ΟΝτόναλντ Τραμπ πέρασε τον πρώτο μήνα της δεύτερης θητείας του σε μια εξαιρετική αποστολή, διαλύοντας το παγκόσμιο σύστημα που οι Ηνωμένες Πολιτείες έχτισαν τα τελευταία 80 χρόνια.
Όταν ο Τραμπ κέρδισε τις εκλογές τον Νοέμβριο του 2024, δυτικοί διπλωμάτες στην Ουάσινγκτον είχαν την αίσθηση ότι οι κυβερνήσεις τους ήξεραν πώς να χειριστούν έναν πρόεδρο που στην πρώτη θητεία του έκανε εξωτερική πολιτική μέσω tweet.
Αλλά το σοκ που οδήγησε τους Ευρωπαίους ηγέτες στις έκτακτες συναντήσεις του Παρισιού υποδηλώνει ότι υποτίμησαν πόσο καταστροφική θα μπορούσε να είναι η δεύτερη θητεία του Τραμπ.
- Ο Τραμπ ανέτρεψε την αμερικανική πολιτική για τον πόλεμο στην Ουκρανία, παίρνοντας το μέρος του εισβολέα και όχι αυτού που υπέστη την εισβολή. Παπαγαλίζει τα επιχειρήματα του Πούτιν και προσπαθεί να διώξει τον Ζελένσκι από την εξουσία.
- Ο αντιπρόεδρός του Τζέι Ντι Βανς πήγε στο Μόναχο και κατηγόρησε τους Ευρωπαίους ηγέτες ότι είναι «τύραννοι» που καταστέλλουν τη συντηρητική σκέψη και πίεσε τη Γερμανία να διαλύσει το πολιτικό «τείχος προστασίας» που έστησε για να διασφαλίσει ότι οι φασίστες δεν θα μπορούσαν ποτέ ξανά να κερδίσουν την εξουσία.
- Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ είπε στους Ευρωπαίους ότι τώρα πρέπει να «αναλάβουν την ασφάλεια της ηπείρου» εγείροντας ερωτήματα για το θεμελιώδες δόγμα του ΝΑΤΟ για αμοιβαία αυτοάμυνα.
Το CNN σημειώνει ότι η αποκήρυξη της παραδοσιακής εξωτερικής πολιτικής της Αμερικής οφείλεται τόσο στις ιδιαίτερες εμμονές του Τραμπ όσο και στις ευρύτερες γεωπολιτικές αλλαγές.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν η ισχυρότερη δύναμη στον κόσμο, αλλά δεν έχουν πλέον τη δύναμη που μπορεί να αναγκάσει άλλους – όπως την Κίνα – να ζουν σύμφωνα με τους κανόνες της. Ο νέος πρόεδρος δεν έχει καμία πρόθεση να τηρήσει κανέναν απολύτως οικονομικό, εμπορικό και διπλωματικό κανόνα και απειλεί να προσαρτήσει τον Καναδά.
Και σαν να μην έφταναν αυτά, η νέα κυβέρνηση επιδιώκει να αποσταθεροποιήσει φίλα προσκείμενες δημοκρατίες και να τροφοδοτήσει ένα παγκόσμιο κίνημα δεξιού λαϊκισμού.
Ο Βανς είπε ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις απειλούν από μόνες τους την ασφάλειά τους λόγω των πολιτικών τους για την ελευθερία του λόγου και τη μετανάστευση.
Συναντήθηκε, μάλιστα, με τη Βάιντελ, την ηγέτιδα του ακροδεξιού, νεοναζιστικού AfD, και προσπάθησε να ενισχύσει τα ακροδεξιά κόμματα στη Γαλλία και τη Βρετανία.
Οπότε, τι μπορεί να κάνει η Ευρώπη τώρα που η Αμερική –που βοήθησε στην ανοικοδόμηση της Γηραιάς Ηπείρου από τις στάχτες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου- φαίνεται να γίνεται μια ανοιχτά εχθρική δύναμη;
Ο Εμανουέλ Μακρόν, έμπειρος από τις επαφές του με τον Τραμπ κατά την πρώτη θητεία και τω δύο, προειδοποιεί εδώ και χρόνια ότι η Ευρώπη έπρεπε να συνειδητοποιήσει πως η Αμερική είχε γίνει ένας αναξιόπιστος εταίρος. Αμφιβάλλοντας πλέον για τη στρατιωτική δέσμευση των ΗΠΑ προς τους συμμάχους τους, τα μέλη του ΝΑΤΟ δεν έχουν πλέον άλλη επιλογή από το να αυξήσουν τις μειωμένες στρατιωτικές δαπάνες.
Αυτό θα είναι επώδυνο καθώς πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ήδη παλεύουν να εξισορροπήσουν τους προϋπολογισμούς τους και πιέζονται αφόρητα για να διατηρήσουν τις προνοιακές παροχές τους.
Και το να συμφωνήσουν όλα τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να τραβήξουν πιο ανεξάρτητους δρόμους θα είναι προδοσία.
Ορισμένα έθνη στην παλιά γειτονιά της Μόσχας, όπως η Πολωνία και τα κράτη της Βαλτικής, κατανοούν πολύ καλά τη ρωσική απειλή, αλλά ορισμένες μικρότερες, δυτικοευρωπαϊκές χώρες αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο πιο μακρινό.
Και η ΕΕ έχει κάποιους ηγέτες που θα ήθελαν να βοηθήσουν τον Τραμπ να κάνει τη δουλειά του Πούτιν, όπως για παράδειγμα ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν.
Σε μόλις 31 ημέρες στην εξουσία, ο Τραμπ έχει ήδη αλλάξει τον κόσμο.
Το CNN σημειώνει ότι το θέμα της επόμενης εβδομάδας θα είναι όπως όλα δείχνουν η Ουκρανία. Από την επίσκεψη του Μακρόν και του Στάρμερ στον Λευκό Οίκο, Δευτέρα και Τρίτη αντίστοιχα, ενδέχεται να μάθουμε κάτι περισσότερο για το εάν υπάρχει ενδεχόμενο να υπάρξει μια αμερικανο-ευρωπαϊκή συνεργασία στο θέμα του πολέμου.
