πλέον είναι το αν τελικώς υπήρξαν παράτυπες αλλαγές στα συστήματα των
σκαφών του Λιμενικού, αλλά και τι ακριβώς συνέβη παρασκηνιακά με τις διαδικασίες δοκιμής και παραλαβής του από τους αρμοδίους του Λιμενικού και τις μοιραίες βλάβες που δεν διορθώθηκαν.
